DeChambeau odpadł jednym uderzeniem, Clark przejął kontrolę nad U.S. Open w Shinnecock Hills
Bryson DeChambeau zakończył występ w U.S. Open 2026 już po drugiej rundzie, i to zaledwie jednym uderzeniem. Zgodnie z oficjalnie potwierdzoną linią cuta, do dwóch końcowych rund awansowali zawodnicy z wynikiem czterech uderzeń powyżej par lub lepszym, podczas gdy DeChambeau po 36 dołkach pozostał na +5. W ten sposób jeden z najbardziej rozpoznawalnych graczy współczesnego golfa stał się najgłośniejszym nazwiskiem wśród tych, którzy nie zagrają w weekend w Shinnecock Hills Golf Club w Southampton, w amerykańskim stanie Nowy Jork. Jego odpadnięcie odbiło się szczególnym echem, ponieważ chodzi o dwukrotnego zwycięzcę U.S. Open, zawodnika, który w ostatnich latach regularnie znajdował się w centrum dyskusji o sile, strategii i zmianach w zawodowym golfie. W momencie, gdy turniej przełamał się na pół, historia przesunęła się jednak z porażki DeChambeau w stronę gracza, który najlepiej wykorzystał wymagania Shinnecocka: Wyndhama Clarka.
Według opublikowanej klasyfikacji po drugiej rundzie Clark na półmetku turnieju osiągnął łącznie siedem uderzeń poniżej par. CBS Sports w zaktualizowanym leaderboardzie podaje, że Amerykanin rozpoczął turniej rundą 64, a następnie w piątek dodał 69, co dało łącznie 133 uderzenia. Taki wynik przyniósł mu cztery uderzenia przewagi nad grupą pościgową, w której są Matt Fitzpatrick, Xander Schauffele, Sam Stevens i Tom Kim, wszyscy na -3. U.S. Open rozgrywany jest od 18 do 21 czerwca 2026 roku, a sobotnia trzecia runda powinna pokazać, czy Clark może zamienić mocny start w realną kandydaturę do drugiego tytułu w tym majorze. Po 36 dołkach ma przewagę, która w golfie jest znacząca, ale na takim polu nie jest nieosiągalna dla rywali.
Cut na +4 wyeliminował serię wielkich nazwisk
Najważniejszym progiem drugiej rundy był cut na +4. NBC Sports poinformowało, że granica została oficjalnie potwierdzona po zakończeniu gry w piątek, a Bleacher Report podaje, że 72 zawodników kontynuowało rywalizację w weekend. DeChambeau pozostał tuż poza tą linią, co czyni jego odpadnięcie jeszcze bardziej bolesnym: jeden nietrafiony putt, jeden źle rozegrany dołek albo jeden błędny wybór kija wystarczyły, by oddzielić kontynuację turnieju od wczesnego wyjazdu. U.S. Open tradycyjnie nie wybacza długich okresów niedokładności, a Shinnecock Hills również w tej edycji pokazał, że karze małe błędy równie surowo jak duże załamania. W tym kontekście +5 DeChambeau nie było katastrofalną liczbą w sensie bezwzględnym, ale było dokładnie tak złe, jak trzeba było, by pozostać poza dwoma końcowymi rundami.
DeChambeau nie był jedynym wielkim przegranym piątku. Golf Digest podaje, że cuta nie przeszli także Jon Rahm na +6, Viktor Hovland na +5, Patrick Cantlay na +6, Shane Lowry na +6 oraz Cameron Smith na +6, czym potwierdzona została szerokość listy faworytów, którzy nie znaleźli wystarczającej stabilności w pierwszych dwóch dniach. Wśród wyeliminowanych, według tego samego źródła, byli także obrońca tytułu J.J. Spaun na +8, Brooks Koepka na +10, Patrick Reed na +5, Adam Scott na +8 i Rickie Fowler na +5. Taki rozwój wydarzeń pokazuje, że turniej nie tylko oddzielił liderów od ścigających, lecz już do piątku wyeliminował kilku graczy z dużym doświadczeniem w zdobywaniu tytułów major. Dla publiczności oznacza to weekend bez kilku najbardziej znanych nazwisk, ale dla klasyfikacji otwiera przestrzeń dla zawodników, którzy lepiej kontrolowali straty w najtrudniejszych częściach pola.
Odpadnięcie Rahma jest jednym z najwyraźniejszych zwrotów pierwszych 36 dołków. Golf Digest pisze, że Hiszpan po otwierającej rundzie 68 wyglądał jak zawodnik, który może włączyć się do walki o szczyt, lecz w drugiej rundzie spadł na 78 i zakończył na +6. To samo źródło podaje, że w piątek zrobił tylko jednego birdie i stracił sześć uderzeń w serii pięciu dołków na drugiej połowie pola. W kontekście jego reputacji, formy i statusu jednego z faworytów przed turniejem taki spadek dodatkowo podkreśla, jak szybko Shinnecock Hills może zmienić przebieg rywalizacji. Rahm, DeChambeau i Koepka razem reprezentują znaczną część nowszej historii U.S. Open, ale żaden z nich w tym roku nie zdołał przetrwać cuta. Jest to zarazem przypomnienie, że w tym majorze wcześniejsze tytuły nie dają żadnej ochrony przed bieżącymi błędami.
Upadek DeChambeau po obiecującym początku
Turniej DeChambeau miał inną dynamikę niż zwykły słaby występ. NBC Sports podaje, że po czwartku nadal miał powody do optymizmu, ponieważ po raz pierwszy w 2026 roku był poniżej par w turnieju major i przyciągnął uwagę wyjątkowo długim uderzeniem z tee. Jednak w piątek nastrój się zmienił: według tego samego raportu końcówkę pierwszej rundy zepsuł bogeyem, a następnie w drugiej rundzie zapisał 75, z dwoma kolejnymi double bogeyami, które wypchnęły go na złą stronę cuta. Próbował pozostać w grze do końca, ale końcowy wynik +5 był o jedno uderzenie za dużo. U.S. Open rzadko zostawia miejsce na późniejsze naprawianie dużych błędów, zwłaszcza gdy zdarzają się one seriami.
Ten wynik ma także szerszy kontekst sportowy. NBC Sports podaje, że dla DeChambeau byłby to trzeci z rzędu nieprzebyty cut w turniejach major, co dla zawodnika jego poziomu jest nietypowym okresem niestabilności. Golf Digest również podkreśla, że nie przeszedł pierwszych trzech major cutów w sezonie, co dodatkowo wzmacnia wrażenie, że jego styl gry obecnie nie daje oczekiwanej kombinacji agresywności i kontroli. DeChambeau zbudował karierę na innym podejściu do golfa, opierając się na długości, analityce i zdolności do przekształcania sposobu, w jaki rozgrywane są poszczególne dołki. Na Shinnecock sama siła nie była jednak wystarczająca. Pole wymagało od niego precyzji w podejściu, spokoju na greenach i umiejętności natychmiastowego zatrzymania negatywnej serii po błędzie, a właśnie tych elementów w piątek zabrakło.
Jego odpadnięcie oznacza nie tylko utratę szansy na tytuł, lecz także utratę rytmu rywalizacji w sezonie turniejów major. W przeciwieństwie do regularnych turniejów, majory mają większą wagę w ocenie formy najlepszych graczy, ponieważ rozgrywane są na bardziej wymagających ustawieniach i pod większą presją. DeChambeau już pokazał, że potrafi wygrywać na najtrudniejszej scenie, ale wynik w Shinnecock potwierdza, że w golfie różnica między kandydatem do tytułu a zawodnikiem poza cutem może sprowadzić się do kilku dołków. Jego gra pozostaje atrakcyjna i groźna, lecz ten U.S. Open pokazał, że do powrotu na szczyt klasyfikacji major potrzeba będzie więcej stabilności od początku do końca rund. Dla zawodnika, który często wchodzi do turniejów z wielkimi oczekiwaniami, piątkowe zakończenie będzie jednym z trudniejszych wyników sezonu.
133 Clarka i rekordowa połowa turnieju
Podczas gdy faworyci walczyli z cutem, Wyndham Clark stworzył najmocniejszą pozycję w klasyfikacji. NBC Sports poinformowało, że jego wyniki 64 i 69 są najlepszym 36-dołkowym rezultatem w U.S. Open rozgrywanym w Shinnecock Hills. To ważna informacja, ponieważ nie chodzi o pole znane z niskich wyników, lecz o lokalizację, w której historycznie ceniono cierpliwość, kontrolę puttowania i zdolność zaakceptowania bogeya jako części strategii. Clark jest już zwycięzcą U.S. Open z 2023 roku, więc jego gra w pierwszych dwóch dniach nie jest zaskoczeniem pod względem jakości, ale jest imponująca przez sposób, w jaki oddzielił się od reszty stawki. W piątek nie musiał powtarzać wybuchowej pierwszej rundy; wystarczyło zagrać poniżej par i utrzymać różnicę.
Czterouderzeniowa przewaga Clarka stawia go w pozycji wyraźnego faworyta, ale także pod inną presją. W U.S. Open prowadzenie często wymaga bardziej defensywnego podejścia niż w turniejach, w których zwycięstwa szuka się przez stałe atakowanie flag. Jeśli warunki staną się twardsze, a wiatr się wzmocni, zawodnik na prowadzeniu musi zdecydować, ile ryzyka może zaakceptować, nie otwierając drzwi ścigającym. CBS Sports podaje, że najbliżsi pościgowi są Fitzpatrick, Schauffele, Stevens i Tom Kim z łącznym wynikiem 137 uderzeń, co oznacza, że każdy z nich już w trzeciej rundzie może zmienić dynamikę turnieju jedną serią birdie lub słabszą serią Clarka. Mimo to przewaga po 36 dołkach daje Clarkowi prawo do zarządzania rytmem i zmuszenia pozostałych do ataku.
W czołówce klasyfikacji znajdują się także zawodnicy, którzy mogą skorzystać, jeśli turniej zamieni się w wymagającą walkę o par. Według leaderboardu CBS Sports Collin Morikawa jest na -2 po drugiej rundzie 65, co jest jednym z najmocniejszych awansów dnia i wynikiem, który przywraca go do poważnej rozmowy o czołówce. Scottie Scheffler jest na par po rundach 72 i 68, podczas gdy Rory McIlroy, według raportu NBC Sports, pozostał wystarczająco blisko, by nie można go było skreślać przed weekendem. W U.S. Open różnica siedmiu uderzeń może wydawać się duża, ale historia ciężaru tego turnieju często pokazuje, że jeden trudny dzień prowadzącego zmienia wszystko. Clark jest więc w najlepszej pozycji, ale nie w pozycji pewnego zwycięzcy.
Shinnecock Hills jako test cierpliwości i kontroli
Według oficjalnych informacji USGA, U.S. Open 2026 rozgrywany jest w Shinnecock Hills Golf Club od 18 do 21 czerwca, w polu 156 uczestników. USGA w zapowiedzi turnieju podaje, że pole ustawiono jako par 70, o długości 7.440 jardów, oraz że do mistrzostw przyjęto 10.201 zgłoszeń, tylko o jedno mniej od rekordu z 2025 roku. Te dane pokazują skalę rywalizacji: U.S. Open pozostaje jednymi z najszerzej otwartych, ale także najtrudniejszych mistrzostw w golfie, ponieważ przez system kwalifikacji gromadzi profesjonalistów i amatorów z różnych środowisk golfowych. Oficjalne zasady dopuszczają start profesjonalistów i amatorów, których indeks handicapowy nie przekracza wyznaczonego progu, ale wejście do turnieju głównego wymaga przejścia przez gęstą selekcję. Kiedy taka stawka przyjeżdża do Shinnecock, różnica między najlepszymi a resztą często widoczna jest dopiero przez zdolność przetrwania złych momentów.
Shinnecock Hills ma szczególne miejsce w historii U.S. Open. USGA podaje, że klub był gospodarzem mistrzostw w latach 1896, 1986, 1995, 2004 i 2018, a edycja 2026 dodatkowo umacnia jego status jednego z najważniejszych miejsc amerykańskiego golfa. Historyczna lista zwycięzców na tym polu obejmuje Jamesa Foulisa, Raymonda Floyda, Coreyja Pavina, Retiefa Goosena i Brooksa Koepkę, co ilustruje różne style gry, które mogły tam zwyciężyć. Mimo to wspólny mianownik wszystkich udanych występów w Shinnecock zawsze był ten sam: zaakceptowanie trudnych warunków i unikanie dużych liczb na karcie wyników. To właśnie duże liczby w piątek kosztowały część najbardziej znanych graczy, od double bogeyów DeChambeau po utraconą serię Rahma na drugiej połowie rundy.
Dla organizatorów ważne jest także to, że po dwóch rundach mówi się o sportowym teście, a nie tylko o niesprawiedliwych warunkach. Golf Digest ocenia, że Shinnecock w pierwszych dwóch dniach zidentyfikował jakościową grę i mocnych zawodników, z kilkoma zwycięzcami major wśród najwyżej sklasyfikowanych. To istotne w kontekście reputacji U.S. Open, który często chodzi po cienkiej linii między trudnym a zbyt karzącym ustawieniem pola. Tym razem wyniki pokazują podwójny obraz: najlepsi mogli schodzić poniżej par, ale błędy szybko wypychały zawodników poza cut. -7 Clarka i +5 DeChambeau to nie tylko dwie liczby w klasyfikacji, lecz dwa przykłady tego samego testu z zupełnie różnym rezultatem.
Weekend przynosi walkę o tytuł i próbę dla prowadzącego
Sobota, 20 czerwca 2026 roku, otwiera drugą połowę turnieju z jasnym głównym pytaniem: czy Wyndham Clark może utrzymać kontrolę nad U.S. Open, czy Shinnecock Hills ponownie odwróci klasyfikację? Zgodnie z harmonogramem opublikowanym przez USGA trzecia runda rozgrywana jest w sobotę, a finałowa w niedzielę, 21 czerwca. Clark wystartuje z przewagą, która daje mu pewną rezerwę taktyczną, ale ścigający mają wystarczająco dużo jakości, by zmusić go do odpowiedzi. Fitzpatrick ma doświadczenie w zdobywaniu U.S. Open, Schauffele jest jednym z najstabilniejszych graczy w wielkich turniejach, Tom Kim wnosi agresywny rytm, a Sam Stevens już pokazał, że nie boi się szczytu klasyfikacji. Z Morikawą, Schefflerem i McIlroyem w szerszym kręgu kandydatów weekend nie zależy tylko od wyniku Clarka, lecz także od tego, kto pierwszy znajdzie rundę zmieniającą presję.
Dla wyeliminowanych faworytów historia zakończyła się wcześniej, niż oczekiwali. DeChambeau, Rahm, Hovland, Cantlay, Lowry i Smith nie będą mieli okazji poprawić wrażenia w weekend, a ich odpadnięcie zostawia jasny przekaz o trudności turnieju. U.S. Open również w tym roku pokazał, że status, wcześniejsze tytuły i oczekiwania niewiele znaczą, jeśli pierwsze dwa dni nie przyniosą wystarczającej kontroli. Dla Clarka ta sama lekcja obróciła się w pozytywnym kierunku: po dwóch rundach jest zawodnikiem, który najlepiej połączył atak i ostrożność, a teraz musi udowodnić, że potrafi to powtórzyć pod presją prowadzenia. Shinnecock Hills w piątek zamknął drzwi wielkim nazwiskom, ale jednocześnie otworzył scenę na weekend, w którym okaże się, czy przewaga Clarka jest początkiem ucieczki, czy tylko kolejnym celem wymagającego U.S. Open.
Źródła:
- USGA – oficjalne fakty o U.S. Open 2026, lokalizacji, datach, polu zawodników, długości pola i historii Shinnecock Hills (link)
- USGA – oficjalny leaderboard U.S. Open 2026 w Shinnecock Hills Golf Club (link)
- CBS Sports – zaktualizowany leaderboard po drugiej rundzie, klasyfikacja prowadzących i podstawowe dane o turnieju (link)
- NBC Sports – relacja na żywo i podsumowanie drugiej rundy, oficjalny cut, rekordowy 36-dołkowy wynik Clarka i piątek DeChambeau (link)
- Golf Digest – przegląd znanych graczy, którzy nie przeszli cuta, w tym DeChambeau, Rahm, Hovland, Cantlay, Lowry i Smith (link)
- Bleacher Report – potwierdzenie liczby graczy, którzy przeszli do weekendu, i podstawowy przegląd linii cuta po drugiej rundzie (link)