Trzy mistrzostwa świata na jednej scenie: Belgia i Holandia stają się centrum światowego hokeja na trawie
Belgia i Holandia od 15 do 30 sierpnia 2026 roku są gospodarzami jednego z największych wydarzeń w międzynarodowym hokeju na trawie: męskiego i żeńskiego FIH Hockey World Cup, w których o tytuły mistrzów świata rywalizują łącznie 32 reprezentacje. Międzynarodowa Federacja Hokeja, FIH, potwierdziła, że zarówno w turnieju mężczyzn, jak i kobiet uczestniczy po 16 drużyn, a mecze rozdzielono między Wagener Stadium w Amstelveen, w obszarze metropolitalnym Amsterdamu, oraz nową Belfius Hockey Arena w Wavre w Belgii. Wydarzenie zostało dodatkowo rozszerzone o pierwszy FIH Para Hockey World Cup, który odbędzie się od 20 do 24 sierpnia i zgromadzi 16 mieszanych reprezentacji sportowców z niepełnosprawnością intelektualną. Oznacza to, że w ciągu szesnastu dni w dwóch sąsiadujących państwach europejskich rozstrzygnięta zostanie rywalizacja o trzy tytuły mistrzów świata. FIH przedstawia cały projekt jako połączenie sportu na najwyższym poziomie, równości i inkluzji, przy czym Para Hockey po raz pierwszy zostaje wprowadzony do programu mistrzostw świata jako osobny globalny turniej.
Trzeci wspólny World Cup mężczyzn i kobiet w historii
Tegoroczna edycja jest wyjątkowa również ze względu na sposób połączenia turniejów mężczyzn i kobiet. Według danych FIH dopiero po raz trzeci w historii mistrzostwa świata mężczyzn i kobiet odbywają się jednocześnie w tych samych głównych lokalizacjach. Dwie poprzednie takie edycje rozegrano w Holandii, w Utrechcie w 1998 roku i w Hadze w 2014 roku, natomiast w 2026 roku po raz pierwszy w tej roli uczestniczy także Belgia. Już podczas przygotowań FIH podkreślała, że wspólny format ma zapewnić równą widoczność rywalizacji mężczyzn i kobiet oraz umożliwić publiczności śledzenie najlepszych reprezentacji w obu kategoriach podczas jednego wydarzenia. Belgia po raz pierwszy w historii jest gospodarzem FIH Hockey World Cup, a międzynarodowa federacja podkreśliła również, że są to pierwsze mistrzostwa świata w sporcie drużynowym organizowane we francuskojęzycznej części Belgii.
Główną belgijską areną jest Belfius Hockey Arena w Wavre, nowy narodowy stadion hokejowy zbudowany jako część centrum sportowego w tym mieście. Holenderska część turnieju odbywa się na Wagener Stadium w Amstelveen, jednym z najbardziej znanych europejskich stadionów hokejowych i obiekcie, który był już gospodarzem wielkich międzynarodowych zawodów. FIH ułożyła harmonogram w taki sposób, aby połowa programu była rozgrywana w Belgii, a połowa w Holandii, dzięki czemu oba kraje w praktyce dzielą między sobą organizacyjne centrum mistrzostw. Faza finałowa również zostanie podzielona: zgodnie z oficjalnym formatem rozgrywek w obu miastach odbędzie się po jednym półfinale mężczyzn i kobiet. Finał kobiet zaplanowano na 29 sierpnia w Amstelveen, natomiast mistrz świata mężczyzn zostanie wyłoniony 30 sierpnia w Wavre.
Trzydzieści dwie reprezentacje i nowy format rywalizacji
Każdy z dwóch elitarnych turniejów ma cztery początkowe grupy po cztery reprezentacje. W turnieju kobiet grupa A obejmuje Holandię, Australię, Chile i Japonię, natomiast w grupie B znajdują się Argentyna, Niemcy, Stany Zjednoczone i Szkocja. W grupie C grają Belgia, Hiszpania, Nowa Zelandia i Irlandia, a w grupie D Chiny, Anglia, Indie i Republika Południowej Afryki. Grupa A mężczyzn składa się z Holandii, Argentyny, Nowej Zelandii i Japonii; grupę B tworzą Belgia, Niemcy, Francja i Malezja; w grupie C znajdują się Australia, Hiszpania, Irlandia i Republika Południowej Afryki, natomiast w grupie D Anglia, Indie, Pakistan i Walia. Skład grup został ustalony w oficjalnym losowaniu przeprowadzonym 17 marca 2026 roku na Wagener Stadium.
FIH wprowadziła na 2026 rok również inny system dalszej części rozgrywek. Po pierwszej fazie grupowej dwie najlepsze reprezentacje z każdej grupy przechodzą do drugiej fazy grupowej, przy czym najlepsze zespoły z grup A i D zostają połączone w nowej grupie E, a najlepsze drużyny z grup B i C tworzą grupę F. Reprezentacje w tej fazie grają przeciwko dwóm nowym rywalom, natomiast wynik spotkania z drużyną, z którą grały już w grupie początkowej, zostaje przeniesiony do nowej tabeli. Dwie najlepsze drużyny z grup E i F awansują następnie do półfinałów, podczas gdy pozostałe walczą o miejsca od piątego do ósmego. Reprezentacje, które zajęły trzecie i czwarte miejsca w pierwotnych grupach, również kontynuują rywalizację w grupach G i H, w których rozgrywane są miejsca od dziewiątego do szesnastego. Taki system oznacza więcej meczów dla wszystkich uczestników oraz mniejsze znaczenie jednego pojedynczego spotkania eliminacyjnego we wczesnej fazie turnieju.
Obrońcy tytułów przyjeżdżają z różnym historycznym ciężarem
W rywalizacji mężczyzn tytułu mistrza świata bronią Niemcy, które w 2023 roku w indyjskim Bhubaneswarze po dramatycznym finale pokonały Belgię dzięki lepszemu wykonaniu serii najazdów. FIH podaje, że był to trzeci tytuł mistrza świata Niemiec, dzięki czemu reprezentacja ponownie znalazła się w gronie historycznie najbardziej utytułowanych drużyn tego sportu. W Belgii i Holandii Niemcy znajdują się w grupie B razem z gospodarzem Belgią, Francją i Malezją, dlatego już początkowa faza przyniosła grupę z dwiema reprezentacjami, które grały w finale poprzednich mistrzostw świata. Belgia, mistrz olimpijski z Tokio 2021 i mistrz świata z 2018 roku, na własnym terenie próbuje odzyskać tytuł utracony w finale w 2023 roku. Holandia, Australia, Indie, Argentyna i inne tradycyjnie silne reprezentacje dodatkowo zwiększają konkurencję w turnieju, w którym trudno wskazać tylko jednego faworyta.
W rywalizacji kobiet obrońcą tytułu jest Holandia, która w 2022 roku zdobyła swój dziewiąty tytuł mistrza świata. Ta liczba, podkreślana również przez FIH, pokazuje skalę historycznej dominacji holenderskiej reprezentacji kobiet w światowym hokeju na trawie. Tym razem Holandia rozgrywa część mistrzostw przed własną publicznością w Amstelveen, a w początkowej grupie mierzy się z Australią, Chile i Japonią. Belgia w grupie C rywalizuje z Hiszpanią, Nową Zelandią i Irlandią, natomiast grupa B przynosi mocne europejsko-panamerykańskie zestawienie Argentyny, Niemiec, USA i Szkocji. Z powodu nowego formatu znaczenie pierwszej części turnieju nie sprowadza się jednak wyłącznie do uniknięcia eliminacji, lecz również do wypracowania jak najlepszej pozycji wyjściowej przed drugą fazą grupową.
Para Hockey World Cup po raz pierwszy wkracza na światową scenę
Największa nowość całego wydarzenia rozpoczyna się 20 sierpnia, kiedy wystartuje pierwszy FIH Para Hockey World Cup. Według oficjalnego komunikatu FIH z 13 sierpnia rywalizacja potrwa do 24 sierpnia, a uczestniczyć w niej będzie 16 reprezentacji z czterech kontynentów. Para Hockey w tej formie jest przeznaczony dla sportowców z niepełnosprawnością intelektualną, zespoły są mieszane pod względem płci, a mecze rozgrywa się w formule sześciu na sześciu. FIH podaje, że ta odmiana hokeja rozwija się od ponad 14 lat i że mistrzostwa świata są efektem wieloletniej pracy sportowców, trenerów, krajowych federacji, rodzin i wolontariuszy na rzecz poszerzania możliwości dla zawodników z niepełnosprawnością intelektualną. Wprowadzenie osobnego tytułu mistrza świata stanowi ważny krok, ponieważ Para Hockey przechodzi z ram rozwojowych i pokazowych do rywalizacji na najwyższym poziomie międzynarodowym pod auspicjami FIH.
W grupie A Para Hockey World Cup znajdują się Belgia, Włochy, Niemcy, Francja, Pakistan, Zambia, Irlandia i Stany Zjednoczone. Grupę B tworzą Holandia, Hiszpania, Bułgaria, Anglia, Indie, Malezja, Chile i Argentyna. Od 20 do 23 sierpnia mecze będą rozgrywane w Myra Hockey Club w Amstelveen oraz Louvain-la-Neuve Hockey Club w Belgii. Ostatni dzień, 24 sierpnia, przenosi się na dwie główne areny wielkich mistrzostw świata, Wagener Stadium i Belfius Hockey Arena. Właśnie to przeniesienie na stadiony, na których jednocześnie występują najlepsze reprezentacje mężczyzn i kobiet, jest jednym z najsilniejszych symbolicznych elementów całego projektu, ponieważ Para Hockey nie pozostaje odizolowany jako program towarzyszący, lecz otrzymuje widoczne miejsce w ramach tego samego globalnego wydarzenia.
Prezydent FIH Tayyab Ikram określił pierwsze mistrzostwa świata Para Hockey jako historyczny kamień milowy dla sportu i podkreślił, że turniej powinien reprezentować różnorodność, inkluzję oraz szansę dla wszystkich. W najnowszej zapowiedzi FIH przekazała, że zawody nie są pomyślane wyłącznie jako walka o medale, lecz również jako sposób na zmianę postrzegania możliwości sportowców z niepełnosprawnością intelektualną. W ostatnich latach federacja współpracowała z ruchem Special Olympics, a hokej na trawie był sportem pokazowym podczas Special Olympics World Summer Games w Berlinie w 2023 roku. Według wcześniejszych danych FIH w tamtym turnieju uczestniczyło 12 państw, a ponad 30 krajowych federacji hokejowych poinformowało, że uruchomiło jakąś formę programu Para Hockey. Pierwsze mistrzostwa świata są więc także testem tego, w jakim stopniu tę bazę można przekształcić w stabilną międzynarodową rywalizację z regularnym kalendarzem i wyraźnie określoną ścieżką rozwoju.
Belgia i Holandia wykorzystują silną infrastrukturę hokejową
Wybór Belgii i Holandii nie jest przypadkowy. Oba państwa w ostatnich latach należą do ścisłej czołówki międzynarodowego hokeja na trawie, mają rozwinięte ligi krajowe, dużą liczbę klubów oraz doświadczenie w organizowaniu turniejów FIH i EuroHockey. Holandia tradycyjnie jest jednym z globalnych centrów tej dyscypliny, co potwierdzają wyniki jej reprezentacji, zwłaszcza drużyny kobiet, ale również częste organizowanie wielkich zawodów. Belgia w minionej dekadzie zanotowała silny wzrost wyników, szczególnie w rywalizacji mężczyzn, a jeszcze przed mistrzostwami świata 2026 organizowała mistrzostwa Europy oraz mecze FIH Hockey Pro League. Nowa arena w Wavre powinna zapewnić tej infrastrukturze również długoterminową narodową bazę dla największych spotkań międzynarodowych.
Dla organizatorów istotna jest także geograficzna bliskość obu państw, mimo że główne obiekty znajdują się w różnych miastach i każda lokalizacja ma własny harmonogram. Koncepcja wspólnej organizacji pozwala rozdzielić dużą liczbę meczów, reprezentacji, oficjeli i kibiców między dwa rozwinięte środowiska hokejowe. Jednocześnie dla FIH jest to model pozwalający połączyć podczas jednego wydarzenia trzy poziomy rywalizacji: elitarny hokej mężczyzn, elitarny hokej kobiet i Para Hockey. Pod względem organizacyjnym zwiększa to złożoność mistrzostw, ale jednocześnie tworzy rzadko spotykaną koncentrację reprezentacji narodowych, sztabów szkoleniowych, mediów i międzynarodowych instytucji sportowych na stosunkowo niewielkim obszarze. Od 15 do 30 sierpnia Belgia i Holandia nie są zatem jedynie gospodarzami dwóch standardowych mistrzostw świata, lecz platformą, na której FIH próbuje pokazać, jak wyobraża sobie szerszy rozwój tej dyscypliny.
Więcej niż walka o medale
Wynik sportowy pozostanie głównym kryterium sukcesu, a faza finałowa w Amstelveen i Wavre wyłoni następców obecnych mistrzów lub potwierdzi ich dalszą dominację. Mimo to struktura wydarzenia w 2026 roku nadaje mistrzostwom szersze znaczenie niż standardowy cykl walki o trofeum. Rywalizacja mężczyzn i kobiet otrzymuje tę samą przestrzeń czasową i geograficzną, natomiast pierwszy Para Hockey World Cup został włączony w te same ramy organizacyjne i zakończy się na tych samych głównych stadionach. FIH próbuje w ten sposób połączyć trzy przesłania, które w międzynarodowym sporcie często funkcjonują oddzielnie: najwyższy poziom sportowy, równą widoczność oraz włączanie sportowców z niepełnosprawnością intelektualną. Skuteczność tego modelu będzie mierzona zarówno jakością rywalizacji i zainteresowaniem publiczności, jak i tym, czy pierwsze mistrzostwa Para Hockey zyskają ciągłość po 2026 roku.
Dla Belgii organizacja jest jednocześnie ważnym potwierdzeniem statusu państwa, które z etapu wzrostu wyników sportowych przeszło do fazy wielkich projektów infrastrukturalnych i organizacyjnych. Dla Holandii jest to kontynuacja długiej tradycji organizowania największych turniejów hokejowych oraz kolejna okazja, aby Wagener Stadium stał się centralną areną światowego sportu. Dla międzynarodowej federacji wydarzenie, zgodnie z jej oficjalnymi komunikatami, ma być demonstracją wspólnoty i przyszłego kierunku rozwoju hokeja. Od pierwszego meczu 15 sierpnia do finału mężczyzn 30 sierpnia oczy hokejowego świata będą skierowane na Amstelveen i Wavre, podczas gdy pomiędzy nimi odbędzie się również historyczny pierwszy światowy turniej Para Hockey. Trzy mistrzostwa, dwa państwa i wspólne areny finałowe sprawiają, że edycja 2026 jest jednym z najbardziej ambitnych organizacyjnie i symbolicznie projektów w historii FIH.
Źródła:
- International Hockey Federation (FIH) - oficjalna strona FIH Hockey World Cup 2026, daty, lokalizacje, harmonogram i status rozgrywek (link)
- International Hockey Federation (FIH) - oficjalne losowanie i skład grup męskich i żeńskich mistrzostw świata 2026 (link)
- International Hockey Federation (FIH) - zapowiedź pierwszego FIH Para Hockey World Cup, format, reprezentacje i lokalizacje od 20 do 24 sierpnia 2026 roku (link)
- International Hockey Federation (FIH) - informacje o wspólnej organizacji, nowym formacie rozgrywek i historycznym kontekście mistrzostw (link)
- Special Olympics - oficjalne informacje o partnerstwie z FIH i pokazowym turnieju hokeja na trawie podczas Special Olympics World Games Berlin 2023 (link)