US Open w Nowym Jorku wkracza w fazę, w której nie ma miejsca na spokojny początek
US Open 2026 w USTA Billie Jean King National Tennis Center we Flushing Meadows przynosi dwudniowy okres, w którym turnieje singlowe mężczyzn i kobiet są już na etapie trzeciej rundy. Dla wizyty 4 i 5 września jest to istotna różnica: początkowe zdenerwowanie związane z pierwszą rundą jest już w dużej mierze za zawodnikami, rozstawieni gracze musieli już potwierdzić swoją formę, a każda kolejna porażka oznacza koniec występu w singlu.
Harmonogram na 4 września przewiduje trzecią rundę na Arthur Ashe Stadium, Louis Armstrong Stadium, Grandstand oraz kortach zewnętrznych. Program dzienny na kortach poza Arthur Ashe Stadium rozpoczyna się od 11:00, natomiast początek programu dziennego na Arthur Ashe Stadium zaplanowano na 11:30. Sesje wieczorne na dwóch największych stadionach rozpoczynają się od 19:00. Także 5 września program pozostaje na etapie trzeciej rundy, co nadaje dwudniowemu biletowi interesujące ramy sportowe: można śledzić dwie kolejne połowy drabinki, zanim turniej przejdzie do 1/8 finału.
Dokładny przydział zawodników do poszczególnych kortów jest publikowany bliżej dnia gry. Dlatego z wyprzedzeniem nie można uczciwie obiecać występu Carlosa Alcaraza, Aryny Sabalenki, Coco Gauff, Novaka Djokovicia czy Bena Sheltona w konkretnej sesji 4 lub 5 września. Wiadomo natomiast, jak wygląda drabinka i wokół jakiej grupy zawodników budowana jest sportowa historia turnieju.
Bilety na to wydarzenie cieszą się dużym zainteresowaniem.
Męska drabinka bez Jannika Sinnera zyskała inną równowagę
Jannik Sinner, lider światowego rankingu i mistrz US Open z 2024 roku, wycofał się przed rozpoczęciem turnieju z powodu problemu z prawym kolanem. Jego nieobecność zmienia górną połowę drabinki oraz układ rozstawionych zawodników. Sinner przed wycofaniem miał w 2026 roku bilans 44-3 i sześć tytułów, więc nie chodzi jedynie o brak znanego nazwiska, lecz o usunięcie z rywalizacji zawodnika, który przez większą część sezonu wyznaczał standard stabilności wyników.
Alexander Zverev przystępuje zatem do turnieju jako najwyżej rozstawiony zawodnik. Jego bezpośrednie przygotowania na północnoamerykańskich kortach twardych nie przebiegały całkowicie płynnie. W Montrealu Tallon Griekspoor pokonał go 6-7(3), 6-2, 6-4. W Cincinnati Zverev wrócił do zwycięstw, pokonując Camerona Norrie'ego i Terence'a Atmanea, zanim Tommy Paul zatrzymał go wynikiem 4-6, 7-6(6), 6-4. Jego bilans w czterech najnowszych meczach na północnoamerykańskich kortach twardych wynosił zatem 2-2.
Tenis Zvereva szczególnie zależy od jakości pierwszego serwisu oraz zdolności do wygrania neutralnej wymiany z linii końcowej, zanim zacznie dyktować grę bekhendem. W meczu trzeciej rundy, gdy przeciwnicy mają już za sobą dwa zwycięstwa, bardzo istotne będzie to, jak często pierwszy serwis pozwoli mu rozgrywać krótkie gemy. Długi mecz, w którym stale musi korzystać z drugiego podania i bronić się po returnie przeciwnika, jest zupełnie innym testem.
Carlos Alcaraz jest rozstawiony z numerem drugim i broni tytułu. Jego sytuacja jest jeszcze bardziej nietypowa. W kwietniu, po zwycięstwie w pierwszej rundzie w Barcelonie, przerwał udział z powodu problemów z nadgarstkiem, a przed US Open nie miał zwyczajowej serii turniejów na północnoamerykańskich kortach twardych. Jego bilans sezonu w chwili wycofania się w Barcelonie wynosił 22-3, a na koncie miał tytuły w Australian Open i w Dosze. Z powodu wielomiesięcznej przerwy nie ma w jego przypadku świeżej próbki pięciu meczów na twardej nawierzchni rozegranych bezpośrednio przed Nowym Jorkiem, jaką dysponują niektórzy inni kandydaci.
Właśnie dlatego pierwsze dwie rundy Alcaraza będą ważne dla oceny jego rytmu. Jego największą przewagą jest nie tylko szybkość uderzeń, ale również zdolność do zmiany geometrii punktu jednym ruchem z pozycji defensywnej. Na twardej nawierzchni widać to w połączeniu mocnego forhendu, nagłego wyjścia do siatki i skrótu, którym zmusza przeciwnika do opuszczenia pozycji. Jeżeli straci wyczucie długości uderzenia, ten sam agresywny styl może również prowadzić do znacznie większej liczby błędów.
Novak Djokovic znajduje się w dolnej połowie drabinki. Jego ostatni mecz turniejowy przed Nowym Jorkiem zakończył się w Cincinnati porażką z Thiago Agustinem Tirante 2-6, 6-4, 6-4. Był to jego pierwszy występ od półfinału Wimbledonu. W przypadku Djokovicia szczególnie interesujący jest return: przeciwko mocno serwującym zawodnikom często nie próbuje od razu kończyć punktu, lecz neutralizuje pierwsze uderzenie i zamienia serwis przeciwnika w wymianę z linii końcowej. W trzeciej rundzie taka umiejętność staje się jeszcze cenniejsza, ponieważ rośnie jakość przeciwników i liczba gemów rozstrzyganych jednym lub dwoma punktami.
Shelton przyjeżdża do Nowego Jorku z bardzo wyraźnym sygnałem dobrej formy
Ben Shelton jest być może najczystszym przykładem ciągłości formy bezpośrednio przed US Open. W Montrealu obronił tytuł i wygrał turniej, nie tracąc seta w sześciu meczach. W ostatnich pięciu spotkaniach tej serii odniósł pięć zwycięstw bez straty seta, w tym 6-3, 6-1 z Jakubem Menšíkiem w ćwierćfinale, 6-2, 6-3 z Learnerem Tienem w półfinale i 6-3, 7-6(4) z Brandonem Nakashimą w finale.
Dla widza Shelton jest jednym z zawodników, w przypadku których różnica między telewizją a trybunami jest szczególnie odczuwalna. Leworęczny serwis zmienia kąt returnu, a po dobrym pierwszym podaniu bardzo szybko szuka forhendu. Montreal pokazał jednak również postęp w returnie. Przeciwko Menšíkowi nie polegał wyłącznie na serwisie, lecz tworzył presję także w gemach serwisowych przeciwnika.
Jeżeli wszyscy faworyci potwierdzą swoją pozycję wynikającą z rozstawienia, projekcja ćwierćfinałów daje pary Zverev - Alex de Minaur, Felix Auger-Aliassime - Flavio Cobolli, Daniil Medvedev - Novak Djokovic oraz Ben Shelton - Carlos Alcaraz. Nie jest to harmonogram potwierdzonych przyszłych meczów, lecz ścieżka drabinki przy założeniu, że każdy z tych zawodników dotrze do ćwierćfinału.
Turniej kobiet przynosi bardzo różne modele gry
Aryna Sabalenka przyjeżdża do Nowego Jorku jako dwukrotna z rzędu triumfatorka US Open, po tytułach w 2024 i 2025 roku. Jej droga do trzeciego kolejnego tytułu rozpoczyna się w górnej połowie drabinki, w której znajdują się również Jessica Pegula oraz zwyciężczyni Wimbledonu 2026 Linda Noskova.
Przygotowania Sabalenki na twardej nawierzchni miały swoje wahania. W Toronto Ekaterina Alexandrova zatrzymała ją w 1/8 finału wynikiem 7-6(3), 4-6, 6-4. W Cincinnati Sabalenka pokonała Talię Gibson 6-2, 7-6(2), następnie Wang Xinyu 6-1, 6-3, ale Sara Bejlek wyeliminowała ją wynikiem 7-6(7), 6-4. Liczby i rezultaty pokazują, jak bardzo jej gra zależy od tego, czy potrafi przekształcić mocny serwis oraz pierwsze uderzenie po serwisie w kontrolę nad punktem. Kiedy przeciwniczka przetrwa ten początkowy nacisk i odeśle wystarczająco dużo piłek, mecz staje się znacznie bardziej otwarty.
Dolna połowa drabinki obejmuje Coco Gauff i Igę Swiatek, a także zwyciężczynie turniejów wielkoszlemowych z 2026 roku Mirrę Andreevę i Elenę Rybakinę.
Gauff przyjeżdża do Nowego Jorku z tytułem zdobytym w Cincinnati. Po tym, jak w swoim pierwszym meczu przegrała tam pierwszego seta, wygrała kolejnych 12 setów z rzędu. Ostatnie pięć meczów turnieju wygrała bez straty seta. W ćwierćfinale pokonała Martę Kostyuk 6-2, 6-2, w półfinale Sarę Bejlek 6-4, 6-1, a następnie Jessicę Pegulę w finale 6-2, 6-4.
Ważne jest również to, w jaki sposób osiągnęła te wyniki. W Cincinnati Gauff częściej wchodziła do siatki, zamiast opierać się wyłącznie na obronie i szybkości za linią końcową. Dla publiczności na trybunach właśnie ten kontrast jest interesujący: punkt może rozpocząć się długą defensywną wymianą, a zakończyć nagłym przyspieszeniem i wyjściem do woleja.
Pegula w tym samym turnieju dotarła do finału. W półfinale zatrzymała Igę Swiatek 7-5, 4-6, 6-4, a następnie przegrała z Gauff. Przed ich finałem Pegula prowadziła 5-4 w bezpośrednich spotkaniach; zwycięstwem w Cincinnati Gauff wyrównała ich łączny bilans na 5-5. Drabinka US Open umieszcza je w różnych połowach, dlatego w Nowym Jorku mogłyby spotkać się dopiero wtedy, gdy obie dotrą do finału.
Bezpośrednio przed Cincinnati Swiatek wygrała turniej w Toronto, pokonując Elenę Rybakinę 6-2, 6-3. Jej styl na twardej nawierzchni opiera się na bardzo wczesnym odbieraniu piłki, szybkim poruszaniu się po uderzeniu i wywieraniu presji na drugi serwis przeciwniczki. W Nowym Jorku interesujące będzie obserwowanie, czy potrafi utrzymać ten rytm podczas dłuższych wieczornych meczów, w których publiczność i przerwy między gemami zmieniają dynamikę.
Dlaczego trzecia runda na żywo często daje więcej możliwości wyboru niż końcowa faza
Ćwierćfinały, półfinały i finał koncentrują uwagę na Arthur Ashe Stadium, ale w trzeciej rundzie nadal wykorzystywana jest duża liczba kortów. Daje to odwiedzającym inny typ dnia. Zamiast jednego lub dwóch głównych meczów można część czasu spędzić na dużym stadionie, następnie przejść w stronę Grandstand lub kortów zewnętrznych i oglądać tenis ze znacznie mniejszej odległości.
Na US Open wyróżniają się trzy główne doświadczenia stadionowe:
- Arthur Ashe Stadium ma 23 771 miejsc i zamykany dach, dzięki czemu oglądanie bardziej przypomina dużą arenę, szczególnie podczas sesji wieczornej.
- Louis Armstrong Stadium ma 14 000 miejsc i również dach, który umożliwia kontynuowanie programu, gdy pogoda zakłóca grę na kortach zewnętrznych.
- Grandstand ma 8 125 miejsc. Trybuny znajdują się bliżej kortu i umożliwiają dokładniejsze śledzenie ruchu zawodników, toru lotu serwisu oraz komunikacji między zawodnikami a ich zespołami.
Na mniejszych kortach szczególnie dobrze widać, jak szybki fizycznie jest profesjonalny tenis. Serwis, który w telewizji wygląda schludnie i czytelnie, z kilku rzędów trybun sprawia zupełnie inne wrażenie, podobnie jak boczne poruszanie się zawodników za linią końcową.
Miejsca szybko znikają.
Twarda nawierzchnia nagradza serwis, ale nie wybacza słabego returnu
US Open rozgrywany jest na twardej nawierzchni Laykold. Twardy kort z reguły daje wyższe i bardziej regularne odbicie niż trawa oraz szybsze tempo niż większość kortów ziemnych. Dzięki temu mogą tutaj działać bardzo różne style.
Mocno serwujący zawodnik, taki jak Shelton, może skrócić dużą liczbę punktów i zmusić przeciwnika do rozgrywania niemal każdego własnego gema serwisowego pod presją. Zawodnik taki jak Djokovic może odpowiedzieć głębokim returnem i zneutralizować początkową przewagę serwującego. Alcaraz próbuje otwierać kort zmianami kierunku i wyjściami do siatki, podczas gdy Zverev często szuka stabilności przy linii końcowej oraz miejsca na bekhend.
W turnieju kobiet Sabalenka może przejąć kontrolę nad punktem pierwszymi dwoma uderzeniami, Gauff może przetrwać początkowy atak i zmusić przeciwniczkę do wykonania dodatkowego uderzenia, a Swiatek próbuje odebrać rywalce czas za pomocą tempa. Dlatego podczas oglądania na żywo warto zwracać mniejszą uwagę wyłącznie na liczbę asów, a większą na to, co dzieje się po drugim serwisie. Właśnie tam często zaczyna się prawdziwa walka o kontrolę nad gemem.
Trzecia runda dodatkowo wzmacnia ten efekt. Zawodnicy nie mają już pierwszego kontaktu z turniejem, ale do końcowych faz wciąż pozostaje wystarczająco długa droga, by nie można było oszczędzać energii na wyobrażony przyszły mecz. Jeden słaby gem serwisowy albo przegrany tie-break mogą całkowicie zmienić przebieg dnia.
Jak zorganizować dwa dni we Flushing Meadows
USTA Billie Jean King National Tennis Center znajduje się w Flushing Meadows-Corona Park w Queens. Kompleks ma 22 zewnętrzne korty twarde, w tym Arthur Ashe Stadium, Louis Armstrong Stadium i Grandstand, dlatego podczas pierwszej części turnieju program rozgrywany jest jednocześnie w wielu miejscach.
4 i 5 września wejścia na sesje dzienne otwierane są o 9:30, natomiast na standardowe sesje wieczorne o 18:00. Ponieważ kontrola bezpieczeństwa może powodować oczekiwanie, przybycie bezpośrednio przed pierwszym wybranym meczem wiąże się z niepotrzebnym ryzykiem przegapienia początkowych gemów.
Najprostszym sposobem dotarcia z większości części Nowego Jorku jest transport publiczny. Linia metra 7 kursuje do Mets-Willets Point, a ta sama stacja jest również połączona z Long Island Rail Road. Organizatorzy zalecają transport publiczny, ponieważ parking wokół kompleksu jest ograniczony. Jest to szczególnie ważne podczas weekendu w okolicach Labor Day, kiedy jednocześnie przez Queens przemieszcza się duża liczba odwiedzających.
Przy dwudniowej wizycie praktycznym planem jest poświęcenie pierwszego dnia na zwiedzanie kompleksu i różnych kortów, a drugiego na mecze, które po pierwszym dniu nabrały największego znaczenia sportowego. Harmonogram trzeciej rundy może oferować kilka spotkań jednocześnie, dlatego nie trzeba pozostawać w jednym miejscu tylko dlatego, że właśnie tam rozpoczął się program.
Zasady wejścia, które warto sprawdzić przed wyjazdem
Zasady bezpieczeństwa bezpośrednio wpływają na szybkość wejścia. Dozwolona jest maksymalnie jedna torba na osobę, a torba nie może być większa niż 12 x 12 x 16 cali. Plecaki nie są dozwolone, z określonymi wyjątkami dotyczącymi niektórych worków z jedną komorą oraz potrzeb medycznych lub związanych z dostępnością. Szklane butelki i puszki nie są dozwolone, natomiast wielorazowa metalowa lub plastikowa butelka na wodę może mieć maksymalnie 24 oz.
Ponieważ wewnątrz kompleksu nie ma przechowalni bagażu, sprawdzenie zawartości przed wyjazdem oszczędza czas. Płatne przechowalnie znajdują się poza głównymi wejściami.
Jak zachowuje się publiczność podczas dnia tenisowego
Tenis ma rytm inny niż piłka nożna, koszykówka czy koncert. Podczas punktów publiczność pozostaje nieruchoma, a między punktami, a zwłaszcza między gemami, energia gwałtownie się zmienia. Na dużych stadionach ten kontrast może być bardzo wyraźny: całkowita cisza przed drugim serwisem, a kilka sekund później reakcja kilku tysięcy osób.
Przemieszczanie się widzów również jest związane z przerwami w grze. Jeżeli podczas meczu ktoś wychodzi z trybuny lub wraca na swoje miejsce, obsługa może poprosić o poczekanie na odpowiedni moment między gemami. Z tego powodu krótka przerwa na jedzenie lub przejście na inny kort może potrwać dłużej, niż sugeruje odległość na mapie kompleksu.
Na Arthur Ashe Stadium odległość od kortu znacząco zmienia perspektywę. Z niższych sektorów łatwiej dostrzec szybkość serwisu i reakcje zawodników. Wyższe sektory dają lepszy ogląd geometrii punktu: jak daleko zawodnik wychodzi poza kort po szerokim serwisie, jak otwiera się przeciwna strona i ile przestrzeni trzeba odzyskać przed kolejnym uderzeniem.
Louis Armstrong Stadium i Grandstand oferują inne wrażenie, ponieważ publiczność znajduje się bliżej akcji. W trzeciej rundzie mogą tam pojawić się rozstawieni zawodnicy, którzy na największym stadionie być może nie otrzymaliby centralnego terminu, a właśnie takie mecze często dają możliwość oglądania tenisa najwyższego poziomu z mniejszej odległości.
Mecz nie ma z góry określonego czasu trwania
Przy planowaniu dnia należy uwzględnić najważniejszą cechę tenisa: nie ma ustalonego momentu zakończenia. Mecz singlowy kobiet może szybko zakończyć się w dwóch setach albo zamienić się w długie spotkanie trzysetowe. Męskie mecze wielkoszlemowe rozgrywane są do trzech wygranych setów, więc pięć setów może całkowicie zmienić dalszy harmonogram na danym korcie.
Tie-break dodatkowo zwiększa nieprzewidywalność. Set, który wydawał się być pod kontrolą, może zostać rozstrzygnięty w kilku punktach, po czym momentum przechodzi na drugą stronę. Dlatego w trzeciej rundzie bardziej użyteczne jest traktowanie dnia turniejowego jako szeregu możliwości niż planowanie każdej godziny z wyprzedzeniem.
Dla publiczności pozostającej na dwa dni jest to zaleta. Jeżeli jeden mecz pierwszego dnia zajmie znacznie więcej czasu, niż oczekiwano, drugi dzień daje kolejną szansę na odwiedzenie innych kortów i zobaczenie innej części drabinki.
Warto zabezpieczyć bilety odpowiednio wcześnie.
Na co zwracać uwagę, gdy zawodnicy wychodzą na kort
Najbardziej użyteczna oznaka formy często pojawia się jeszcze przed wynikiem. U serwujących należy obserwować procent pierwszego serwisu oraz to, jak łatwo wygrywają pierwsze uderzenie po nim. U returnujących należy patrzeć, czy odsyłają piłki wystarczająco głęboko, aby uniemożliwić przeciwnikowi atak. U zawodników prowadzących długie wymiany z linii końcowej ważna jest długość: krótka piłka na twardym korcie szybko staje się zaproszeniem dla przeciwnika do przejęcia kontroli.
Aspekt mentalny szczególnie ujawnia się przy break pointach, przy stanie 30-30 oraz w tie-breaku. Seria Sheltona w Montrealu pokazała, jak serwis i pewność siebie mogą wspólnie zamknąć mecz. Seria Gauff w Cincinnati pokazała inny model - obronę, cierpliwość i coraz częstsze wyjścia do siatki. Zverev i Djokovic przyjeżdżają do Nowego Jorku po mniej stabilnych ostatnich występach, natomiast Alcaraz musi odpowiedzieć na pytanie o rytm po długiej przerwie od rywalizacji.
Trzecia runda nie jest więc tylko przejściem do bardziej znanej końcowej fazy. To moment, w którym po raz pierwszy wyraźnie widać, kto przeszedł od początkowej formy do poważnej serii turniejowej, kto musi rozgrywać długie mecze, by pozostać w drabince, i kto potrafi narzucić swój styl różnym przeciwnikom.
Źródła:
- US Open - harmonogram turnieju 2026, godziny sesji, trzecia runda 4 i 5 września oraz godziny otwarcia wejść.
- US Open - męska drabinka 2026, status rozstawienia, pozycje Carlosa Alcaraza, Alexandra Zvereva i Novaka Djokovicia oraz projekcje ćwierćfinałów.
- US Open - kobieca drabinka 2026, pozycje Aryny Sabalenki, Jessiki Peguli, Coco Gauff, Igi Swiatek i pozostałych czołowych zawodniczek.
- ATP Tour - wycofanie Jannika Sinnera, bilans sezonu 44-3 i sześć zdobytych tytułów przed US Open.
- ATP Tour - wyniki Montrealu i Cincinnati 2026, w tym seria Bena Sheltona oraz wyniki Alexandra Zvereva i Novaka Djokovicia.
- ATP Tour - Carlos Alcaraz, wyniki w wiosennej części sezonu, bilans 22-3 i przerwanie występu w Barcelonie.
- WTA - Cincinnati 2026, tytuł Coco Gauff, finał przeciwko Jessice Peguli, seria wygranych setów oraz wyniki końcowych rund.
- WTA - Toronto i Cincinnati 2026, wyniki Igi Swiatek i Aryny Sabalenki.
- US Open i USTA - pojemność Arthur Ashe Stadium, Louis Armstrong Stadium i Grandstand oraz informacje o kompleksie i twardej nawierzchni.
- US Open - transport do Mets-Willets Point, ograniczona liczba miejsc parkingowych, zasady dotyczące toreb, butelek i kontroli bezpieczeństwa.