Pulp zakończył trasę koncertem pełnym rarytasów i zapowiedział dłuższą przerwę: "Ostatni występ na jakiś czas, ale nie na zawsze"
Pulp zakończył swój koncertowy rok 2026 5 września na festiwalu End Of The Road w południowej Anglii występem, który jednocześnie był przeglądem ponad czterech dekad kariery i świadomym odejściem od zwyczajowego festiwalowego repertuaru. Zamiast opierać się przede wszystkim na największych przebojach, brytyjski zespół sięgnął głęboko do własnego katalogu, wykonał utwory, których publiczność od dziesięcioleci nie mogła usłyszeć na żywo, i po raz pierwszy zaprezentował na scenie "Deep Fried in Kelvin". Według relacji NME i The Line of Best Fit Jarvis Cocker kilkakrotnie w ciągu wieczoru zaznaczał, że jest to ostatni występ grupy na jakiś czas, a po koncercie dodatkowo wyjaśnił tę wiadomość na Instagramie: przerwa, jak stwierdził, nie jest pomyślana jako definitywny koniec Pulp. Tym samym zakończyła się trasa 2026, ale bez oficjalnej daty powrotu ani zapowiedzi kolejnego etapu koncertowego.
Występ odbył się na głównej scenie Woods w Larmer Tree Gardens, na terenie festiwalowym w Dorset, gdzie End Of The Road od 3 do 6 września odbywał się po raz 20. Już przy ogłaszaniu programu organizatorzy podkreślali, że Pulp da tam swój jedyny festiwalowy występ w Wielkiej Brytanii w 2026 roku, co z góry nadawało koncertowi status jednego z centralnych wydarzeń jubileuszowej edycji. Zespół wystąpił w sobotni wieczór, podczas gdy program festiwalu trwał również w niedzielę, dlatego był to finał trasy Pulp, a nie dosłownie ostatni koncert całego festiwalu. W ciągu wieczoru na scenie pojawiały się utwory z różnych okresów, a za muzykami wyświetlano materiały archiwalne z historii grupy.
"Deep Fried in Kelvin" wreszcie doczekał się koncertowej premiery
Największą niespodzianką wieczoru była koncertowa premiera utworu "Deep Fried in Kelvin", kompozycji, która przez dziesięciolecia miała niemal mityczny status wśród części publiczności Pulp. Chociaż w niektórych nowszych relacjach błędnie łączy się ją z albumem "Different Class", dostępna dokumentacja dyskograficzna pokazuje, że utwór został pierwotnie wydany w 1993 roku jako strona B singla "Lipgloss", a później pojawiał się również na rozszerzonych wydaniach starszego materiału. Jest to niemal dziesięciominutowa kompozycja powstała w okresie, gdy zespół przechodził od wieloletniego statusu kultowej grupy alternatywnej do szerszej brytyjskiej publiczności. NME i The Line of Best Fit podają, że do koncertu 5 września 2026 roku utwór nie był wcześniej publicznie wykonywany na żywo.
Ten wybór dobrze odzwierciedlał koncepcję całego występu. Według relacji The Line of Best Fit Cocker na początku zapowiedział publiczności, że usłyszy utwory, których zespół od dawna nie grał, oraz że wraz z nimi pokaże swego rodzaju projekcję z historii Pulp. Na ekranie pojawiały się stare fotografie, materiały z wczesnych lat zespołu, notatki i inne archiwalne obrazy, dlatego koncert nie został pomyślany wyłącznie jako seria rzadko wykonywanych utworów, lecz także jako chronologiczne spojrzenie wstecz. W tym kontekście "Deep Fried in Kelvin" nie sprawiał wrażenia przypadkowej osobliwości, ale centralnego przykładu zamiaru udostępnienia publiczności części katalogu, które zazwyczaj pozostawały poza standardowym programem koncertowym.
Utwór ma również silny związek z Sheffield, miastem, w którym powstał Pulp. Jego tekst osadzony jest w miejskim otoczeniu Kelvin, dawnego kompleksu bloków mieszkalnych w Sheffield, a obserwacje dotyczące różnic klasowych, codziennego życia, mieszkalnictwa, seksualności i brytyjskiej rzeczywistości społecznej stały się później rozpoznawalnym elementem autorskiego stylu Cockera. W repertuarze zespołu takie utwory często stoją obok wielkich popowych singli, ale na żywo znacznie rzadziej wysuwają się na pierwszy plan. Dlatego pierwsze koncertowe wykonanie ponad trzy dekady po pierwotnej publikacji było jednym z wydarzeń, które odróżniały ten wieczór od klasycznego festiwalowego zestawu "best of".
Powrót utworów niewykonywanych od lat 90.
"Deep Fried in Kelvin" nie był jedynym rarytasem. Według NME i The Line of Best Fit "Little Girl (With Blue Eyes)" powrócił do repertuaru po raz pierwszy od 2012 roku, a "Forever in My Dreams" wykonano po raz pierwszy od 2000 roku. Jeszcze głębiej w przeszłość zespół sięgnął po "The Mark of the Devil" i "Death II", których nie grał od 1992 roku. "We Are the Boyz" również powrócił po bardzo długiej przerwie, a relacje podają, że było to jego pierwsze publiczne wykonanie od 1998 roku. Taki układ programu przekształcił koncert w rzadką okazję, by na jednej scenie usłyszeć materiał z etapów historii Pulp, które często pozostają w cieniu sukcesu albumów z połowy i drugiej połowy lat 90.
Jednocześnie zespół nie pominął całkowicie utworów, które zbudowały jego szerszą popularność. W secie znalazły się "Babies", "Razzmatazz", "Lipgloss", "Do You Remember the First Time?", "Underwear", "Common People", "This Is Hardcore" i "Something Changed". Dzięki temu program zachował równowagę między podejściem archiwalnym a utworami, które od dziesięcioleci stanowią część koncertowej tożsamości grupy. Szczególne miejsce przypadło "Common People", jednej z najbardziej rozpoznawalnych kompozycji Pulp i singlowi z albumu "Different Class", który w 1995 roku stał się kluczowym punktem ich komercyjnego i kulturowego sukcesu w Wielkiej Brytanii.
Koncert zakończył się utworem "Sunrise" z albumu "We Love Life" z 2001 roku. The Line of Best Fit podaje, że Cocker poprzedził go krótką refleksją o słońcu oraz toastem za przyszłość festiwalu End Of The Road. Taki wybór utworu finałowego miał znaczenie: zamiast kończyć jednym z największych przebojów, Pulp sięgnął po kompozycję z albumu poprzedzającego ich długą przerwę wydawniczą. Podczas wieczoru poświęconego powrotom, upływowi czasu i niepewności co do kolejnego kroku "Sunrise" zyskał dzięki temu dodatkowy symboliczny ciężar, bez konieczności przedstawiania koncertu jako pożegnania.
Jarvis Cocker: przerwa tak, definitywny koniec nie
Najwięcej uwagi po koncercie przyciągnęły wypowiedzi Cockera na temat przyszłości zespołu. Podczas występu powiedział, że będzie to ich ostatni koncert "na jakiś czas", a według The Line of Best Fit dodał również, że nie sądzi, aby był to dla Pulp "koniec drogi", z charakterystycznie ostrożnym zastrzeżeniem, że nigdy nie wiadomo, co przyniesie przyszłość. Po występie opublikował na Instagramie jeszcze bardziej jednoznaczną wiadomość, opisując koncert jako ostatni "na jakiś czas", ale "nie na zawsze". NME przekazał tę samą wiadomość, która szybko stała się główną informacją po zakończeniu setu.
Ważne jest jednak odróżnienie zapowiedzianej przerwy od rozpadu zespołu. Do 7 września 2026 roku Pulp nie ogłosił daty nowego występu, nowej trasy ani harmonogramu działalności po zakończeniu tego etapu koncertowego, ale jednocześnie nie ogłoszono decyzji o zakończeniu działalności grupy. Sformułowanie Cockera pozostawia otwartą możliwość powrotu, lecz bez konkretnego terminu. Dla zespołu, którego historia już wcześniej była naznaczona długimi okresami nieaktywności i niespodziewanymi powrotami, taka nieokreśloność nie jest bezprecedensowa.
Po początkowym rozpadzie na początku lat 2000. Pulp już raz powrócił do działalności koncertowej w latach 2011-2013, a następnie ponownie pojawił się na scenie w 2023 roku. Faza ta była początkowo przedstawiana jako koncertowe ponowne zjednoczenie, lecz stopniowo przekształciła się w coś znacznie większego. Według tekstu Cockera opublikowanego wraz z albumem "More" to właśnie próby i występy podczas trasy powrotnej pobudziły powstawanie nowych utworów. Podczas prób dźwięku zespół rozpoczął pracę nad "Hymn of the North", po czym w pierwszej połowie 2024 roku powstała większość materiału, który trafił na nowy album studyjny.
"More" zmienił powrót w nowy rozdział
Album "More", wydany 6 czerwca 2025 roku przez Rough Trade Records, był pierwszym nowym albumem studyjnym Pulp od "We Love Life" z 2001 roku. Według oficjalnych informacji wytwórni materiał nagrano w studiu Orbb w londyńskim Walthamstow w ciągu zaledwie trzech tygodni, począwszy od 18 listopada 2024 roku, z producentem Jamesem Fordem. Cocker powiedział wówczas, że był to najkrótszy okres, w jakim zespół kiedykolwiek nagrał album, i opisał cały projekt jako coś, co po powrocie na scenę po prostu było gotowe się wydarzyć. Album jest poświęcony zmarłemu basiście Steveowi Mackeyowi, wieloletniemu członkowi Pulp, który zmarł w 2023 roku w wieku 56 lat.
Wynik komercyjny pokazał, że powrót nie miał wyłącznie nostalgicznej wartości. Według Official Charts Company "More" zadebiutował w czerwcu 2025 roku na pierwszym miejscu brytyjskiej listy albumów, dzięki czemu Pulp zdobył swoje pierwsze brytyjskie miejsce numer jeden od 27 lat, czyli od albumu "This Is Hardcore" z 1998 roku. To samo źródło podaje również, że "More" był najlepiej sprzedającym się albumem winylowym tego tygodnia w Wielkiej Brytanii. W 2025 roku album znalazł się także wśród nominowanych do Mercury Prize, dodatkowo potwierdzając, że nowy etap zespołu nie jest postrzegany jedynie jako przedłużenie jego historii, lecz jako istotna współczesna twórczość autorska.
Cztery utwory z "More" znalazły się także w programie End Of The Road: "Background Noise", "Tina", "Spike Island" i "Got to Have Love". Ich obecność była ważna, ponieważ pokazała, że retrospektywna koncepcja wieczoru nie zamieniła zespołu we własne muzeum. Nowy materiał stał obok utworów liczących trzy lub cztery dekady, dlatego koncert można było odczytać jako przekrój nieprzerwanej linii twórczej, nawet jeśli w rzeczywistym czasie linia ta obejmowała długie przerwy. Właśnie dlatego zapowiedziana przerwa nie wydaje się tym samym co zakończenie klasycznej trasy reaktywowanego zespołu: Pulp ma teraz za sobą również zupełnie nowy rozdział dyskografii.
Dwudziesta rocznica End Of The Road jako rama dla retrospektywy
Miejsce i okazja dodatkowo wzmocniły retrospektywny charakter występu. End Of The Road świętował w 2026 roku swoją 20. edycję, a organizatorzy zapowiedzieli Pulp jako jednego z głównych wykonawców jubileuszowego programu. Festiwal odbywa się w Larmer Tree Gardens w Dorset, niedaleko Blandford, i wyrobił sobie pozycję wydarzenia mocno ukierunkowanego na muzykę niezależną, alternatywną i autorską. W zapowiedzi programu organizatorzy podkreślili, że Pulp po raz pierwszy wystąpi na festiwalowej scenie Woods, podczas gdy Jarvis Cocker występował tam wcześniej solo, między innymi podczas festiwalu w 2019 roku.
Cocker podczas setu bezpośrednio włączył jubileusz festiwalu do programu. Według NME i The Line of Best Fit poprowadził publiczność w wykonaniu piosenki urodzinowej poświęconej End Of The Road, a pomiędzy utworami wspominał swoje wcześniejsze związki z festiwalem i jego założycielem. Projekcje archiwalnych materiałów Pulp tworzyły przy tym paralelę między dwiema jubileuszowymi historiami: festiwalem, który ukończył dwie dekady, i zespołem, którego historia sięga końca lat 70. Taka rama sprawiła, że rzadkie utwory nie wyglądały jak przypadkowe dodatki do set-listy, lecz jak część szerszej opowieści o czasie, pamięci i trwaniu instytucji muzycznych.
Set-lista łącząca wczesne lata, największe przeboje i nową fazę
Według set-listy opublikowanej przez The Line of Best Fit Pulp wykonał na End Of The Road następujące utwory:
- I Spy
- Little Girl (With Blue Eyes)
- The Mark of the Devil
- Background Noise
- Tina
- Forever in My Dreams
- Deep Fried in Kelvin
- Death II
- O.U. (Gone, Gone)
- Babies
- Razzmatazz
- Lipgloss
- Happy Birthday to End of the Road
- Do You Remember the First Time?
- Spike Island
- Got to Have Love
- Underwear
- Common People
- This Is Hardcore
- We Are the Boyz
- Something Changed
- Sunrise
Dobór utworów pokazuje, jak bardzo koncert odbiegał od przewidywalnego festiwalowego repertuaru. Niektóre z najbardziej znanych kompozycji zespołu, w tym "Disco 2000", "Mis-Shapes" i "Sorted for E's & Wizz", nie znalazły się na liście, podczas gdy znaczną przestrzeń otrzymał materiał wykonywany zazwyczaj bardzo rzadko. Jeszcze mocniej podkreśliło to szczególny cel wieczoru: zakończyć trasę programem ułożonym dla publiczności znającej więcej niż kilka najbardziej znanych singli, a jednocześnie zachować wystarczająco dużo wielkich utworów, by występ pozostał przystępny również dla szerszej publiczności festiwalowej.
Kolejnym krokiem na razie nie jest trasa, lecz film koncertowy
Chociaż po End Of The Road nie zapowiedziano nowych koncertów Pulp, zespół pozostanie obecny w przestrzeni publicznej dzięki filmowi "Pulp: What Do You Do For An Encore?". Według oficjalnej strony dystrybutora MUBI film wyreżyserował wieloletni współpracownik zespołu Garth Jennings, a produkcja łączy nagrania z trasy 2025 z materiałami archiwalnymi obejmującymi około czterech dekad historii Pulp. Narratorem filmu jest Jarvis Cocker, a całość pomyślano jako portret drogi od alternatywnego zespołu z Sheffield do jednej z najbardziej rozpoznawalnych brytyjskich grup swojego pokolenia.
Według zapowiedzi MUBI i towarzyszącego jej oficjalnego komunikatu prasowego jednorazowe projekcje kinowe w Wielkiej Brytanii i Irlandii zaplanowano na 18 września 2026 roku, natomiast od 25 września film będzie dostępny w streamingu na MUBI. Pokazy w Kanadzie zapowiedziano na 23 września, a w Stanach Zjednoczonych i Meksyku na 24 września. Dzięki temu bezpośrednio po zakończeniu trasy publiczność otrzyma dokument nowszego koncertowego etapu zespołu, co dodatkowo łączy obecną przerwę z okresem intensywnej aktywności, który ją poprzedzał.
Na razie najprecyzyjniej jest więc mówić o przerwie, a nie o końcu Pulp. Ostatni koncert trasy 2026 został świadomie ukształtowany jako spojrzenie wstecz na historię zespołu, ale Cocker jednocześnie wyraźnie odrzucił pomysł, że ta wiadomość oznacza definitywne pożegnanie. Czy grupa wróci z nowymi koncertami, pojedynczym występem czy nowymi utworami, obecnie nie zostało oficjalnie potwierdzone. Potwierdzone jest natomiast to, że 5 września w Dorset zakończyła się jedna z najbardziej aktywnych faz najnowszej historii Pulp, i to koncertem, który umieścił rzadkie utwory z archiwum w centrum sceny, a nie na jej marginesie.
Źródła:
- The Line of Best Fit - relacja z koncertu na End Of The Road, wypowiedzi Jarvisa Cockera, rzadkie wykonania i pełna set-lista (link)
- NME - potwierdzenie zakończenia trasy 2026, koncertowej premiery "Deep Fried in Kelvin" i wiadomości Cockera o przerwie (link)
- End Of The Road Festival - oficjalne informacje o lokalizacji, datach festiwalu, 20. edycji i jedynym brytyjskim festiwalowym występie Pulp w 2026 roku (link)
- Rough Trade Records / Pulp - oficjalne informacje o albumie "More", dacie premiery, nagraniach, powstawaniu utworów i dedykacji dla Steve'a Mackeya (link)
- Official Charts Company - dane o pierwszym miejscu albumu "More" na brytyjskiej liście i pierwszym numerze jeden Pulp od 27 lat (link)
- MUBI - oficjalne informacje o filmie "Pulp: What Do You Do For An Encore?", jego treści i terminach pokazów (link)
- Apple Music - dyskograficzne potwierdzenie, że "Deep Fried in Kelvin" był pierwotnie związany z wydawnictwem "Lipgloss EP" z 1993 roku (link)