Messi o wiralowym zdjęciu z małym Yamalem: "To szaleństwo", a teraz czeka ich finał mistrzostw świata
Lionel Messi po raz pierwszy szerzej odniósł się do fotografii wykonanej w 2007 roku, na której młody wówczas piłkarz Barcelony trzyma i kąpie małego Lamine'a Yamala. Scena, która przez niemal dwie dekady była jedynie częścią charytatywnego kalendarza, ponownie stała się globalnym fenomenem wiralowym przed finałem mistrzostw świata w 2026 roku, w którym 19 lipca w New Jersey zmierzą się Argentyna i Hiszpania. Messi poprowadzi w tym spotkaniu aktualnych mistrzów świata, natomiast Yamal, obecnie 19-letni skrzydłowy Barcelony, jest jednym z najważniejszych zawodników mistrzów Europy.
Przemawiając 17 lipca podczas publicznego wydarzenia w Nowym Jorku, Messi powiedział, że cała historia wydaje mu się niewiarygodna. "To zdjęcie z Lamine'em jest szaleństwem", stwierdził argentyński kapitan według doniesień Associated Press i hiszpańskich mediów. Przypomniał, że Yamal w chwili wykonywania fotografii był niemowlęciem i że nikt nie mógł przypuszczać, iż ich drogi ponownie połączą się właśnie w finale największych rozgrywek piłkarskich reprezentacji narodowych. Messi nazwał młodego Hiszpana jednym z najlepszych piłkarzy na świecie i podkreślił, że niemal cała kariera jest jeszcze przed nim.
Fotografia zyskała tym samym znaczenie, którego nie miała w chwili powstania. To, co w 2007 roku pomyślano jako pogodną scenę na potrzeby kampanii charytatywnej, jest dziś interpretowane jako rzadki symbol ciągłości, dziedzictwa i zmiany pokoleniowej w piłce nożnej. Z jednej strony znajduje się Messi, zawodnik, którego kariera naznaczyła ponad dwie dekady światowego futbolu, a z drugiej Yamal, piłkarz, który już jako nastolatek stał się ważną postacią Barcelony i reprezentacji Hiszpanii. Ich pierwsze wspólne ujęcie jest teraz wprowadzeniem do meczu, w którym będą walczyć o to samo trofeum.
Charytatywna sesja na Camp Nou połączyła dwie rodziny
Fotografię wykonał pod koniec 2007 roku kataloński fotoreporter Joan Monfort w ramach kalendarza charytatywnego przygotowywanego przez dziennik sportowy Sport we współpracy z UNICEF-em. Koncepcja projektu była prosta: piłkarze Barcelony pozowali z dziećmi z lokalnych rodzin, a dochód i zainteresowanie związane z kalendarzem kierowano na cele humanitarne. Rodzice Lamine'a Yamala zgłosili syna do losowania uczestników, po czym rodzina została losowo połączona z jednym z zawodników Barcelony.
Tym zawodnikiem był Messi, wówczas 20-letni argentyński talent, który był już ważnym członkiem pierwszej drużyny Barcelony, lecz nie posiadał jeszcze statusu globalnej ikony sportu, jaki miał zdobyć w latach następujących po sesji. Yamal był niemowlęciem, a na części fotografii pojawia się również jego matka Sheila Ebana. Sesję przeprowadzono w pomieszczeniach stadionu Camp Nou, a Monfort opracował scenę z małą plastikową wanienką, wodą, pianą mydlaną i gumową kaczuszką.
Fotograf wyjaśnił później, że scenę z wanienką wymyślił, kiedy poprzedniego wieczoru kąpał własną córkę. Według jego relacji dla El País i Associated Press Messi był wówczas wyjątkowo wycofany i nie był przyzwyczajony do trzymania niemowlęcia, przez co początek sesji nie był całkowicie prosty. Mimo to zachowywał się cierpliwie i profesjonalnie, a atmosfera rozluźniła się, gdy do kadru wprowadzono gumową zabawkę. Powstała seria fotografii, na których Messi podtrzymuje Yamala, pomaga w kąpieli i uśmiecha się obok dziecka, które wiele lat później miało zostać jego symbolicznym następcą w Barcelonie.
W chwili powstania fotografii nikt zaangażowany w projekt nie przypisywał jej szczególnego znaczenia historycznego. Monfort fotografował liczne wydarzenia sportowe i wykonywał portrety, a scena była zaledwie jednym z materiałów do kalendarza. Nie istniał sposób, aby przewidzieć, że dziecko z lokalnej rodziny zostanie zawodowym piłkarzem, a tym bardziej że osiągnie poziom reprezentacyjny i pewnego dnia zagra przeciwko Messiemu w finale mistrzostw świata.
Fotografia przez lata pozostawała zapomniana
Zdjęcia pozostawały poza szerszą świadomością publiczną przez ponad piętnaście lat. Pojawiły się ponownie podczas mistrzostw Europy w 2024 roku, kiedy ojciec Yamala, Mounir Nasraoui, opublikował jedną z fotografii w mediach społecznościowych z podpisem "początek dwóch legend". Wpis szybko podchwyciły media i użytkownicy platform społecznościowych, a tożsamość niemowlęcia na fotografii wywołała ogromne zainteresowanie właśnie w momencie, gdy Yamal stawał się jednym z największych odkryć europejskiej piłki nożnej.
Moment ponownego odkrycia fotografii miał kluczowe znaczenie dla jej wiralowego oddziaływania. Podczas mistrzostw Europy w 2024 roku Yamal został najmłodszym zawodnikiem, który wystąpił w turnieju finałowym, a następnie także najmłodszym strzelcem w historii rozgrywek. UEFA podaje, że w półfinale przeciwko Francji zdobył bramkę w wieku 16 lat i 362 dni, natomiast dzień po 17. urodzinach wystąpił w finale przeciwko Anglii. Hiszpania zdobyła tytuł, a Yamala uznano za najlepszego młodego zawodnika turnieju.
Fotografia z Messim oferowała wówczas niemal doskonałą wizualną opowieść o jego gwałtownym rozwoju. Messi przez lata był najbardziej rozpoznawalnym wychowankiem akademii Barcelony i centralną postacią klubu, natomiast Yamal zadebiutował w pierwszej drużynie jako 15-latek i bardzo szybko przejął odpowiedzialność rzadko powierzaną zawodnikom w jego wieku. Obaj są lewonożni, obaj we wczesnych etapach kariery najczęściej atakowali z prawej strony i obaj przeszli przez system szkolenia Barcelony, dlatego porównania stały się nieuniknione.
Sama fotografia nie powstała jednak jako promocyjna zapowiedź przyszłej kariery ani jako zaplanowane połączenie dwóch talentów. To właśnie przypadek nadaje jej siłę. Rodzinę wybrano w drodze losowania, Messi był jednym z piłkarzy uczestniczących w projekcie kalendarza, a twórczy pomysł Monforta stworzył ujęcie, które dopiero później stało się fenomenem kulturowym. Przed finałem fotograf powiedział Associated Press, że obecny rozwój wydarzeń przekracza wszystko, co można byłoby napisać jako scenariusz filmowy.
Messi i Yamal reprezentują dwa etapy historii Barcelony
Związek Messiego z Barceloną jest znacznie głębszy niż klubowe statystyki. Dorastał w klubie od kategorii juniorskich, został najlepszym strzelcem w jego historii i zdobył największe krajowe oraz międzynarodowe trofea. Odszedł w 2021 roku w okolicznościach naznaczonych problemami finansowymi klubu, a jego odejście pozostawiło sportową i emocjonalną pustkę, której Barcelona przez lata nie potrafiła łatwo wypełnić.
Yamal wszedł do pierwszej drużyny w 2023 roku, właśnie w okresie, w którym klub poszukiwał nowego pokolenia liderów zespołu. Jego rozwój nie jest kopią drogi Messiego ani nie można zakładać, że powtórzy karierę argentyńskiego wielkiego piłkarza, lecz podobieństwa były wystarczająco widoczne, by rozbudzić oczekiwania. Przed finałem El País zwrócił również uwagę na symboliczne powiązania: obaj na wczesnych etapach kariery nosili numer 19, a Yamal później przejął w Barcelonie numer dziesięć, który przez lata był nierozerwalnie kojarzony z Messim.
Messi jasno dał do zrozumienia, że śledzi występy Yamala, ponieważ nadal darzy Barcelonę silnym emocjonalnym przywiązaniem. Powiedział, że życzy młodemu zawodnikowi dobrze i że jego rozwój byłby korzystny również dla klubu, który kocha. Taka wiadomość wykracza poza zwykły komplement pod adresem rywala: pochodzi od piłkarza, z którym porównuje się niemal każdego wyjątkowo utalentowanego napastnika wychodzącego ze szkółki Barcelony.
Jednocześnie Messi nie przyjął uproszczonej narracji, według której finał jest jedynie osobistym pojedynkiem dwóch zawodników. Podkreślił, że Hiszpania ma bardzo mocną drużynę, lecz Argentyna również dysponuje własnymi atutami. Dodał, że jego reprezentacja zrobi wszystko, aby Yamal nie zdobył tytułu właśnie w tym finale. Pochwała pozostała zatem oddzielona od sportowych zamiarów: osobisty szacunek nie zmienia faktu, że na boisku będą walczyć o przeciwne cele.
Finał łączy aktualnych mistrzów świata i Europy
Argentyna przystępuje do finału jako obrońca tytułu zdobytego w 2022 roku, natomiast Hiszpania jest aktualnym mistrzem Europy. Według danych Associated Press przed spotkaniem reprezentacja Argentyny wygrała wszystkie siedem meczów w turnieju i zdobyła 19 bramek, więcej niż jakikolwiek inny zespół. Hiszpania dotarła do finału z sześcioma zwycięstwami i jednym remisem, tracąc zaledwie jedną bramkę, co czyni ją zdecydowanie najlepiej broniącą drużyną rozgrywek.
Droga do decydującego spotkania dodatkowo uwydatniła różnicę stylów. Hiszpania pokonała Francję w półfinale 2:0 dzięki zdyscyplinowanej obronie i kontroli przestrzeni przeciwko atakowi prowadzonemu przez Kyliana Mbappé. Yamal nie zdobył bramki, lecz wywalczył rzut karny, po którym Mikel Oyarzabal dał Hiszpanii prowadzenie, podaje Associated Press. Dzień później Argentyna przegrywała z Anglią do 85. minuty, po czym odwróciła wynik i zwyciężyła 2:1 po bramkach Enza Fernándeza i Lautara Martíneza. Messi uczestniczył w akcjach prowadzących do obu późnych goli.
Finał zostanie rozegrany na stadionie, który FIFA podczas turnieju określa nazwą New York New Jersey Stadium, w East Rutherford w amerykańskim stanie New Jersey. Spotkanie zaplanowano na niedzielę, 19 lipca 2026 roku. Argentyna próbuje zostać pierwszą reprezentacją od czasów Brazylii w 1958 i 1962 roku, która dwukrotnie z rzędu zdobyła mistrzostwo świata. Hiszpania, mistrz z 2010 roku, walczy o swój drugi tytuł mistrza świata.
Dla Messiego kolejne zwycięstwo oznaczałoby kontynuację serii historycznych osiągnięć w końcowej fazie kariery. Dla Yamala zdobycie mistrzostwa świata w wieku 19 lat stanowiłoby kolejny wyjątkowo wczesny szczyt po europejskim triumfie z 2024 roku. Taki kontekst dodatkowo wyjaśnia, dlaczego prosta fotografia z Barcelony ponownie stała się tak ważna: finał łączy nie tylko dwóch zawodników, lecz także dwie reprezentacje, które przystępują do spotkania jako zdobywcy ostatnich najważniejszych międzynarodowych tytułów.
"Pełny krąg", jaki piłka nożna rzadko może zaoferować
W publicznych interpretacjach fotografia jest często opisywana jako "błogosławieństwo", przekazanie pałeczki lub dowód na to, że Yamal był przeznaczony do zostania następcą Messiego. Takie sformułowania należą do symbolicznej i kibicowskiej warstwy opowieści, a nie do faktów. Potwierdzić można natomiast serię niezwykłych zbiegów okoliczności: projekt humanitarny przypadkowo połączył dwóch przyszłych zawodowców, obaj zostali gwiazdami tego samego klubu, a niemal 19 lat później wychodzą na boisko jako rywale w finale mistrzostw świata.
Monfort powiedział, że nie jest skłonny wierzyć w przeznaczenie, lecz rozwój wydarzeń zmusił go do ponownego przemyślenia własnego sceptycyzmu. Jego reakcja podsumowuje powód, dla którego fotografia przekroczyła granice wiadomości sportowej. Działa również bez znajomości wszystkich wyników, rekordów i szczegółów taktycznych: młody Messi trzyma dziecko, które wyrośnie na zawodnika zdolnego przeciwstawić mu się na największej scenie.
Fotografia przypomina jednocześnie, jak szybko zmienia się czas w piłce nożnej. Kiedy wykonano ujęcie, Messi znajdował się na początku swojej drogi na szczyt i dopiero miał zdobyć najważniejsze trofea. Dziś przystępuje do finału jako 39-letni kapitan, mistrz świata i centralna postać reprezentacji Argentyny. Yamal był wówczas dzieckiem bez żadnego związku z zawodowym sportem, a teraz jest liderem gry reprezentacji, która w ciągu dwóch lat przeszła od europejskiego do światowego finału.
Ich historia nie jest więc ważna jedynie jako sentymentalna ciekawostka. Pokazuje, w jaki sposób fotografia może z czasem stać się dokumentem epoki i zyskać znaczenie, którego autor, uczestnicy i odbiorcy nie mogli sobie wyobrazić w chwili wykonania zdjęcia. W niedzielnym finale Messi i Yamal po raz pierwszy znajdą się razem na boisku w oficjalnym meczu, lecz nie jako mentor i następca, tylko jako rywale. Po końcowym gwizdku tylko jeden z nich podniesie trofeum, natomiast ujęcie z 2007 roku, bez względu na wynik, pozostanie jednym z najbardziej niezwykłych wizualnych zapisów w historii współczesnej piłki nożnej.
Źródła:
- Associated Press - historia powstania fotografii, wypowiedzi Lionela Messiego i relacja fotografa Joana Monforta (odnośnik)
- Associated Press - zapowiedź finału Argentyny i Hiszpanii, droga reprezentacji do meczu oraz dane turniejowe (odnośnik)
- Associated Press - wystąpienie Messiego w Nowym Jorku i reakcja na wiralową fotografię przed finałem (odnośnik)
- El País - szczegóły charytatywnej sesji z 2007 roku, rola rodziny Yamalów i symbolika fotografii (odnośnik)
- UEFA - oficjalne dane o Hiszpanii podczas Euro 2024 i rekordach Lamine'a Yamala (odnośnik)
- FC Barcelona - oficjalny przegląd klubowej kariery Messiego, rekordów i trofeów (odnośnik)