Chorwacja z siedmioma medalami mistrzostw świata we freedivingu na Cyprze: Petar Klovar zdobył dwa złote medale, Sanda Delija dwa srebrne
Reprezentacja Chorwacji we freedivingu zanotowała jeden ze swoich najbardziej udanych występów podczas mistrzostw świata World Apnea 2026 w Limassol na Cyprze, zdobywając siedem medali: dwa złote i pięć srebrnych. Najwięcej medali wywalczył Petar Klovar, który został mistrzem świata w dwóch konkurencjach głębokościowych, zdobył kolejne dwa indywidualne srebrne medale i zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej mężczyzn. Sanda Delija dołożyła srebro w konkurencji bez płetw oraz drugie miejsce w klasyfikacji generalnej kobiet. Ostatni dzień rywalizacji odbył się 8 października 2026 roku, natomiast szerszy program mistrzostw zaplanowano na okres od 27 września do 10 października. Wyniki opublikowane po ostatnich nurkowaniach potwierdzają, że reprezentacja Chorwacji należała do najbardziej utytułowanych uczestników zawodów pod względem liczby zdobytych medali.
Pierwsze złoto Klovara: 96 metrów bez płetw i przewaga nad Molchanovem
Pierwszy tytuł na Cyprze Klovar zdobył 1 października w konkurencji CNF, czyli nurkowaniu ze stałym balastem bez płetw. Chorwacki reprezentant osiągnął głębokość 96 metrów i pomyślnie wrócił na powierzchnię, gdzie wykonał obowiązkowy protokół pozwalający sędziom potwierdzić prawidłowość nurkowania. Molchanov zdobył srebro z wynikiem 93 metrów, a trzecie miejsce podzielili Omar Al Ghailani z Omanu i Amerykanin Brad Stephens, którzy osiągnęli po 75 metrów. Wyniki zawodów pokazują również, że Vitomir Maričić z rezultatem 74 metrów zajął piąte miejsce, dzięki czemu Chorwacja miała w tej konkurencji dwóch reprezentantów w czołowej piątce. Sukces Klovara był zarazem kontynuacją jego serii tytułów mistrza świata, obejmującej również wcześniejsze znaczące występy na mistrzostwach organizowanych przez AIDA.
CNF jest często opisywane jako jedna z najbardziej wymagających konkurencji freedivingu. Nurek zanurza się i wraca na powierzchnię wyłącznie dzięki ruchom własnego ciała, bez płetw i bez podciągania się po linie, dlatego technika, rytm i rozłożenie wysiłku są szczególnie ważne. Każdy kolejny metr głębokości zwiększa wymagania stawiane zawodnikowi, jednak wynik nie zostaje uznany, jeżeli po powrocie na powierzchnię nie zostaną spełnione określone przepisami warunki. W Limassol Klovar wybrał głębokość mniejszą od swojego rekordu świata, co pozwoliło mu skoncentrować się na bezpiecznym ukończeniu nurkowania i zdobyciu tytułu. Jego rekord świata w CNF wynosi 103 metry. Ustanowił go w maju 2025 roku w egipskim Szarm el-Szejk, poprawiając wieloletni najlepszy wynik Nowozelandczyka Williama Trubridge'a.
Drugie złoto na 132 metrach w konkurencji swobodnego zanurzania
Drugi tytuł mistrza świata Klovar zdobył 6 października w konkurencji FIM, znanej jako swobodne zanurzanie. W tej konkurencji nurek nie używa płetw, ale może podciągać się po linie podczas zanurzania i wynurzania. Klovar pomyślnie zakończył nurkowanie na głębokość 132 metrów, podczas gdy Molchanov osiągnął 128 metrów. Trzecie miejsce podzielili Słowak Martin Ruman i Omar Al Ghailani, obaj z wynikiem 113 metrów. Według relacji z mistrzostw opublikowanej przez Cyprus Mail Klovar spędził pod wodą około trzech minut i 55 sekund, natomiast Molchanov ukończył swoje nieco płytsze nurkowanie w cztery minuty i 49 sekund.
Choć ta różnica czasu przyciąga uwagę, sama szybkość nurkowania nie decyduje o zwycięstwie: rozstrzygające znaczenie mają osiągnięta głębokość i prawidłowe ukończenie próby. Odmienne podejścia pokazują, jak indywidualna może być technika nawet wśród zawodników walczących o te same rekordy. Jeszcze przed mistrzostwami Klovar był rekordzistą świata w FIM z wynikiem 137 metrów, ustanowionym w kwietniu 2026 roku na Filipinach. Jego nurkowanie na 132 metry w Limassol nie było więc nowym rekordem, ale wystarczyło do przekonującego zwycięstwa w mistrzostwach. Po trzech konkurencjach mężczyzn Klovar miał 348 punktów, zaledwie jeden więcej od Molchanova, dlatego kwestia tytułu w klasyfikacji generalnej pozostawała otwarta do ostatniego dnia.
Dwa indywidualne srebrne medale i dramatyczny finał mistrzostw
W konkurencji CWTB, czyli nurkowaniu ze stałym balastem i dwiema oddzielnymi płetwami, Klovar zdobył srebrny medal z wynikiem 120 metrów. Rywalizacja mężczyzn w tej konkurencji odbyła się 3 października, a złoto przypadło Molchanovowi, który osiągnął 126 metrów. Trzeci był Al Ghailani z wynikiem 108 metrów. Oznaczało to, że chorwacki reprezentant jeszcze przed zawodami FIM miał na koncie złoto i srebro, a jego seria medalowa trwała dalej dzięki zwycięstwu w swobodnym zanurzaniu. CWTB wymaga używania dwóch oddzielnych płetw i określonej techniki pracy nóg, co odróżnia tę konkurencję od CWT, w której dozwolone jest także użycie monopłetwy.
Ostatnia konkurencja mężczyzn, CWT, odbyła się 8 października i przyniosła rozstrzygnięcie całych zawodów. Molchanov zanurkował na głębokość 137 metrów, zdobył złoto i ustanowił nowy rekord świata AIDA w nurkowaniu ze stałym balastem i płetwami. Klovar z wynikiem 125 metrów zajął drugie miejsce, a Stephens zdobył brąz, osiągając 115 metrów. Według relacji Cyprus Mail opublikowanej 9 października Molchanov zakończył mistrzostwa z dorobkiem 484 punktów w klasyfikacji generalnej, a Klovar zdobył 473 punkty, czyli o 11 mniej. Brązowy medal w klasyfikacji generalnej mężczyzn wywalczył Al Ghailani z 407 punktami.
Takie zakończenie pokazało, jak wyrównana była rywalizacja między dwoma czołowymi zawodnikami. Klovar osiągnął lepsze wyniki w CNF i FIM, natomiast Molchanov był skuteczniejszy w CWTB i CWT. Ponieważ obaj wystąpili we wszystkich czterech konkurencjach, ostateczna różnica wynikała z sumy punktów zdobytych w poszczególnych startach. Na pięć medali Klovara składają się dwa złote, dwa srebrne w konkurencjach indywidualnych oraz srebro w klasyfikacji generalnej. Szczególną wartość jego występu podkreśla fakt, że w żadnej z czterech konkurencji nie znalazł się poza podium.
Sanda Delija ze srebrem bez płetw i drugim miejscem w klasyfikacji generalnej
Sanda Delija rozpoczęła chorwacką serię medalową już 30 września, pierwszego dnia rywalizacji. W kobiecej konkurencji CNF zanurkowała na 75 metrów, ustanowiła rekord Chorwacji i zdobyła srebro. Złoto przypadło Węgierce Zsófii Törőcsik, która osiągnęła 78 metrów, natomiast Ukrainka Nataliia Zharkova wywalczyła brąz z wynikiem 68 metrów. Rezultat Deliji jest szczególnie cenny, ponieważ poprawiła swoje osiągnięcia w konkurencji, w której każdy metr pokonuje się bez pomocy płetw ani liny. Taki początek stworzył dobre podstawy do walki o medal w klasyfikacji generalnej, jednak chorwacką reprezentantkę czekało jeszcze kilka wymagających występów.
W pozostałych konkurencjach Delija nie za każdym razem osiągała wcześniej zapowiedzianą głębokość, co wpłynęło na jej dorobek punktowy. W CWTB zawróciła na 92 metrach, a w FIM na 95 metrach, gdzie po karze punktowej za wcześniejszy nawrót zabrakło jej niewiele do indywidualnego podium. W końcowej kobiecej konkurencji CWT, rozegranej 7 października, osiągnęła 96 metrów i zdobyła 90 punktów, co wystarczyło do utrzymania drugiej pozycji w klasyfikacji generalnej. Według raportu chorwackiej reprezentacji dwukrotnie zajęła czwarte miejsce, a w jednym przypadku od medalu dzieliło ją zaledwie około dwudziestu centymetrów. Tak niewielkie różnice pokazują, jak wyrównane były wyniki w światowej czołówce. Mimo utraty szans na kolejne medale indywidualne Delija skutecznie rozłożyła swoje wyniki na cztery starty i wyprzedziła większość światowej konkurencji.
W końcowej klasyfikacji generalnej kobiet Törőcsik zajęła pierwsze miejsce z 374 punktami, Delija drugie z 338, a Słowenka Mojca Haberman trzecie z 308 punktami. Czwarta była Francuzka Jade Agboton z 305 punktami, zaledwie trzema mniej od Haberman. Węgierska mistrzyni zdobyła na Cyprze również tytuł w CNF oraz ustanowiła rekord świata w FIM wynoszący 108 metrów. Rywalizacja kobiet zakończyła się zwycięstwem Zharkovej w CWT, w którym zanurkowała na 113 metrów. Srebrny medal Deliji w klasyfikacji generalnej był zatem rezultatem kilkudniowej rywalizacji obejmującej aktualne rekordzistki świata i medalistki najważniejszych zawodów międzynarodowych.
Dlaczego klasyfikacja generalna ma szczególne znaczenie
W przeciwieństwie do złotego medalu w pojedynczej konkurencji klasyfikacja generalna mistrzostw głębokościowych nagradza zdolność zawodnika do dostosowania się do czterech różnych sposobów nurkowania. CNF opiera się na poruszaniu się bez płetw, FIM na pracy rąk przy linie, CWTB na technice wykorzystującej dwie oddzielne płetwy, natomiast CWT dopuszcza różne sposoby napędu za pomocą płetw. Przygotowania i rozłożenia sił nie można całkowicie przenieść z jednej konkurencji na drugą, dlatego wszechstronność i niezawodność są równie ważne jak najlepszy pojedynczy wynik. Liczba punktów zależy od osiągniętej głębokości, przy czym możliwe są potrącenia za nieprawidłowości techniczne lub niewłaściwe zakończenie próby. Z tego powodu zawodnik może wykonać bardzo głębokie nurkowanie, a mimo to uplasować się za sportowcem, który wybrał mniejszą głębokość i prawidłowo przeprowadził całą procedurę.
Rijecka szkoła freedivingu i ciągłość chorwackich sukcesów
Oprócz Klovara i Deliji Chorwację na Cyprze reprezentowali Vitomir Maričić, Toma Čelar i Budimir Šobat. Piąte miejsce Maričicia w CNF potwierdza, że konkurencyjność chorwackiej drużyny nie opierała się wyłącznie na medalistach, choć to Klovar i Delija zapewnili dorobek medalowy. Čelar i Šobat należą do trzonu reprezentacji, który od lat występuje w zawodach międzynarodowych, a ich wyniki przyczyniają się do zachowania ciągłości i doświadczenia zespołu. Chorwacja zakończyła więc mistrzostwa głębokościowe z łącznie siedmioma medalami, zdobytymi przez dwoje zawodników w kilku różnych konkurencjach. Indywidualne tytuły zdobywali reprezentanci wielu państw, dlatego koncentracja chorwackich medali szczególnie zwraca uwagę.
Ważną rolę w tym sukcesie odgrywa środowisko nurkowe skupione wokół Rijeki i klubu nurkowego Ocean. Klovar, Maričić i Delija są związani z tym klubem, którego działalność w ostatnich latach regularnie znajduje odzwierciedlenie w wynikach zawodów międzynarodowych. Według wcześniejszej informacji chorwackiej agencji prasowej Hina Maričić za wyniki osiągnięte w 2025 roku został pierwszym laureatem nagrody AIDA dla najlepszego wszechstronnego freedivera w kategorii mężczyzn, natomiast Klovar zajął drugie miejsce. Jest to doroczne wyróżnienie obejmujące występy w konkurencjach basenowych i głębokościowych, a nie klasyfikacja oparta wyłącznie na aktualnych mistrzostwach świata. W połączeniu z tegorocznymi siedmioma medalami daje to szerszy obraz chorwackich osiągnięć w różnych odmianach sportowego nurkowania na wstrzymanym oddechu.
Ciągłość sukcesów widać również na wcześniejszych mistrzostwach świata. Maričić zdobył w 2023 roku tytuł w klasyfikacji generalnej głębokościowych mistrzostw świata AIDA, a Klovar triumfował w klasyfikacji generalnej w latach 2024 i 2025. Tym razem w Limassol Klovar był drugi w klasyfikacji generalnej, ale zdobył dwa nowe tytuły indywidualne, natomiast Delija kontynuowała serię startów, podczas których rywalizuje z najlepszymi zawodniczkami świata. Środowisko nurkowe Rijeki jest związane także z zawodnikami międzynarodowymi: Törőcsik trenowała w klubie Ocean, a według raportu chorwackiej reprezentacji wszystkie trzy medalistki kobiecej klasyfikacji generalnej, w tym Słowenka Haberman, są powiązane z działalnością tego klubu. To właśnie współpraca międzynarodowa, regularna rywalizacja z silnymi przeciwnikami i przekazywanie wiedzy stanowią istotną część rozwoju tej dyscypliny sportu.
Jak daleko Klovarowi do czterech rekordów świata?
Po występach na Cyprze szczególnie interesująca jest kwestia możliwości Klovara we wszystkich czterech konkurencjach głębokościowych. Ustanowił już rekordy świata wynoszące 103 metry w CNF i 137 metrów w FIM, a w kwietniu 2026 roku był również rekordzistą w CWTB z wynikiem 128 metrów. Ten ostatni rezultat Molchanov poprawił w lipcu do 129 metrów, natomiast 8 października podniósł rekord w CWT do 137 metrów. Klovar osiągnął 125 metrów w końcowej konkurencji CWT mistrzostw świata, dlatego jasne jest, że do jednoczesnego posiadania wszystkich czterech rekordów nie wystarczyłaby sama kontynuacja obecnej serii medalowej. Taki cel wymagałby nowych, jeszcze głębszych i prawidłowo zaliczonych nurkowań w konkurencjach, w których najlepsze wyniki należą obecnie do innych sportowców.
Jednoczesne posiadanie czterech rekordów głębokościowych byłoby wyjątkowym osiągnięciem, ponieważ wymaga najwyższej klasy występów z wykorzystaniem różnych technik nurkowania. Klovar udowodnił już, że potrafi zdobywać złoto bez płetw i w swobodnym zanurzaniu, jednak CWT i CWTB stawiają inne wyzwania techniczne i wiążą się z silną konkurencją międzynarodową. Dlatego możliwość zdobycia wszystkich rekordów należy traktować jako cel sportowy, a nie pewny rezultat przyszłych zawodów. Podczas tegorocznych mistrzostw świata uwagę zwróciła również nowa granica ustanowiona przez Molchanova w CWT, a także rekord Törőcsik w kobiecej konkurencji FIM. Te osiągnięcia potwierdzają, że światowa czołówka nieustannie przesuwa granice możliwości, dlatego rekordy i układ sił między najlepszymi zawodnikami mogą zmienić się już podczas kolejnych dużych zawodów.
Siedem medali potwierdzeniem sukcesu wyjątkowego pokolenia
Mistrzostwa świata w Limassol były częścią 37. edycji światowego cyklu zawodów mistrzowskich AIDA, a Cypr ponownie gościł czołowych nurków głębokościowych. Według informacji organizatorów i lokalnych instytucji turystycznych zawody zaplanowano na niemal dwa tygodnie, natomiast oficjalne starty w ramach ośmiu dni rywalizacji zakończyły się 8 października. Ustanowiono podczas nich liczne rekordy krajowe i dwa nowe rekordy świata, co dodatkowo podkreśla poziom rywalizacji. Chorwacja zdobyła na takich mistrzostwach siedem medali, czyli więcej, niż zazwyczaj kojarzy się z niewielką bazą zawodników reprezentacji narodowej. Wynik ten nie opierał się przy tym na jednym wyjątkowym występie, lecz na powtarzających się udanych nurkowaniach w różnych konkurencjach w trakcie całego programu.
Dla Klovara mistrzostwa zakończyły się pięcioma medalami i potwierdzeniem, że może rywalizować z Molchanovem jak równy z równym, również w konkurencjach, w których obaj naprzemiennie zajmują najwyższe lokaty. Dla Deliji dwa srebrne medale oznaczają kolejne uznanie dla jej wieloletniej stabilności, wraz z rekordem Chorwacji w nurkowaniu bez płetw i drugim miejscem w wymagającej klasyfikacji generalnej. Maričić, Čelar i Šobat uzupełnili skład reprezentacji, która od kilku sezonów regularnie pojawia się na największych zawodach świata. Po ostatnich nurkowaniach na Cyprze pozostają dwa jednoznaczne fakty: Chorwacja zdobyła dwa złote i pięć srebrnych medali mistrzostw świata, a jej czołowi freediverzy nadal należą do ścisłej światowej elity.
Źródła:
- The Freedive Ranking – wyniki i klasyfikacje głębokościowych mistrzostw świata World Apnea 2026 w Limassol (link)
- Cyprus Mail – ostatni dzień zawodów, rekord świata Molchanova i klasyfikacja generalna mężczyzn, 9 października 2026 roku (link)
- Cyprus Mail – klasyfikacja generalna kobiet i wyniki ostatniej konkurencji, 8 października 2026 roku (link)
- Molchanovs – relacje z poszczególnych dni zawodów, wyniki i informacje dotyczące rekordów świata (link)
- DeeperBlue – srebrny medal Deliji i rekord Chorwacji w konkurencji CNF (link)
- Hina / AMAN – doroczne nagrody AIDA dla Maricicia i Klovara oraz skład reprezentacji Chorwacji (link)
- HRT Radio Rijeka / Hina – wyniki Adriatic Depth Trophy i działalność klubu nurkowego Ocean z Rijeki (link)
- Molchanovs – wyniki głębokościowych mistrzostw świata 2023 i tytuł Maričicia w klasyfikacji generalnej (link)
- Alchemy – klasyfikacja generalna mistrzostw świata AIDA 2024 (link)
- Molchanovs – klasyfikacja generalna mistrzostw świata AIDA 2025 (link)
- Limassol Tourism – oficjalne wstępne terminy, lokalizacja i informacje dotyczące mistrzostw (link)