Festiwal Daisy Chain Fields Olivii Rodrigo zebrał 20 milionów dolarów dla organizacji pomagających kobietom i dziewczętom
Pierwsza edycja charytatywnego festiwalu muzycznego Daisy Chain Fields, założonego i prowadzonego przez Olivię Rodrigo, zakończyła się łącznym wsparciem w wysokości 20 milionów dolarów amerykańskich dla dziesięciu organizacji non-profit działających na rzecz kobiet i dziewcząt w Stanach Zjednoczonych i innych częściach świata. Jednodniowy festiwal odbył się 29 sierpnia 2026 roku w Great Park w Irvine w Kalifornii, a wydarzenie zostało wyprzedane. Według oficjalnego komunikatu organizacji Pivotal do momentu rozpoczęcia finałowego występu Rodrigo festiwal zgromadził 10 milionów dolarów, po czym Melinda French Gates ogłosiła na scenie dodatkowe 10 milionów dolarów za pośrednictwem Pivotal. Tym samym kwota została podwojona do 20 milionów dolarów, a pieniądze, według tego samego komunikatu, zostaną równo podzielone pomiędzy dziesięć organizacji partnerskich. Jest to wsparcie dla projektów i organizacji zajmujących się zdrowiem reprodukcyjnym i zdrowiem matek, prawami kobiet, bezpieczeństwem ekonomicznym, ochroną przed przemocą ze względu na płeć, prawami pracownic, zdrowiem społeczności rdzennych oraz wsparciem rodzin i młodzieży.
Dodatkowe 10 milionów dolarów ogłoszono bezpośrednio przed głównym występem
Kluczowy moment charytatywnej części festiwalu nastąpił bezpośrednio przed rozpoczęciem przez Olivię Rodrigo jej głównego wieczornego występu. Pivotal podaje, że Rodrigo najpierw poinformowała publiczność, iż festiwal zebrał 10 milionów dolarów, a następnie na scenie dołączyła do niej Melinda French Gates. Filantropka i założycielka Pivotal ogłosiła, że jej organizacja podwoi tę kwotę poprzez dodatkowe zobowiązanie w wysokości 10 milionów dolarów. Łączne wsparcie osiągnęło więc 20 milionów dolarów, co przy zapowiedzianym równym podziale oznacza po dwa miliony dolarów dla każdej z dziesięciu organizacji. Rodrigo podkreśliła w oficjalnym komunikacie, że celem Daisy Chain Fields jest pokazanie, co można osiągnąć, gdy ludzie jednoczą się i wspólnie kierują swoją energię na wspieranie innych, natomiast French Gates zwróciła uwagę na znaczenie łączenia nowego pokolenia z organizacjami zajmującymi się prawami i możliwościami kobiet oraz dziewcząt.
Pivotal to grupa organizacji założona przez Melindę French Gates w 2015 roku w celu przyspieszania postępu społecznego na rzecz kobiet i młodych ludzi, a według oficjalnego opisu działa poprzez filantropię, inwestycje, rzecznictwo i partnerstwa. Dodatkowych 10 milionów dolarów nie przedstawiono jako oddzielnej akcji, lecz jako bezpośrednie zwiększenie funduszu przeznaczonego dla tych samych beneficjentów. Dzięki temu charytatywna struktura festiwalu pozostała taka sama, ale jej efekt finansowy został podwojony. Organizatorzy podkreślili przy tym, że projekt nie koncentruje się tylko na jednym problemie, lecz na wzajemnie powiązanych wyzwaniach, z którymi mierzą się kobiety i dziewczęta.
Dziesięć organizacji dzieli łączną kwotę
Według Pivotal i oficjalnej strony festiwalu środki z Daisy Chain Fields Fund są przeznaczone dla Baby2Baby, Black Mamas Matter Alliance, Center for Reproductive Rights, FreeFrom, Jhpiego, Johns Hopkins Center for Indigenous Health, National Domestic Workers Alliance, National Institute for Reproductive Health, National Women’s Law Center i Planned Parenthood. Obszary ich działalności znacznie się różnią, ale łączy je koncentracja na zdrowiu, bezpieczeństwie, ochronie prawnej i stabilności ekonomicznej kobiet, dziewcząt oraz rodzin. Baby2Baby zapewnia podstawowe artykuły dzieciom i rodzinom w potrzebie, podczas gdy Black Mamas Matter Alliance koncentruje się na prawach, zdrowiu i dobrostanie czarnych matek przed ciążą, w jej trakcie i po niej. Center for Reproductive Rights działa poprzez środki prawne i rzecznictwo w obszarze praw reprodukcyjnych, a FreeFrom pracuje nad bezpieczeństwem ekonomicznym osób, które przeżyły przemoc ze względu na płeć. Jhpiego i Johns Hopkins Center for Indigenous Health wnoszą do programu wymiar zdrowotny poprzez pracę z lokalnymi i rdzennymi społecznościami, natomiast pozostałe organizacje partnerskie działają w obszarach praw pracownic, zdrowia reprodukcyjnego, sprawiedliwości płciowej i dostępu do opieki zdrowotnej.
- Baby2Baby - pomoc dzieciom i rodzinom poprzez pieluchy, żywność, odzież, mleko modyfikowane i inne podstawowe artykuły.
- Black Mamas Matter Alliance - rzecznictwo na rzecz praw, szacunku i bezpieczeństwa zdrowotnego czarnych matek.
- Center for Reproductive Rights - ochrona prawna i rzecznictwo na rzecz praw reprodukcyjnych oraz dostępu do opieki.
- FreeFrom - wsparcie ekonomiczne i rzecznictwo na rzecz osób, które przeżyły przemoc ze względu na płeć.
- Jhpiego - programy mające poprawić dostępność wysokiej jakości opieki zdrowotnej dla kobiet, dziewcząt i rodzin.
- Johns Hopkins Center for Indigenous Health - programy zdrowotne i badania prowadzone we współpracy z rdzennymi społecznościami w USA.
- National Domestic Workers Alliance - organizowanie i ochrona praw osób zatrudnionych w pracy domowej i opiece.
- National Institute for Reproductive Health - rzecznictwo na rzecz wolności reprodukcyjnej i dostępu do usług zdrowotnych.
- National Women’s Law Center - działalność prawna i w zakresie polityki publicznej na rzecz równości płci.
- Planned Parenthood - świadczenie i wspieranie dostępu do opieki w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego.
Dziesięciu partnerów podzieli łączną kwotę po równo. Daisy Chain Fields łączy więc w jednym funduszu pomoc prawną, usługi zdrowotne, bezpieczeństwo ekonomiczne, ochronę przed przemocą i prawa pracownicze. Wśród beneficjentów znajdują się organizacje działające głównie w Stanach Zjednoczonych, ale także takie, które prowadzą międzynarodowe programy zdrowotne i prawne. Taki wybór odzwierciedla oficjalnie podkreślany cel łączenia różnych, lecz często wzajemnie splecionych wyzwań dotyczących kobiet i dziewcząt.
Artystki zrezygnowały z honorariów, aby więcej przychodów pozostało na cel charytatywny
Jednym z najważniejszych elementów modelu finansowego festiwalu była decyzja artystek o występie bez honorarium. Według Pivotal i komunikatu organizacji partnerskiej Jhpiego wszyscy artyści biorący udział w wydarzeniu zrzekli się wynagrodzenia, dzięki czemu 100 procent dochodu netto festiwalu mogło zostać skierowane do dziesięciu partnerów non-profit. Nie oznacza to, że wydarzenie nie generowało kosztów produkcyjnych ani innych kosztów operacyjnych, lecz że dochód netto po odliczeniu odpowiednich kosztów trafia do funduszu. Przed festiwalem Rodrigo podziękowała publiczności, która kupiła bilety, artystkom, które zrzekły się honorariów, sponsorom oraz darczyńcom, którzy pomogli zwiększyć początkową kwotę do 10 milionów dolarów. Dodatkowe zobowiązanie organizacji Pivotal zwiększyło następnie całkowitą wartość wsparcia charytatywnego do 20 milionów.
Na scenach wystąpiły artystki i zespoły prowadzone przez kobiety z różnych pokoleń i gatunków, wśród nich Chappell Roan, Doechii, Mitski, Garbage, Bikini Kill, Santigold, The Breeders, Rachel Chinouriri, Die Spitz, Devon Again oraz sama Olivia Rodrigo. Gościnnie pojawiły się Sarah McLachlan i Stevie Nicks, natomiast Alanis Morissette wystąpiła jako niespodzianka. Według relacji z wydarzenia festiwal został pomyślany jako program międzypokoleniowy łączący współczesny pop, hip-hop, alternatywny rock oraz artystki, które od dziesięcioleci mają znaczenie dla historii muzyki popularnej. Koncepcja ta była również związana z misją charytatywną: znane nazwiska nie były jedynie magnesem napędzającym sprzedaż biletów, lecz częścią modelu, w którym komercyjna siła dużego wydarzenia muzycznego zostaje przekształcona w środki dla organizacji non-profit. Organizatorzy podkreślili przy tym, że celem platformy jest dalsze łączenie muzyków, aktywistów, organizacji i publiczności także po pierwszym dniu festiwalu.
Około 45 000 osób w Great Park
Festiwal odbył się w Great Park, dużej przestrzeni publicznej w Irvine, mieście położonym w Orange County w południowej Kalifornii. Miasto Irvine przed wydarzeniem ogłosiło, że na potrzeby festiwalu wykorzystanych zostanie kilka części parku, w tym Great Park Live oraz dodatkowe tereny przeznaczone na główną scenę, dzięki czemu przestrzeń została rozszerzona do pojemności maksymalnie 45 000 osób. Relacje po festiwalu, w tym The Guardian oraz innych amerykańskich mediów, podają, że wydarzenie zgromadziło około 45 000 odwiedzających. Duża frekwencja była szczególnie istotna dla charytatywnych wyliczeń, ponieważ część początkowych 10 milionów dolarów była związana ze sprzedażą biletów i łącznymi przychodami wydarzenia. Festiwal został wyprzedany, a tak duża liczba uczestników natychmiast uplasowała pierwszą edycję Daisy Chain Fields wśród dużych jednodniowych wydarzeń muzycznych w południowej Kalifornii.
Wydarzenie odbywało się w okresie bardzo wysokich temperatur, co część mediów wskazywała jako jedno z głównych wyzwań logistycznych. Associated Press udokumentowała uczestników zmagających się w ciągu dnia z upałem, podczas gdy inne relacje wspominały o temperaturach przekraczających 32 stopnie Celsjusza. Organizacyjny aspekt festiwalu nie ograniczał się więc wyłącznie do programu artystycznego i zbierania funduszy, lecz obejmował również zarządzanie dużą publicznością na otwartej przestrzeni podczas letnich warunków pogodowych. Po zakończeniu wydarzenia pojawiła się również krytyka dotycząca opuszczania parku i korków drogowych, co pokazuje, że ewentualne przyszłe edycje będą musiały pogodzić wzrost liczby uczestników z infrastrukturą lokalizacji. Okoliczności te nie zmieniły jednak ostatecznej, ogłoszonej kwoty wsparcia charytatywnego.
Daisy Chain Reaction przybliżyło organizacje festiwalowej publiczności
Element charytatywny nie ograniczał się do darowizn zebranych ze sprzedaży biletów i dodatkowego wsparcia organizacji Pivotal. Festiwal obejmował przestrzeń Daisy Chain Reaction, w której odwiedzający mogli bezpośrednio poznać działalność dziesięciu organizacji partnerskich, uzyskać informacje o problemach, którymi się zajmują, oraz dowiedzieć się, w jaki sposób mogą się zaangażować. Według Pivotal na terenie festiwalu prezentowano również firmy prowadzone przez kobiety, twórców, lokalnych producentów i artystów wizualnych. Komunikat partnerski organizacji Jhpiego wskazuje także na współpracę z inicjatywami promującymi wolontariat, zaangażowanie obywatelskie i bardziej zrównoważone zachowania podczas wydarzenia. W ten sposób festiwal próbował wyjść poza klasyczny model koncertu charytatywnego, w którym publiczność przyczynia się przede wszystkim poprzez zakup biletu, i stać się wydarzeniem bezpośrednio łączącym uczestników z organizacjami otrzymującymi pieniądze.
Takie podejście wyjaśnia również, dlaczego Daisy Chain Fields przedstawiono zarówno jako festiwal muzyczny, jak i długoterminową platformę oddziaływania społecznego. Według oficjalnego opisu organizacji Pivotal pomysł na nazwę wynika z metafory łańcucha stokrotek, w którym każda osoba stanowi jedno ogniwo, a wspólne działanie tworzy coś silniejszego niż indywidualny wkład. Organizatorzy opisali festiwal jako przestrzeń zbudowaną wokół radości, wspólnoty i kreatywności, jednocześnie jasno określając tematy, którymi zajmują się organizacje partnerskie. Takie pozycjonowanie umożliwiło połączenie w jednym miejscu wydarzenia kulturalnego, zbiórki charytatywnej i edukacji publiczności. W przypadku pierwszej edycji mierzalny rezultat tego modelu jest przede wszystkim finansowy: 20 milionów dolarów dostępnych dla dziesięciu organizacji.
Festiwal został zainspirowany tradycją kobiecych programów muzycznych
Daisy Chain Fields powstał również w szerszym kontekście dyskusji o reprezentacji kobiet na dużych scenach festiwalowych. Rodrigo, zapowiadając projekt, mówiła o wieloletnim pragnieniu stworzenia własnego festiwalu, a program został bezpośrednio powiązany z dziedzictwem Lilith Fair, objazdowego festiwalu, który w latach 90. zgromadził dużą liczbę artystek i zespołów prowadzonych przez kobiety. Sarah McLachlan, jedna z kluczowych postaci Lilith Fair, była również gościem specjalnym pierwszego Daisy Chain Fields, dzięki czemu ta historyczna więź zyskała konkretny wymiar sceniczny. Jednocześnie lista artystek obejmowała muzyczki różnych pokoleń, od uznanych nazwisk sceny alternatywnej po wykonawczynie, które w ostatnich latach stały się globalnymi gwiazdami popu i hip-hopu. W ten sposób festiwal połączył cel charytatywny z wyraźną ideą programową dotyczącą widoczności kobiet w przemyśle muzycznym.
Dla Rodrigo Daisy Chain Fields jest kontynuacją łączenia kariery muzycznej z tematami praw i zdrowia kobiet, ale model pierwszej edycji wykracza poza symboliczny przekaz. Beneficjenci środków zostali określeni z wyprzedzeniem, ogłoszono równy podział, a artystki zrezygnowały z honorariów. Pivotal przedstawił dodatkową darowiznę jako wsparcie właśnie takiej struktury oraz możliwości połączenia młodszej publiczności z organizacjami działającymi w terenie. Szczegółowe indywidualne plany dotyczące sposobu wykorzystania przez każdą organizację swojej części pieniędzy nie zostały obecnie opublikowane we wspólnym festiwalowym komunikacie.
Pierwsza edycja zakończyła się dwukrotnie większym efektem charytatywnym niż początkowo ogłoszono
Dzień przed festiwalem Olivia Rodrigo ogłosiła podczas prezentacji z liderkami i przedstawicielkami organizacji partnerskich, że zabezpieczono 10 milionów dolarów. Według Jhpiego była to kwota wynikająca ze sprzedaży biletów, rezygnacji artystów z honorariów, wsparcia partnerów oraz darowizn, przy założeniu, że dochód netto festiwalu trafi do beneficjentów funduszu. Zaledwie dzień później, po ogłoszeniu Melindy French Gates, łączna wartość wsparcia wzrosła do 20 milionów dolarów. Pivotal następnie potwierdził, że środki zostaną równo podzielone pomiędzy wszystkie dziesięć organizacji, dzięki czemu ostateczny podział stał się bardziej przejrzysty niż w chwili pierwszego ogłoszenia. Dla organizatorów oznaczało to, że debiutancka edycja festiwalu zakończyła się dwukrotnie większym efektem finansowym od kwoty przedstawionej przed otwarciem bram Great Park.
Daisy Chain Fields połączył więc w swojej pierwszej edycji wyprzedane wydarzenie muzyczne dla dziesiątek tysięcy osób z modelem charytatywnym, który przyniósł 20 milionów dolarów wsparcia. Największy pojedynczy wzrost zapewniło dodatkowe zobowiązanie organizacji Pivotal, włączone do już istniejącego funduszu i listy beneficjentów. Na razie potwierdzono, że wszystkie dziesięć organizacji otrzyma równą część, natomiast konkretne wykorzystanie środków będzie zależeć od ich programów i priorytetów. Pierwsza edycja festiwalu zakończyła się tym samym jako wydarzenie muzyczne, platforma łącząca publiczność z sektorem non-profit oraz duża akcja charytatywna skierowana do kobiet i dziewcząt.
Źródła:
- Pivotal - oficjalny komunikat dotyczący dodatkowych 10 milionów dolarów, łącznej kwoty 20 milionów, równego podziału oraz listy dziesięciu beneficjentów (link)
- Daisy Chain Fields - oficjalna lista partnerów non-profit i opis obszarów ich działalności (link)
- Jhpiego - komunikat przed festiwalem dotyczący początkowych 10 milionów dolarów, dochodów netto, rezygnacji artystów z honorariów i działań partnerskich (link)
- City of Irvine - oficjalne informacje dotyczące daty, lokalizacji, terenu festiwalu i pojemności Great Park (link)
- Associated Press - relacja i dokumentacja fotograficzna z festiwalu, w tym informacje o występach bez wynagrodzenia oraz warunkach podczas wydarzenia (link)
- The Guardian - relacja z pierwszej edycji festiwalu, szacunek około 45 000 uczestników oraz kontekst warunków pogodowych (link)
- Pitchfork - zapowiedź festiwalu i kontekst jego związku z tradycją Lilith Fair (link)