Duplantis pokonał 6,20 metra i zdobył pierwszy tytuł Ultimate w Budapeszcie
Armand "Mondo" Duplantis po raz kolejny potwierdził status czołowego tyczkarza swojego pokolenia. Szwedzki lekkoatleta wygrał 11 września 2026 roku konkurs skoku o tyczce mężczyzn podczas pierwszej edycji World Athletics Ultimate Championship w Budapeszcie, pokonując 6,20 metra. Według oficjalnych wyników World Athletics drugie miejsce zajął Grek Emmanouil Karalis z wynikiem 6,15 metra, natomiast Norweg Sondre Guttormsen był trzeci po pokonaniu 5,95 metra. Duplantis osiągnął zwycięską wysokość bez ani jednej zrzutki, a po zapewnieniu sobie tytułu podniósł poprzeczkę od razu na 6,32 metra, o centymetr powyżej własnego rekordu świata. Trzy próby na tej wysokości były nieudane, dlatego rekord 6,31 metra, ustanowiony w marcu w Uppsali, pozostał nienaruszony.
Zwycięstwo w stolicy Węgier przyniosło 26-letniemu Szwedowi pierwszy tytuł mistrza Ultimate, ale także kolejne potwierdzenie jego wyjątkowej stabilności na największych zawodach. World Athletics podaje, że do Budapesztu przyjechał jako dwukrotny mistrz olimpijski, trzykrotny mistrz świata na stadionie i czterokrotny halowy mistrz świata. Ponadto w trakcie kariery przesuwał granicę rekordu świata już 15 razy. Gdyby w Budapeszcie pokonał 6,32 metra, byłby to jego 16. rekord świata i kolejne przesunięcie o centymetr granicy konkurencji, którą w ostatnich latach niemal całkowicie zdefiniował na nowo.
Perfekcyjna seria do zwycięskich 6,20 metra
Duplantis rozpoczął konkurs od 5,60 metra i pokonał tę wysokość w pierwszej próbie. Następnie opuścił 5,80, a według relacji World Athletics bezbłędnie kontynuował na 5,95, 6,05 i 6,15 metra. Taka seria pozwoliła mu zachować pełną kontrolę nad zawodami w końcowej fazie, ale tytuł mimo wszystko nie był formalnością, ponieważ Karalis pozostawał w walce także po wysokościach, na których większość rywali już odpadła. Szwed następnie w pierwszej próbie pokonał również 6,20 metra, czego nie zdołał powtórzyć żaden z pozostałych przeciwników. To właśnie ta wysokość rozstrzygnęła o zwycięstwie.
Oficjalne wyniki pokazują, że za prowadzącą dwójką trzech lekkoatletów zakończyło zawody z wynikiem 5,95 metra. Trzecie miejsce przypadło Guttormsenowi, czwarty był Australijczyk Kurtis Marschall, a piąty Amerykanin Zachery Bradford, przy czym kolejność ustalono na podstawie liczby prób i wcześniejszych zrzutek. Francuz Baptiste Thiery i Amerykanin Sam Kendricks podzielili szóste miejsce z wynikiem 5,80 metra, natomiast Christopher Nilsen zakończył zawody na ósmej pozycji, również z 5,80. Taki skład finału odpowiadał idei nowych zawodów: w Budapeszcie zgromadzili się mistrzowie olimpijscy i świata, zwycięzcy Diamentowej Ligi oraz czołowi lekkoatleci według wyników i światowych rankingów.
Karalis pozostawał w grze do samego końca
Największą presję na Duplantisa ponownie wywierał Emmanouil Karalis, jeden z nielicznych tyczkarzy, którzy w 2026 roku zbliżyli się do wysokości, na których Szwed regularnie zwycięża. Grek miał w finale trudniejszą drogę. World Athletics podaje, że 6,05 metra pokonał dopiero w trzeciej próbie, dzięki czemu pozostał w konkursie, a następnie 6,15 pokonał w pierwszym podejściu. Zachował w ten sposób realną możliwość ataku na pierwsze miejsce, zwłaszcza że w ostatnich tygodniach sezonu prezentował formę, która umocniła go w roli głównego rywala Duplantisa.
Karalis jednak po jednej nieudanej próbie na 6,20 metra zdecydował się przenieść dwie pozostałe próby na 6,25. Także na tej wysokości nie odniósł sukcesu, więc zakończył zawody z wynikiem 6,15 metra. Według relacji organizatorów po finale powiedział, że zmagał się z drobnymi problemami z nogą i plecami. Mimo to pozostawał blisko Duplantisa aż do ostatniej fazy rywalizacji, co podtrzymało trend znacznie bardziej wyrównanych bezpośrednich pojedynków w drugiej części 2026 roku.
Ich zbliżenie było widoczne również kilka tygodni przed Budapesztem. Podczas mityngu Diamentowej Ligi w Lozannie 20 sierpnia Duplantis wygrał z wynikiem 6,21 metra, natomiast Karalis pokonał 6,16. Zaledwie tydzień później, 27 sierpnia w Zürichu, Szwed osiągnął 6,25, a Karalis 6,20 metra, ustanawiając grecki rekord kraju i umacniając drugie miejsce na światowej liście wszech czasów za Duplantisem. World Athletics obecnie uznaje 6,31 Duplantisa za rekord świata, a 6,20 Karalisa za najlepszy wynik drugiego najskuteczniejszego tyczkarza w historii pod względem rekordu życiowego.
Atak na 6,32 metra po zapewnieniu sobie tytułu
Po zakończeniu startu przez Karalisa Duplantis nie musiał już bronić pierwszego miejsca. Zamiast stopniowo podnosić poprzeczkę postanowił od razu zaatakować 6,32 metra. Była to wysokość, która o jeden centymetr poprawiłaby jego aktualny rekord świata wynoszący 6,31, ustanowiony 12 marca 2026 roku podczas Mondo Classic w Uppsali. World Athletics informował wówczas, że rekordową wysokość pokonał w pierwszej próbie, po wcześniejszej bezbłędnej serii na 5,65, 5,90 i 6,08 metra. Był to 15. rekord świata w jego karierze.
W Budapeszcie rekord nie padł. Organizatorzy opisywali chłodny wieczór w Narodowym Centrum Lekkoatletycznym im. Gyuli Zsivótzkyego, a Duplantis miał trzy nieudane próby na 6,32. Przed drugą próbą wsparcia podczas rozmowy przed publicznością udzielił mu również Sergej Bubka, jeden z najważniejszych historycznie tyczkarzy. Sama próba na rekordowej wysokości dodatkowo podkreśliła to, co w ostatnich sezonach stało się niemal typowym schematem występów Duplantisa: po zapewnieniu sobie zwycięstwa często zamienia konkurs w atak na nową granicę rekordu świata.
Fakt, że nie pokonał 6,32, nie umniejsza wartości wyniku 6,20. Taka wysokość nadal jest niezwykle rzadka w historii konkurencji, a na oficjalnych listach wszech czasów World Athletics tylko Duplantis i Karalis są aktywnymi zawodnikami z rekordami życiowymi wynoszącymi co najmniej 6,20 metra. W Budapeszcie Szwed pokonał przy tym wszystkie wysokości aż do zwycięskiej włącznie bez żadnej zrzutki, co ma szczególne znaczenie w konkurencji, w której liczba prób często decyduje o klasyfikacji, gdy kilku zawodników kończy z taką samą pokonaną wysokością.
Budapeszt ponownie ważnym przystankiem w karierze Duplantisa
Budapeszt ma już szczególne miejsce w karierze Duplantisa. Podczas Mistrzostw Świata w 2023 roku w tym mieście zdobył swój drugi tytuł mistrza świata na stadionie. Dwa lata później, 12 sierpnia 2025 roku, w Budapeszcie podniósł rekord świata do 6,29 metra. Miesiąc później na Mistrzostwach Świata w Tokio pokonał 6,30 i zdobył trzeci z rzędu tytuł mistrza świata, a w marcu 2026 roku w Uppsali jeszcze poprawił rekord do 6,31.
Taki ciąg pokazuje, jak szybko granica tej konkurencji przesuwała się pod jego wpływem. World Athletics po rekordzie w Uppsali przypomniał, że Duplantis już w 2025 roku został wybrany lekkoatletą roku na świecie. Jego dominacja w 2026 roku nie była jednak całkowicie nieprzerwana. W czerwcu Australijczyk Kurtis Marschall w Sztokholmie zadał mu pierwszą porażkę od niemal trzech lat, według relacji World Athletics. Ten wynik nie zmienił ogólnego układu sił w konkurencji, ale pokazał, że nawet Duplantis może być podatny na porażkę w pojedynczych zawodach.
Przed Ultimate Championship pojawił się również dodatkowy powód do ostrożności. Duplantis tuż przed finałem Diamentowej Ligi wycofał się z powodu napięcia w nodze, a World Athletics podał, że decyzję podjął zapobiegawczo. Pod jego nieobecność Karalis wygrał finał Diamentowej Ligi, dzięki czemu przyjechał do Budapesztu z ważnym tytułem i dodatkową pewnością siebie. Dlatego bezbłędna seria Duplantisa do 6,20 metra w pierwszym starcie po tamtym wycofaniu miała również szersze znaczenie sportowe: pokazała, że problem był na tyle opanowany, iż mógł wrócić na poziom potrzebny do wygrania dużego międzynarodowego finału.
Nowy format zgromadził 381 lekkoatletów z 65 federacji
World Athletics Ultimate Championship w Budapeszcie był premierową edycją nowych globalnych zawodów pomyślanych jako zakończenie sezonu lekkoatletycznego. Według oficjalnych danych World Athletics od 11 do 13 września wystąpiło 381 lekkoatletów z 65 narodowych federacji, a program obejmował 28 konkurencji. Organizatorzy stworzyli system kwalifikacji w taki sposób, aby zgromadzić mistrzów olimpijskich, mistrzów świata, zwycięzców Diamentowej Ligi i najwyżej sklasyfikowanych zawodników sezonu. Konkurencje techniczne, w tym skok o tyczce mężczyzn, rozgrywano bezpośrednio jako finały z ośmioma uczestnikami.
Zawody wprowadzono również z modelem finansowym, jakiego lekkoatletyka dotąd nie miała podczas jednej imprezy. World Athletics podaje, że łączna pula nagród wyniosła 10 milionów dolarów amerykańskich, najwięcej w historii tego sportu podczas pojedynczych zawodów. Zwycięzca indywidualnej konkurencji otrzymuje 150 000 dolarów, zawodnik na drugim miejscu 75 000, a trzeci 40 000 dolarów, przy czym nagrody pieniężne przewidziano także dla pozostałych uczestników. Duplantis wraz z nowym tytułem zdobył zatem również najwyższą indywidualną nagrodę w męskim skoku o tyczce.
Koncepcja Ultimate Championship różni się od klasycznych Mistrzostw Świata również zwartym harmonogramem. Trzy wieczorne sesje zaprojektowano tak, aby w krótkim czasie dostarczyć dużą liczbę finałów, bez długich rund kwalifikacyjnych w konkurencjach technicznych. World Athletics zapowiedział, że zawody będą odbywać się co dwa lata i powinny stać się ostatnią wielką imprezą sezonu. Budapeszt wybrano na pierwszą edycję również ze względu na infrastrukturę zbudowaną na Mistrzostwa Świata 2023, a zawody rozegrano w Narodowym Centrum Lekkoatletycznym, dostosowanym do nowego formatu i publiczności liczącej około 14 000 miejsc.
Duplantis także poza rozbiegiem stał się jedną z twarzy nowych zawodów
Rola Duplantisa w Budapeszcie nie ograniczała się do części sportowej. World Athletics zaangażował go również w promocję nowych mistrzostw, a Szwed napisał i nagrał oficjalną piosenkę zawodów "Gold". Organizatorzy podali, że utwór był wykorzystywany jako hymn Ultimate i towarzyszył części jego występu w finale skoku o tyczce. W ten sposób jeden z najbardziej rozpoznawalnych lekkoatletów współczesności stał się również symbolem dążenia World Athletics do przybliżenia nowego formatu szerszej publiczności poprzez połączenie sportu na najwyższym poziomie, krótszego programu i mocniejszej prezentacji samych zawodników.
Dla Duplantisa najważniejszy pozostał jednak występ na rozbiegu. Zdobył tytuł z wynikiem 6,20 metra, bez błędu aż do zwycięskiej wysokości, pokonał bezpośredniego rywala, który w końcówce sezonu coraz bardziej zbliża się do jego poziomu, i natychmiast potem zaatakował rekord świata. Tym razem 6,32 metra okazało się zbyt wysoko, ale budapeszteński wieczór ponownie pokazał, jak bardzo zmieniły się oczekiwania w męskim skoku o tyczce: w przypadku Duplantisa zwycięstwo w wielkich zawodach często postrzega się jedynie jako pierwszą część zadania, a kwestię rekordu świata jako niemal osobną kontynuację rywalizacji.
Aktualna granica pozostaje więc na poziomie 6,31 metra z Uppsali, natomiast 6,20 w Budapeszcie przyniosło Duplantisowi kolejny tytuł w sezonie, w którym musiał jednocześnie odpowiedzieć na coraz poważniejsze wyzwanie Karalisa oraz na własne standardy. Po 15 rekordach świata, dwóch złotych medalach olimpijskich i serii tytułów mistrza świata premierowy Ultimate Championship dodał kolejną pozycję do jego kolekcji. Ponieważ nowe zawody zostały pomyślane jako odbywające się co dwa lata spotkanie najlepszych lekkoatletów świata, zwycięstwem w pierwszej edycji Duplantis ustanowił także początkowy standard dla przyszłych mistrzów swojej konkurencji.
Źródła:
- World Athletics - oficjalna relacja z finału skoku o tyczce mężczyzn podczas Ultimate Championship w Budapeszcie, przebieg zawodów i wypowiedzi dotyczące startu (link)
- World Athletics - oficjalne wyniki skoku o tyczce mężczyzn w Budapeszcie, końcowa klasyfikacja i osiągnięte wysokości (link)
- World Athletics - relacja o rekordzie świata 6,31 metra ustanowionym przez Duplantisa w Uppsali 12 marca 2026 roku (link)
- World Athletics - oficjalne wyniki mityngu w Zürichu 27 sierpnia 2026 roku, w tym 6,20 metra Karalisa i 6,25 Duplantisa (link)
- World Athletics - oficjalne informacje o formacie, liczbie uczestników, konkurencjach i puli nagród Ultimate Championship 2026 (link)
- World Athletics - przegląd koncepcji i nagród World Athletics Ultimate Championship, w tym puli 10 milionów dolarów oraz 150 000 dolarów dla zwycięzców (link)
- World Athletics - relacja ze Sztokholmu o zwycięstwie Marschalla i pierwszej porażce Duplantisa od niemal trzech lat (link)
- World Athletics - relacja z finału Diamentowej Ligi o wycofaniu się Duplantisa z powodu napięcia w nodze oraz zwycięstwie Karalisa (link)