Destinations International otworzył nabór do nowego programu certyfikacyjnego „Tourism for All”: sześć miesięcy wirtualnej nauki na rzecz bardziej inkluzywnej, zorientowanej na społeczność turystyki
Destinations International (DI), globalne stowarzyszenie branżowe zrzeszające organizacje destynacyjne oraz convention & visitors bureaus, 04 lutego 2026 r. ogłosiło, że rozpoczęto nabór do nowego programu certyfikacyjnego Tourism for All. To sześciomiesięczny wirtualny program w formule kohorty, zaprojektowany tak, aby liderzy destynacyjni otrzymali praktyczne narzędzia do budowania bardziej gościnnych, dostępnych i ukierunkowanych na społeczność polityk turystycznych. DI podkreśla, że program daje uczestnikom narzędzia do uzgadniania działań interesariuszy, wzmacniania partnerstw w społeczności oraz rozwoju destynacji, w których zarówno odwiedzający, jak i mieszkańcy mogą czuć się mile widziani.
W momencie, gdy turystyka w wielu miejscach coraz częściej jest mierzona nie tylko liczbą przyjazdów, lecz także wpływem na jakość życia, dostępność przestrzeni publicznej i relacje z lokalnymi mieszkańcami, DI przedstawia ten program jako odpowiedź na potrzebę systemowego zarządzania tym, co nazywa „konkurencyjną przewagą gościnności”. Według DI destynacje, którym uda się stworzyć poczucie bezpieczeństwa, szacunku i przynależności dla szerszego grona osób, zyskują przewagę reputacyjną i rynkową, a jednocześnie zmniejszają ryzyko konfliktów z lokalną społecznością i wzmacniają odporność na kryzysy. W tej logice „welcome” nie jest kampanią, lecz standardem operacyjnym: sposobem, w jaki społeczność wita gości, jak organizacje współpracują z partnerami oraz jak usługi są dostosowywane do różnych potrzeb.
Czym jest „Tourism for All” i dlaczego DI rozszerza program poprzez certyfikat
Zgodnie z oficjalnymi materiałami Destinations International, Tourism for All to wirtualny, samodzielnie tempowany program certyfikacyjny oparty na ramach, które DI opisuje jako sprawdzone podejście do budowania turystyki prowadzonej przez społeczność i gościnnej. Program jest ustrukturyzowany tak, że uczestnicy przechodzą przez eksperckie moduły online i ćwiczenia praktyczne, a następnie opracowują plany działań i strategie wdrożenia dopasowane do własnej destynacji. DI podkreśla przejście „od intencji do działania” oraz wskazuje rolę organizacji destynacyjnych jako „konwenora”, który gromadzi sektor publiczny, podmioty prywatne i społeczność wokół wspólnych wartości oraz wykonalnych standardów.
Rozwój „Tourism for All” wiąże się również z wcześniejszymi inicjatywami. Media branżowe i lokalne publikacje w Stanach Zjednoczonych podają, że pilotażowy program o tej samej nazwie został zaprezentowany w 2022 r., we współpracy z Charlottesville Albemarle Convention & Visitors Bureau oraz przy współpracy z Tripadvisor. Na tym etapie nacisk kładziono na przygotowanie pledżu i planu działań, rozwój bardziej inkluzywnych produktów turystycznych oraz wsparcie partnerów w destynacji, aby stawali się bardziej gościnni i dostępni. DI teraz operacjonalizuje tę koncepcję poprzez certyfikat, czytelniejszy harmonogram i obowiązek opracowania wykonalnych planów działań, aby model można było konsekwentnie stosować w różnych środowiskach i mierzyć poprzez konkretne wdrożenia.
Daty, format i cena: dwie kohorty w 2026 roku
Destinations International na oficjalnej stronie programu podaje, że rejestracja do pierwszej kohorty jest otwarta, wraz z następującymi datami i terminami:
- Kohorta 1: 3 marca – 31 sierpnia 2026.
- Otwarcie naboru do kohorty 1: 3 lutego 2026 (nabór był otwarty także 04 lutego 2026.)
- Kohorta 2: 5 czerwca – 30 listopada 2026.
- Otwarcie naboru do kohorty 2: 5 maja 2026.
Program jest wirtualny i samodzielnie tempowany, ale zorganizowany jako doświadczenie kohortowe. W praktyce oznacza to, że uczestnicy, obok nauki asynchronicznej, mają ustrukturyzowane etapy, wspólne punkty wymiany oraz oczekiwanie, że w określonym rytmie będą przygotowywać zadania i plany. DI szczególnie podkreśla dostęp do sieci rówieśniczej, spotkania wirtualne i stacjonarne oraz ciągłe wsparcie i zasoby dzięki współpracy z „impact expertami”. Taki projekt jest ważny dla organizacji destynacyjnych, które często działają z ograniczonymi zespołami: zamiast ogólnych rekomendacji, program jest tak ustawiony, aby uczestnik równolegle w trakcie edukacji kształtował plan wdrożenia, z wyraźnym powiązaniem między nauką a implementacją.
Jeśli chodzi o cenę, DI rozdzieliło członków i nieczłonków, z komunikatem, że program jest otwarty dla wszystkich:
- Członkowie Destinations International: 795 dolarów amerykańskich
- Nieczłonkowie: 995 dolarów amerykańskich
DI wiąże cenę z połączeniem szkolenia i modelu „train the trainer”, w którym uczestnicy po ukończeniu programu zachowują materiały, aby mogli prowadzić facylitację w swojej społeczności. W porównaniu z klasycznymi wielodniowymi programami stacjonarnymi, format wirtualny zmniejsza koszty podróży i logistyki, ale wymaga wewnętrznego wsparcia i dyscypliny, aby program ukończyć. Właśnie dlatego DI wprowadza obowiązek opracowania planu działań i planu wdrożenia jako kluczowe kryterium uzyskania certyfikatu.
Cztery filary: jak DI definiuje „sprawdzone ramy” gościnności
Trzon programu stanowią cztery filary, które DI przedstawia jako podstawowe praktyki budowania destynacji, w której gościnność nie sprowadza się do sloganu, lecz jest wbudowana w miejsca pracy, usługi, partnerstwa i promocję. Według DI ramy zostały zaprojektowane tak, aby pomóc destynacjom uzgodnić działania interesariuszy wokół wspólnych wartości oraz stworzyć warunki dla długofalowego dobrostanu społeczności i zrównoważonego wzrostu turystyki. Filary są pomyślane jako wzajemnie powiązane, ponieważ dostępności i inkluzywności nie da się budować wyłącznie poprzez promocję, ale także poprzez sposób pracy, współpracy i świadczenia usług.
- Miejsca pracy (Workplaces): zapewnić, aby środowiska pracy były bezpieczne, wspierające i gościnne dla pracowników oraz współpracowników. DI wiąże ten filar z kulturą szacunku, bezpieczeństwa i przynależności, co jest warunkiem wstępnym jakości usług i utrzymania kadr. W turystyce, gdzie często pracuje się sezonowo i pod presją dużej liczby gości, standardy środowiska pracy bezpośrednio wpływają na zadowolenie pracowników, a pośrednio na doświadczenie odwiedzających.
- Doświadczenie odwiedzających (Visitor Experience): projektować destynację jako bezpieczną, dostępną i gościnną przestrzeń dla odwiedzających i członków społeczności. DI mówi o dostępności w szerszym sensie – od infrastruktury fizycznej po zrozumiałe informacje i poczucie bezpieczeństwa. W praktyce obejmuje to weryfikację „ścieżki użytkownika”, od planowania i przyjazdu po poruszanie się po destynacji, korzystanie z usług i informacje zwrotne.
- Partnerstwa w społeczności (Community Partnerships): budować współprace wzmacniające lokalny dobrostan i witalność gospodarczą. DI podkreśla, że turystyka nie może być zrównoważona bez współpracy z lokalnymi przedsiębiorcami, stowarzyszeniami, instytucjami i mieszkańcami. Ten filar obejmuje także budowanie zaufania oraz uzgadnianie celów turystycznych z lokalnymi priorytetami, aby korzyści z turystyki były dostrzegane i sprawiedliwiej dystrybuowane.
- Marketing i promocja (Marketing & Promotion): rozwijać strategie, które autentycznie przedstawiają społeczność i przyciągają ludzi o różnych pochodzeniach i możliwościach. DI podkreśla tutaj znaczenie realistycznych i inkluzywnych przekazów, unikanie stereotypów oraz spójność między tym, co destynacja komunikuje, a tym, co faktycznie oferuje na miejscu.
DI w materiałach publicznych nie publikuje szczegółowej treści każdej lekcji, ale sama architektura „czterech filarów” wskazuje, że program traktuje inkluzywność jako kwestię zarządczą. W praktyce bariery dostępności i gościnności często powstają na styku infrastruktury, procedur, komunikacji i oczekiwań, dlatego rozwiązania muszą być budowane w sposób skoordynowany. DI podkreśla więc, że organizacje destynacyjne powinny przejąć rolę „konwenora” – podmiotu, który gromadzi i ukierunkowuje interesariuszy na wspólne standardy i mierzalne kroki.
Struktura programu: onboarding, „train the trainer” i lokalna facylitacja
DI opisuje program jako drogę, która zaczyna się od edukacji liderów destynacyjnych, a kończy tym, że stają się oni facylitatorami zmian we własnym środowisku. Według DI pierwsze sześć miesięcy obejmuje onboarding i model Train the Trainer: uczestnicy kończą kluczowe moduły, opracowują lokalne plany działań i przygotowują się do prowadzenia programu w swoich społecznościach. Aby uzyskać certyfikat, liderzy destynacyjni muszą złożyć plan działań i plan wdrożenia w społeczności oraz, według DI, uzyskać zatwierdzenie, co wiąże certyfikację z konkretnym i możliwym do zastosowania dokumentem.
Po sześciu miesiącach następuje faza lokalnej facylitacji. DI podaje, że certyfikowany lider następnie prowadzi lokalne firmy i partnerów przez ramy „Tourism for All”, stosując cztery filary do konkretnych sytuacji w destynacji. Kluczowe jest także to, że liderzy zachowują dostęp do materiałów programowych, aby mogli wykorzystywać je w edukacji i uzgadnianiu działań partnerów. Taki projekt celuje w efekt multiplikacyjny: zamiast aby wiedza pozostała w jednej organizacji, powinna stać się częścią standardów pracy szerszego ekosystemu turystycznego – od usług po instytucje publiczne i kulturalne, które wpływają na odbiór miejsca.
Ponadto DI podkreśla sieciowanie i ciągłe zasoby. Uczestnicy otrzymują dostęp do sieci rówieśniczej, spotkań wirtualnych i stacjonarnych oraz dodatkowych materiałów i wsparcia, co powinno ułatwić długofalowe wdrożenie. W praktyce to właśnie ten komponent „po programie” często decyduje, czy edukacja przełoży się na zmianę zachowań i procesów, czy pozostanie na poziomie dobrej woli i deklaracji.
Dla kogo jest program i jakich zmian oczekuje się w destynacjach
DI podaje, że program jest przeznaczony dla liderów destynacyjnych i organizacji zarządzających rozwojem oferty, promocją oraz współpracą z interesariuszami w destynacji. Jednocześnie DI wyraźnie podkreśla, że końcowymi użytkownikami ram są lokalne firmy i partnerzy, ponieważ certyfikowani liderzy będą wykorzystywać program do facylitowanej nauki w społeczności. W praktyce oznacza to, że organizacja destynacyjna stawia się w roli „community leader” i „trusted convener”, co DI szczególnie akcentuje: rola nie polega wyłącznie na przyciąganiu gości, lecz także na budowaniu potencjału lokalnych interesariuszy oraz uzgadnianiu oczekiwań odwiedzających z realnymi możliwościami i priorytetami społeczności.
DI definiuje „gościnność” poprzez bezpieczeństwo, dostępność i poczucie przynależności. Takie podejście sugeruje, że destynacjom rekomenduje się pracę nad standardami operacyjnymi: od kultury wewnętrznej i relacji z pracownikami po sposób projektowania usług i komunikowania informacji. W środowisku cyfrowym, gdzie wrażenie tworzą recenzje i doświadczenia, które podróżni dzielą publicznie, spójność między tym, co się komunikuje, a tym, co faktycznie oferuje, staje się kluczowa. DI pozycjonuje program jako narzędzie, które może pomóc destynacjom ujednolicić praktykę i zmniejszyć „lukę” między obietnicą a doświadczeniem, co redukuje ryzyka reputacyjne i wzmacnia zaufanie.
Rola „impact experatów” i partnerów: od wpływu społecznego do dostępności
DI podkreśla, że uczestnicy otrzymują wsparcie „impact experatów”, czyli partnerów z doświadczeniem w obszarach inkluzywności, dostępności i wpływu społecznego. W komunikacie DI dotyczącym ich wydarzeń branżowych podano, że do wirtualnego programu w 2026 r. dołączą partnerzy, wśród których są HospitableMe, Tourism Cares, The Culturist Group, Wheel the World i Tripadvisor. DI sugeruje tym samym, że program chce połączyć perspektywę zarządzania destynacją z praktycznymi doświadczeniami organizacji zajmujących się dostępnością, włączeniem społecznym i bardziej odpowiedzialną turystyką.
Lista partnerów wskazuje także na zmianę oczekiwań rynku. Dostępność i inkluzywność coraz częściej nie są tematami pobocznymi, lecz kryteriami, według których podróżni oceniają bezpieczeństwo i jakość destynacji. Jednocześnie destynacje coraz częściej odczuwają potrzebę, by w praktyce pokazać, jak zarządzają wzrostem turystyki i jak włączają lokalną społeczność. Program DI w tym sensie stara się zaoferować ustrukturyzowaną ścieżkę od edukacji do lokalnego wdrożenia, wraz z narzędziami i wsparciem, które mają pomóc, aby „welcome” stało się częścią standardowego zarządzania destynacją, a nie okazjonalną inicjatywą.
Nabór jest otwarty: pierwsza kohorta startuje w marcu, druga w czerwcu
Zgodnie z oficjalnymi informacjami DI, nabór do pierwszej kohorty jest otwarty od 3 lutego 2026 r., a program trwa od 3 marca do 31 sierpnia 2026 r. Druga kohorta została zapowiedziana na okres od 5 czerwca do 30 listopada 2026 r., a otwarcie naboru nastąpi 5 maja 2026 r. DI przekazuje, że program można wprowadzić jako szerszą strategię dla społeczności oraz zaoferować lokalnym partnerom jako zasób wspierający zrównoważony wzrost i „wspólny sukces”. To, w jakim stopniu poszczególne destynacje zdołają przełożyć certyfikację na widoczne zmiany w terenie, będzie zależeć od potencjału organizacji, wsparcia lokalnych interesariuszy oraz ciągłości wdrażania po zakończeniu sześciomiesięcznego cyklu.
Źródła:
- Destinations International – oficjalna strona programu „Tourism for All” z datami, cenami, opisem i strukturą ( destinationsinternational.org )
- Destinations International – komunikat prasowy o inicjatywach i włączeniu „impact experatów” w 2026 r. ( destinationsinternational.org )
- Charlottesville Albemarle Convention & Visitors Bureau – kontekst programu pilotażowego i rozwój inicjatywy „Tourism for All” ( visitcharlottesville.org )
- PhocusWire – raport branżowy o zapowiedzi programu pilotażowego i partnerstwie z Tripadvisorem ( phocuswire.com )
- ConventionSouth – kontekst branżowy dotyczący rozwoju programu „Tourism for All” i współpracy z lokalnym CVB ( conventionsouth.com )