Robin Montgomery wygrała Libéma Open po wycofaniu się Barbory Krejčíkovej w finale
Finał turnieju WTA Libéma Open w holenderskim ’s-Hertogenbosch zakończył się bez rozegrania choćby jednego punktu. Robin Montgomery zdobyła tytuł po tym, jak Barbora Krejčíková, ósma rozstawiona i dwukrotna mistrzyni turniejów Wielkiego Szlema w grze pojedynczej, wycofała się w dniu finału z powodu choroby. Według komunikatu WTA Tour i organizatorów turnieju czeska tenisistka, po konsultacji z zespołem medycznym, nie była w stanie wystąpić, dlatego finałowy pojedynek został zapisany jako zwycięstwo Montgomery walkowerem. W ten sposób 21-letnia Amerykanka sięgnęła po pierwszy tytuł WTA w karierze, i to na nawierzchni trawiastej w tygodniu, który rozpoczął się dla niej w kwalifikacjach.
Rozstrzygnięcie było nietypowe jak na finał turnieju, ale sportowo jasne: tytuł przypadł zawodniczce, która przez kwalifikacje i główną drabinkę dotarła do finału, podczas gdy Krejčíková musiała wycofać się z powodów zdrowotnych. Według oficjalnej drabinki WTA finałowy mecz został odnotowany jako WO na korzyść Montgomery. Organizatorzy Libéma Open poinformowali, że Krejčíková zachorowała przed finałem, a WTA przekazała jej oświadczenie, w którym stwierdziła, że jest rozczarowana, ponieważ nie może zagrać o tytuł, ale jej stan zdrowia nie pozwala jej wyjść na kort. Montgomery została więc zwyciężczynią turnieju rozgrywanego od 8 do 14 czerwca 2026 roku na trawie w kompleksie Autotron Rosmalen.
Pierwszy tytuł WTA i największy tydzień kariery
Dla Montgomery tytuł w ’s-Hertogenbosch jest największym seniorskim wynikiem dotychczasowej kariery. Według danych WTA weszła do turnieju jako 484. tenisistka świata, a do finału dotarła z kwalifikacji, co czyni jej sukces jedną z najbardziej wyrazistych niespodzianek początku trawiastej części sezonu. WTA poinformowała, że Montgomery jest najniżej notowaną zwyciężczynią turnieju WTA od Elíny Svitoliny, która w 2023 roku wygrała Strasbourg jako 508. zawodniczka świata. Choć finał nie został rozegrany, tytuł wpisuje się w tydzień, w którym Montgomery już na korcie odniosła szereg znaczących zwycięstw i pokazała poziom znacznie przewyższający jej ówczesne miejsce w rankingu.
Szczególne znaczenie ma fakt, że chodzi o zawodniczkę wracającą po dłuższej przerwie. Według profilu WTA i raportu z turnieju Montgomery w czerwcu 2025 roku osiągnęła 95. miejsce, najlepszy ranking w karierze, ale kontuzja i operacja nadgarstka wykluczyły ją z rywalizacji na kilka miesięcy. Na Tour wróciła wiosną 2026 roku, a Libéma Open był dla niej dopiero trzecim turniejem WTA w sezonie po wczesnych porażkach w Bogocie i Madrycie. W tym kontekście tytuł w Holandii nie jest tylko rezultatem jednego tygodnia, lecz także potwierdzeniem, że jej powrót może szybko zamienić się w nowy awans w rankingu.
Organizatorzy turnieju podali, że Montgomery dowiedziała się w niedzielę rano, iż finał nie zostanie rozegrany, gdy przygotowywała się do meczu. W wypowiedzi przytoczonej przez Libéma Open mówiła o mieszanych emocjach, ponieważ chciała zagrać przeciwko Krejčíkovej, ale jednocześnie zdobyła pierwszy tytuł w karierze. Takie rozstrzygnięcie często pozostawia inne wrażenie niż klasyczne zwycięstwo finałowe, jednak przepisy i praktyka tenisowa jasno uznają tytuł dla zawodniczki, która pozostała gotowa do występu. Montgomery dotarła do finału w ciągu tygodnia dzięki własnym wynikom, a walkower w końcówce nie umniejszył faktu, że aby wejść do meczu o tytuł, musiała przejść sześć wcześniejszych przeszkód, w tym dwie w kwalifikacjach.
Droga od kwalifikacji do trofeum
Oficjalna drabinka WTA pokazuje, że Montgomery w kwalifikacjach najpierw pokonała Yuan Yue w trzech setach, 6-7(4), 7-6(1), 6-1, a następnie Jodie Garland 7-6(3), 6-3. Już wtedy pokazała odporność w wyrównanych sytuacjach, zwłaszcza przeciwko Yuan, kiedy po przegraniu pierwszego seta pozostała w meczu i odwróciła wynik. W głównej drabince rozpoczęła występ zwycięstwem nad Darią Kasatkiną 5-7, 6-0, 6-4, co było jednym z kluczowych wyników jej tygodnia. WTA wyróżniła ten triumf jako jej pierwsze zwycięstwo nad zawodniczką z Top 100 od roku.
Później przyszły coraz pewniejsze zwycięstwa. Montgomery pokonała Greet Minnen 6-4, 7-6(4) w 1/8 finału, a w ćwierćfinale Darię Snigur 6-4, 6-4. W półfinale wygrała z Ajlą Tomljanović 6-4, 6-2 i po raz pierwszy w karierze weszła do finału WTA. Ta seria pokazała, że w Holandii nie opierała się tylko na jednym zaskakującym wyniku, lecz na stopniowym podnoszeniu poziomu gry przez cały tydzień. Na trawie, gdzie serwis, pierwsze uderzenie po serwisie i agresywne przejmowanie inicjatywy często okazują się decydujące, Montgomery według raportów WTA wykorzystywała przewagę leworęcznej zawodniczki i mocny serwis, aby skracać wymiany i narzucać rytm.
Według oficjalnej strony turnieju Montgomery została trzecią Amerykanką z tytułem w Libéma Open. Przed nią turniej wygrywały Alison Riske-Amritraj w 2019 roku oraz Coco Vandeweghe w 2014 i 2016 roku. Organizatorzy szczególnie podkreślili podobieństwo do Vandeweghe z 2014 roku, ponieważ ona również zdobyła tytuł z kwalifikacji. Dla Montgomery, która w 2021 roku na juniorskim US Open zdobyła tytuł w grze pojedynczej i podwójnej, holenderskie trofeum stanowi pierwszy duży seniorski dowód, że potencjał z czasów juniorskich można przenieść na najwyższy poziom zawodowy.
Krejčíková została bez występu finałowego po tygodniu bez straty seta
Dla Barbory Krejčíkovej finałowa część turnieju miała zupełnie inny ton. Według komunikatu organizatorów ósma rozstawiona dotarła do finału bez straty seta, a w półfinale pokonała Magdę Linette 6-3, 7-6(4). W ćwierćfinale, według oficjalnej drabinki WTA, była przekonująca przeciwko Elenie-Gabriele Ruse, 6-1, 6-2, natomiast wcześniej w turnieju pokonała Hanne Vandewinkel 6-1, 6-4 i Renatę Zarazúę 6-1, 6-2. Taka seria była ważna, ponieważ w Holandii Krejčíková po raz pierwszy od 2024 roku awansowała do finału WTA, jak podała WTA w swoich turniejowych komunikatach.
Krejčíková weszła do turnieju jako zawodniczka ze znacznie większym doświadczeniem w wielkich meczach. Według biografii WTA w 2021 roku wygrała Roland-Garros w grze pojedynczej, a w 2024 roku Wimbledon, natomiast w deblu i mikście również zbudowała jedną z najbardziej udanych karier swojego pokolenia. Właśnie dlatego finał przeciwko Montgomery miał dodatkową sportową atrakcyjność: po jednej stronie była wielokrotna mistrzyni Wielkiego Szlema i ósma rozstawiona, a po drugiej kwalifikantka, która po kontuzji próbowała odbudować karierę. Brak meczu pozbawił turniej końcowego sportowego szczytu, ale nie zmienił faktu, że obie zawodniczki do niedzieli miały bardzo mocny tydzień pod względem wyników.
W oświadczeniu opublikowanym przez WTA Krejčíková stwierdziła, że żałuje, iż musi wycofać się z finału z powodu choroby, oraz że po rozmowie z zespołem medycznym stało się jasne, iż nie jest w stanie wystąpić. Pogratulowała także Montgomery dobrego tygodnia i wyraziła chęć jak najszybszego powrotu do zdrowia i rywalizacji. W zawodowym tenisie takie decyzje rzadko podejmuje się łatwo, zwłaszcza gdy chodzi o finał i możliwość zdobycia tytułu. Mimo to ocena zdrowotna ma pierwszeństwo przed ryzykiem sportowym, szczególnie w okresie sezonu, w którym następują kolejne turnieje trawiaste i Wimbledon.
Libéma Open jako wprowadzenie do trawiastej części sezonu
Libéma Open w ’s-Hertogenbosch tradycyjnie zajmuje ważne miejsce we wczesnej części sezonu trawiastego. Według WTA turniej rozgrywany jest na odkrytych kortach trawiastych w Autotronie Rosmalen i należy do kategorii WTA 250, z główną drabinką liczącą 32 zawodniczki w grze pojedynczej i 16 par w grze podwójnej. WTA podaje, że turniej gości kobiecy tenis zawodowy od 1996 roku. Termin bezpośrednio po Roland-Garros i przed Wimbledonem czyni go ważnym przystankiem dla zawodniczek przechodzących z mączki na trawę i szukających rytmu meczowego na nawierzchni, na której gra się tylko przez krótką część roku.
W takim kontekście tytuł Montgomery ma również szersze znaczenie sportowe. Triumfy z kwalifikacji na poziomie WTA często przynoszą duży awans w rankingu, ale jeszcze ważniejsze jest to, że mogą zmienić status zawodniczki w kolejnych drabinkach. Po holenderskim tygodniu Montgomery będzie miała więcej punktów, więcej pewności siebie i wyraźniejszy dowód, że jej gra może funkcjonować przeciwko rywalkom o różnych profilach. WTA poinformowała, że jest ona trzecią kwalifikantką z tytułem WTA w 2026 roku, po Elisabetcie Cocciaretto w Hobart i Sarze Bejlek w Abu Dhabi. Ta informacja pokazuje, że sezon przyniósł już kilka nieoczekiwanych zwyciężczyń i dodatkowo podkreślił głębię kobiecego tenisa.
Dla Krejčíkovej z kolei tydzień w Holandii mimo rozczarowującego zakończenia niesie również pozytywne elementy. Powrót do finału po okresie problemów zdrowotnych i wahań formy jest znakiem, że na trawie znów może być konkurencyjna. Profil WTA podaje, że w 2025 roku opuściła pierwsze pięć miesięcy sezonu z powodu kontuzji pleców, a w 2026 roku ponownie stopniowo wracała do rytmu wielkich meczów. Jeśli szybko wyleczy chorobę, wyniki z ’s-Hertogenbosch mogą posłużyć jej jako fundament dalszej części sezonu trawiastego, choć zmarnowana szansa finałowa pozostanie nieprzyjemnym punktem turnieju.
Tytuł bez gry, ale nie bez kontekstu
Walkower w finale zawsze otwiera kwestię wrażenia, ponieważ publiczność zostaje bez meczu, który powinien zamknąć turniej. Jednak kalendarz tenisowy często przynosi sytuacje, w których stan zdrowia zawodnika lub zawodniczki decyduje równie mocno jak forma. W tym przypadku nie było oficjalnych informacji o kontuzji podczas samego meczu, lecz o chorobie przed wyjściem na kort, co potwierdziły WTA i organizator turnieju. Montgomery, według dostępnych informacji, była gotowa grać, a Krejčíková wycofała się dopiero po ocenie medycznej. Dlatego wynik zapisano bez gry, ale procedura sportowa i administracyjna była jasna.
Dla Libéma Open zakończenie turnieju kobiet było nietypowe, jednak organizatorzy próbowali zrekompensować brak finału dodatkowym programem. Według oficjalnej strony turnieju Montgomery po potwierdzeniu tytułu uczestniczyła w pokazowym programie z byłymi holenderskimi tenisistami oraz w spotkaniu z kibicami w strefie kibica. Takie działania nie mogą zastąpić meczowej rywalizacji o trofeum, ale mogą złagodzić rozczarowanie publiczności, która oczekiwała pojedynku młodej kwalifikantki i mistrzyni Wielkiego Szlema. Główny sportowy wynik pozostaje jednak zapisany: Robin Montgomery jest zwyciężczynią WTA Libéma Open 2026, a jej pierwszy seniorski tytuł WTA przyszedł na trawie w Holandii, po tygodniu, który może być punktem zwrotnym w jej karierze.
Źródła:
- WTA Tour – raport o tytule Robin Montgomery, wycofaniu się Barbory Krejčíkovej, rankingu i kontekście WTA Tour (link)
- WTA Tour – oficjalny przegląd turnieju Libéma Open 2026, kategoria, lokalizacja, nawierzchnia, daty i drabinki (link)
- WTA Tour – oficjalna drabinka i wyniki turnieju, w tym walkower w finale i droga Montgomery przez drabinkę (link)
- Libéma Open – oficjalny komunikat turnieju o pierwszym tytule WTA Robin Montgomery i wycofaniu się Barbory Krejčíkovej z powodu choroby (link)
- Libéma Open – wypowiedź i reakcja Robin Montgomery po zdobyciu tytułu (link)
- WTA Tour – profil Robin Montgomery z danymi biograficznymi, rankingiem i przeglądem kariery (link)
- WTA Tour – profil Barbory Krejčíkovej z przeglądem tytułów Wielkiego Szlema i kariery (link)
- ITF – tekst o juniorskich tytułach Robin Montgomery na US Open 2021 (link)