Squawka wyjaśniła, dlaczego europejscy giganci obserwują Martina Baturinę
Martin Baturina zakończył swój pierwszy sezon we włoskiej Serie A z dorobkiem, który znacznie przewyższa to, co mógłby sugerować fakt, że tylko 17 razy znalazł się w wyjściowym składzie. Chorwacki pomocnik wystąpił w 29 meczach ligowych Como, rozegrał około 1570 minut, strzelił sześć goli i zanotował trzy asysty, jak wynika z danych Opta Analyst. Jednak to właśnie statystyki, które nie zawsze trafiają do podsumowań spotkań, najlepiej wyjaśniają, dlaczego obserwują go kluby z europejskiej czołówki. Squawka w szczegółowej analizie taktycznej wyróżniła jego zdolność do tworzenia okazji, odporność na pressing, kontrolę piłki na ograniczonej przestrzeni oraz umiejętność dostosowania się do różnych ról w środku pola. Według tej analizy Baturina w sezonie 2025/26 tworzył 3,6 okazji na 90 minut, a lepszy wynik w całej Serie A osiągnął jedynie Paulo Dybala ze średnią 3,7.
Takie liczby nabierają szczególnego znaczenia, gdy weźmie się pod uwagę, że Baturina od początku sezonu nie miał statusu niepodważalnego zawodnika podstawowego składu. Przybył do Włoch jako jeden z najwyżej cenionych młodych piłkarzy akademii Dinama, ale także jako zawodnik, który musiał dostosować się do wyższego tempa, surowszych wymagań taktycznych i innego podziału odpowiedzialności. Lega Serie A opisała jego wejście w sezon jako stopniowe: w pierwszych miesiącach często wchodził z ławki rezerwowych i otrzymywał ograniczone szanse, zanim serią wyróżniających się występów wywalczył znacznie ważniejszą rolę. Ten rozwój nie przeszedł niezauważony i w styczniu 2026 roku został wybrany najlepszym młodym piłkarzem miesiąca w Serie A. Według oficjalnego wyjaśnienia ligi nagrodę przyznano na podstawie zaawansowanych danych statystycznych i pozycyjnych, obejmujących poruszanie się bez piłki, wybór rozwiązań oraz wkład w techniczną i fizyczną efektywność drużyny.
Liczby, które wyjaśniają zainteresowanie wielkich klubów
Najbardziej wyróżniająca się informacja z analizy Squawki dotyczy kreowania okazji. Wynik Baturiny wynoszący 3,6 stworzonych okazji na 90 minut plasuje go bezpośrednio za Dybalą i przed wieloma uznanymi rozgrywającymi włoskiej ligi. Jego trzy asysty ligowe nie przedstawiają zatem pełnego obrazu wpływu na grę, ponieważ liczba podań, po których koledzy z drużyny znajdowali się w dogodnych sytuacjach, wskazuje, że mógł zakończyć sezon ze znacznie lepszym dorobkiem asyst. Squawka podaje również, że tworzył stuprocentową okazję średnio co 196,1 minuty, co było drugim najlepszym wynikiem w drużynie Como. Jest to wskaźnik potwierdzający, że jego gra nie ogranicza się do krążenia piłki i utrzymywania posiadania, lecz obejmuje konkretny wkład w strefach, z których rozstrzygane są mecze.
Baturina nie funkcjonuje przy tym wyłącznie jako klasyczna dziesiątka czekająca na piłkę między liniami przeciwnika. W systemie Cesca Fàbregasa może cofnąć się głębiej, uczestniczyć w pierwszej lub drugiej fazie budowania ataku, a następnie przyspieszyć akcję obrotem, progresywnym podaniem lub prowadzeniem piłki w kierunku obrony rywala. Squawka podkreśla, że spośród zawodników Como jedynie Maxence Caqueret i Nico Paz częściej próbowali zagrać piłkę przez linię obrony. Baturina podejmował próbę takiego podania mniej więcej co 224 minuty, co dodatkowo pokazuje jego skłonność do poszukiwania pionowych rozwiązań. Jego wartość nie polega więc wyłącznie na technicznej elegancji, lecz także na zdolności do zmiany kierunku i tempa ataku jednym zagraniem.
Jest to szczególnie ważne w drużynie, która według danych przytaczanych przez Squawkę miała w trakcie sezonu średnio 61,6 procent posiadania piłki. Como często musiało atakować rywali ustawionych w niskim lub średnim bloku, gdzie nie ma wiele miejsca na długie prowadzenie piłki i przygotowanie strzału. W takich okolicznościach potrzebni są zawodnicy, którzy potrafią przyjąć piłkę pod presją, rozpoznać ruch, zanim przestrzeń całkowicie się otworzy, i zagrać precyzyjnie bez dodatkowego kontaktu. Właśnie w takich sytuacjach Baturina stał się jednym z najcenniejszych rozwiązań Fàbregasa. Jego umiejętność współpracy z Pazem i pozostałymi ofensywnymi zawodnikami nadała grze Como dodatkowy wymiar, szczególnie gdy rywal zamykał skrzydła i wymuszał prowadzenie ataku środkiem.
Odporność na pressing jako kluczowa cecha
Squawka szczególnie podkreśla odporność Baturiny na pressing, cechę, która stała się jednym z głównych kryteriów oceny pomocników przez kluby pragnące dominować w posiadaniu piłki. Według jej danych tracił piłkę w wyniku odbioru rywala zaledwie 1,7 razy na 90 minut. Dla zawodnika, który często przyjmuje piłkę między liniami, obraca się w kierunku bramki i podejmuje próby trudnych podań, jest to bardzo niska średnia. Nie oznacza ona, że Baturina unika ryzyka, lecz że w większości sytuacji potrafi osłonić piłkę ciałem, zmienić kierunek lub w odpowiednim momencie znaleźć wolnego kolegę. Właśnie to połączenie bezpieczeństwa i ambicji czyni go interesującym dla klubów wymagających od pomocnika zachowania spokoju nawet wtedy, gdy zamyka go dwóch przeciwników.
Jego budowa ciała nie jest dominująca w klasycznym fizycznym znaczeniu, ale niżej położony środek ciężkości i szybki pierwszy krok pozwalają mu uwalniać się z pojedynków bez zbędnego kontaktu. Na małej przestrzeni często wykorzystuje zwód ciałem, krótkie cofnięcie piłki lub zmianę kierunku, która zmusza przeciwnika do wykonania błędnego kroku. Takie zagrania nie zawsze kończą się bezpośrednią asystą, ale mogą rozbić strukturę pressingu i otworzyć całą stronę boiska. Z tego powodu dorobku Baturiny nie można oceniać wyłącznie przez gole i ostatnie podania. Jego największy wkład często pojawia się kilka sekund wcześniej, w chwili, gdy przyjmuje trudną piłkę, utrzymuje ją pod presją i umożliwia drużynie przejście z fazy obronnej do ofensywnej.
Przeciwnicy dostrzegali jego znaczenie również poprzez liczbę fauli. Squawka podaje, że w Serie A faulowano go 2,5 razy na 90 minut, co umieściło go wśród 20 najczęściej zatrzymywanych zawodników ligi. Podczas mistrzostw świata w 2026 roku ta średnia wzrosła do 3,9 faulu na 90 minut. Liczba ta sugeruje, że rywale postrzegali go jako zawodnika, któremu nie można pozwolić na obrót i ruszenie w kierunku ostatniej tercji. Gdy pomocnik regularnie zmusza przeciwne drużyny do fauli taktycznych, jego wartość rośnie również dlatego, że wywalcza stałe fragmenty gry, spycha obronę rywala do tyłu i zmienia rytm spotkania.
Como znalazło rolę, która podkreśla jego atuty
Baturina przybył do Włoch 1 lipca 2025 roku, a Como oficjalnie poinformowało, że podpisał kontrakt obowiązujący do 2030 roku. Klub przedstawił go jako kreatywnego pomocnika z wizją, jakością techniczną i osobowością potrzebną do podejmowania decyzji w kluczowych momentach. Fàbregas podkreślił wówczas jego inteligencję w grze z piłką, jakość w pojedynkach oraz dopasowanie do futbolu, jaki Como chce budować. Pierwszy sezon pokazał, że nie była to jedynie prognoza długoterminowego potencjału. Po początkowym okresie adaptacji Baturina stał się zawodnikiem, który potrafi jednocześnie zwiększać kontrolę nad posiadaniem piłki i przyspieszać atak.
Lega Serie A za punkt zwrotny jego sezonu uznaje późnego gola przeciwko Bologni, strzelonego zaledwie kilka minut po wejściu z ławki. Następnie pojawiły się wyróżniające występy przeciwko Lazio i Torino, obejmujące gole, kreatywne podania i groźne strzały zza pola karnego. W czterech styczniowych meczach zdobył trzy bramki i zanotował dwie asysty, zgodnie z oficjalnym komunikatem ligi, dzięki czemu zasłużył na nagrodę Rising Star of the Month. Ta seria zmieniła jego status w drużynie i pokazała, że może zapewniać konkretny efekt nawet wtedy, gdy nie otrzymuje pełnego wymiaru minut. Do końca rozgrywek ligowych uzbierał sześć goli i trzy asysty, a w Pucharze Włoch w pięciu występach dołożył kolejne dwa gole i jedną asystę, jak pokazują dane Opta Analyst.
Fàbregas korzystał z niego na kilku pozycjach, w zależności od przeciwnika i dostępnych kolegów z drużyny. Może grać jako ofensywny pomocnik za napastnikiem, jako lewa ósemka schodząca do środka lub jako zawodnik ustawiony nieco szerzej, ale mający pozwolenie na opuszczanie skrzydła. W niektórych fazach może także przejąć rolę fałszywej dziewiątki, co Lega Serie A wskazała jako jedną z możliwości w połączeniu z Nicem Pazem. Taka wszechstronność pozwala trenerowi zmieniać strukturę bez dokonywania zmiany zawodnika. Dla największych europejskich klubów jest to ważna zaleta, ponieważ ich terminarz wymaga piłkarzy zdolnych realizować różne zadania taktyczne, a nie tylko specjalistów od jednej pozycji.
Nie jest tylko kreatorem: wnosi także wkład bez piłki
Analiza Squawki nie kończy się na grze Baturiny w posiadaniu piłki. Chorwacki pomocnik notował 4,93 wygranej lub odzyskanej piłki na 90 minut, co było trzecim najlepszym wynikiem wśród zawodników Como. Ta statystyka pokazuje, że jego wkład nie kończy się po utracie posiadania. W drużynie, która chce szybko odzyskiwać piłkę i utrzymywać rywala daleko od własnej bramki, reakcja ofensywnych pomocników po błędzie jest równie ważna jak ich kreatywność. Baturina ma wystarczającą mobilność, by zamknąć linię podania, nacisnąć zawodnika z piłką lub zebrać odbitą piłkę na skraju tercji ofensywnej.
Według Squawki Como przeprowadzało środkiem 30 procent swoich ataków, co było najwyższym udziałem w Serie A w sezonie 2025/26. Jednocześnie drużyna prowadziła w lidze pod względem goli z kontrataków, zdobywając ich dziewięć. Na pierwszy rzut oka te dwie informacje mogą wydawać się sprzeczne: zespół z najwyższym średnim posiadaniem piłki zazwyczaj kojarzy się z cierpliwym atakiem pozycyjnym, a nie z przejściami. Jednak właśnie zdolność do szybkiego odzyskania piłki i pionowego ataku była istotną częścią gry Como. Baturina dobrze odnajduje się w takim modelu, ponieważ po odzyskaniu posiadania niekoniecznie szuka bezpiecznego podania do tyłu, lecz szybko podnosi głowę i próbuje wykorzystać niezorganizowaną obronę.
Jego etyka pracy bez piłki wyjaśnia również, dlaczego może grać jako ósemka, a nie wyłącznie jako dziesiątka. W głębszej roli konieczne jest śledzenie pomocników rywala, zabezpieczanie przestrzeni za bocznym zawodnikiem i uczestniczenie w zamykaniu środka. Baturina wciąż ma przestrzeń do poprawy w fizycznych pojedynkach i ustawianiu się przeciwko najsilniejszym drużynom, ale jego gotowość do biegu powrotnego oraz szybka reakcja po utracie piłki dają trenerowi podstawę do dalszego rozwoju. Dla klubów takich jak Bayern czy Tottenham właśnie to jest kluczowe: kreatywny zawodnik musi potrafić funkcjonować również w zorganizowanym pressingu, a nie być zwolniony z obowiązków defensywnych.
Dlaczego wymieniane są Tottenham i Bayern Monachium
Na końcu analizy Squawka wymienia Tottenham i Bayern Monachium wśród klubów obserwujących rozwój Baturiny. Takie doniesienia na razie nie oznaczają, że transfer jest blisko, ani nie potwierdzają istnienia formalnych negocjacji. Przede wszystkim pokazują profil zawodnika poszukiwany przez wielkie kluby: technicznie pewnego pomocnika, zdolnego przyjąć piłkę pod presją, ruszyć środkiem, stworzyć okazję i wykonać zadania bez posiadania. W wieku 23 lat Baturina ma już doświadczenie w europejskich rozgrywkach, status reprezentanta i sezon adaptacji w jednej z najbardziej wymagających taktycznie lig. Jego gol przeciwko Anglii na mistrzostwach świata w 2026 roku, który Squawka również wyróżnia, dodatkowo zwiększył jego międzynarodową rozpoznawalność.
Tottenham pojawia się w tym kontekście ze względu na tradycyjne zapotrzebowanie na zawodników potrafiących połączyć środek pola z atakiem, szczególnie przeciwko rywalom broniącym głęboko. Baturina może działać między liniami, ale również cofać się w kierunku środka, aby pomagać w wyprowadzaniu piłki, co czyni go zdolnym do dostosowania się do różnych systemów. Bayern natomiast od lat poszukuje pomocników, którzy potrafią grać przy wysokim posiadaniu piłki i szybko podejmować decyzje pod presją. Mimo to łączenie go z oboma klubami należy na razie traktować jako zainteresowanie rynkowe i obserwację, a nie jako zakończoną transakcję. Analiza Squawki również nie wspomina o oficjalnej ofercie, porozumieniu w sprawie kwoty odstępnego ani konkretnym terminie, w którym transfer mógłby zostać zrealizowany.
Como nie musi przy tym szybko sprzedawać zawodnika. Kontrakt Baturiny obowiązuje do 2030 roku, a jego znaczenie w systemie Fàbregasa rosło w trakcie sezonu. Squawka pisze, że włoski klub nie jest skłonny rozważać jego odejścia bez wyjątkowo wysokiej oferty, co jest zrozumiałe ze względu na wiek zawodnika, długość kontraktu i możliwość dalszego wzrostu wartości rynkowej. Zatrzymanie Baturiny pozwoliłoby Como nadal rozwijać kreatywny trzon zespołu wokół niego i Paza, a kolejny pełny sezon w Serie A mógłby dodatkowo zwiększyć jego stabilność i wpływ. Z drugiej strony oferta znacznie przewyższająca dotychczasową inwestycję mogłaby otworzyć temat sprzedaży, ale taki scenariusz nie został obecnie oficjalnie potwierdzony.
Porównania z Modriciem przynoszą uznanie, ale także ryzyko
Ze względu na akademię Dinama, pozycję i sposób przyjmowania piłki Baturina jest często porównywany z Luką Modriciem. Squawka wykorzystuje tę analogię jako ramę do opisu jego zdolności wychodzenia spod presji, ale takie porównania należy interpretować ostrożnie. Sam Baturina powiedział w rozmowie dla oficjalnych kanałów Como, że nie spodziewa się pojawienia nowego Modricia i że ich style nie są takie same, choć dzielą pewne cechy. Taka odpowiedź pokazuje świadomość wagi porównania oraz potrzebę budowania własnego rozwoju bez kopiowania innego zawodnika. Obecny profil Baturiny jest bardziej ofensywny i bezpośredni, z większym naciskiem na ostatnią tercję, strzał oraz kreowanie bezpośrednio przed polem karnym.
Właśnie dlatego jego przyszłość może nie być związana z jedną ściśle określoną rolą. Może rozwinąć się w rozgrywającego operującego z głębszej pozycji, ale może również pozostać pomocnikiem, który najlepiej funkcjonuje bliżej bramki przeciwnika. Kolejny krok będzie zależał od ciągłości minut, jakości decyzji przeciwko najsilniejszym rywalom oraz zdolności do zachowania kreatywności przy jeszcze większej odpowiedzialności w obronie. Pierwszy sezon w Como dostarczył wystarczających dowodów, że potrafi sprostać wymaganiom Serie A, ale także pozostawił wystarczająco dużo przestrzeni do rozwoju, by zainteresowanie większych klubów miało charakter długoterminowy, a nie było jedynie następstwem krótkotrwałej zwyżki formy.
Najważniejsze przesłanie analizy Squawki nie brzmi więc, że transfer Baturiny jest nieunikniony, lecz że jego cechy odpowiadają kierunkowi, w którym rozwija się współczesny futbol na najwyższym poziomie. Najbardziej poszukiwani pomocnicy muszą dziś być pewni pod presją, wystarczająco odważni, by zagrywać pionowo, elastyczni taktycznie i aktywni po stracie piłki. Baturina w swoim pierwszym sezonie we Włoszech pokazał elementy wszystkich tych cech, mimo że tylko 17 meczów ligowych rozpoczął od pierwszej minuty. Jeżeli w kolejnym sezonie przełoży wysokie średnie dotyczące kreacji i bezpieczeństwa gry na jeszcze stabilniejszy dorobek przy większej liczbie minut, zainteresowanie klubów takich jak Tottenham i Bayern z trudem pozostanie jedynie na etapie obserwacji.
Źródła:
- Squawka – analiza taktyczna gry Baturiny, kreowania okazji, odporności na pressing, wkładu w obronę oraz doniesień o zainteresowaniu europejskich klubów (link)
- Opta Analyst – statystyki występów, minut, goli i asyst w Serie A oraz Pucharze Włoch w sezonie 2025/26 (link)
- Como 1907 – oficjalny komunikat o przybyciu zawodnika, kontrakcie do 2030 roku i ocenie trenera Cesca Fàbregasa (link)
- Lega Serie A – oficjalny komunikat dotyczący nagrody Rising Star of the Month za styczeń 2026 roku i kryteriów zaawansowanej analizy (link)
- Lega Serie A – przegląd rozwoju Baturiny w jego pierwszym sezonie, punktów zwrotnych i ról taktycznych w drużynie Como (link)
- Como 1907 – rozmowa i klubowe podsumowanie adaptacji Baturiny, jego ambicji oraz porównań z Luką Modriciem (link)