Destinations International uczciło drugi „Dzień Profesjonalistów Destynacji” przy coraz szerszym wsparciu władz i branży
Destinations International (DI), globalne stowarzyszenie branżowe zrzeszające organizacje destynacyjne oraz convention & visitors bureaus (CVB), 19 lutego 2026 r. uczciło drugą edycję „Destination Professionals Day” – dnia poświęconego ludziom i organizacjom stojącym za konkurencyjnością turystyki, sektorem kongresowo-spotkaniowym oraz szerszym wpływem gospodarczym podróży. Zgodnie z komunikatami i materiałami samego stowarzyszenia, tegoroczne obchody zyskały dodatkową wagę dzięki oficjalnym wyróżnieniom i proklamacjom przedstawicieli władz politycznych, a także dzięki działaniom członków na poziomie lokalnym.
Choć turystykę najczęściej postrzega się publicznie przez pryzmat liczby noclegów i przyjazdów, organizacje destynacyjne działają w znacznie szerszym obszarze: od przyciągania międzynarodowych wydarzeń i kongresów, przez zarządzanie przepływami odwiedzających i reputacją miejsca, po koordynację lokalnych partnerów i wzmacnianie gospodarki. DI podkreśla, że celem tego dnia – poza symboliczną wdzięcznością – jest także długofalowe docenienie zawodu, który często pozostaje „za kulisami”, a jednak ma kluczowe znaczenie dla widoczności i zrównoważenia destynacji.
Dlaczego właśnie 19 lutego: historyczne korzenie w Detroit
Datę 19 lutego wybrano jako przypomnienie 19 lutego 1896 r., kiedy w Detroit powstała organizacja, która w narracji DI jest wskazywana jako pierwsza nowoczesna organizacja destynacyjna, wówczas ukierunkowana na pozyskiwanie kongresów i wydarzeń biznesowych. Według wyjaśnień DI, ten moment uznaje się za początek zinstytucjonalizowanego podejścia „destynacyjnego” – idei, że miasto lub region można systematycznie prezentować i rozwijać poprzez wydarzenia, wizyty oraz współpracę sektora publicznego i prywatnego.
Pierwsze międzynarodowe obchody „Destination Professionals Day” zainicjowano w 2025 r., a druga edycja odbyła się w 2026 r., z naciskiem na poszerzanie rozpoznawalności poza kręgi zawodowe oraz na uzyskiwanie formalnych potwierdzeń od władz lokalnych i stanowych.
Oficjalne wyróżnienia: od Kanady po amerykańskie stany
W komunikacji z okazji obchodów DI podkreśla, że w tym roku odnotowano więcej oficjalnych wyróżnień niż wcześniej. Jako szczególnie wyeksponowany przykład wskazuje się pozdrowienie kanadyjskiego premiera Marka Carney’a, który – według DI – zaznaczył, że jest to okazja do podkreślenia znaczenia profesjonalistów turystyki w społecznościach oraz do uznania „niestrudzonych wysiłków” osób pracujących w sektorze.
Obok Kanady DI wskazuje również formalne proklamacje amerykańskich stanów. Gubernator stanu Illinois JB Pritzker ogłosił 19 lutego 2026 r. „Destination Professionals Day” w tym stanie, wzywając do większej widoczności wkładu organizacji destynacyjnych i ich zespołów. Podobny przekaz nadszedł także z Wyoming: gubernator Mark Gordon – według DI – zachęcił mieszkańców do docenienia roli profesjonalistów, partnerów i organizacji turystycznych we wzmacnianiu lokalnych gospodarek i społeczności.
DI podaje w komunikacie, że do obchodów dołączyły organizacje w wielu krajach, poprzez lokalne wydarzenia, programy wyróżnień, działania edukacyjne i kampanie skierowane do obywateli i interesariuszy. Nacisk nie dotyczył wyłącznie promocji destynacji jako produktu, lecz także wyjaśniania, co robią organizacje destynacyjne i jak ich praca przekłada się na zatrudnienie, dochody i jakość życia.
Co robią organizacje destynacyjne i dlaczego ich rola się rozszerza
W praktyce organizacje destynacyjne (w różnych krajach określane jako DMO, CVB lub organizacje/towarzystwa turystyczne) funkcjonują jako „węzły” pomiędzy władzami lokalnymi, gospodarką turystyczną, instytucjami kultury, przewoźnikami, organizatorami wydarzeń i obywatelami. DI podkreśla, że współczesna rola tych organizacji jest daleka od wyłącznego marketingu: celem jest jednoczesne zwiększanie wpływu gospodarczego wizyt oraz ograniczanie negatywnych skutków nadmiernej presji na przestrzeń i infrastrukturę.
Wśród zadań, które DI często wyróżnia, są:
- pozyskiwanie kongresów oraz wydarzeń sportowych i kulturalnych, które wypełniają moce poza głównym sezonem
- łączenie sektora prywatnego i instytucji publicznych wokół wspólnych celów rozwoju destynacji
- monitorowanie trendów i wykorzystywanie danych w zarządzaniu przepływami odwiedzających
- komunikacja z mieszkańcami i kształtowanie „społecznej licencji” dla turystyki, szczególnie w miastach pod presją masowych wizyt
- zarządzanie reputacją destynacji w sytuacjach kryzysowych – od wyzwań bezpieczeństwa po klimatyczne i zdrowotne
DI w swoich materiałach podkreśla również rolę organizacji destynacyjnych w przyciąganiu inwestycji i talentów, ponieważ jakość życia, wydarzenia i międzynarodowa rozpoznawalność coraz częściej są postrzegane jako element szerszej konkurencyjności miejsca.
Turystyka jako globalny motor gospodarki i wyzwanie wymagające zarządzania
Kontekst, w którym DI buduje narrację o znaczeniu zawodu, jest dodatkowo widoczny w globalnych wskaźnikach. Z danych World Travel & Tourism Councila (WTTC) wynika, że podróże i turystyka w 2024 r. odpowiadały za około 10% światowego PKB (ok. 10,9 bln dolarów amerykańskich) oraz wspierały łącznie 357 mln miejsc pracy, co WTTC opisuje jako około jedno na dziesięć miejsc pracy na świecie. Takie liczby pomagają wyjaśnić, dlaczego organizacje destynacyjne coraz częściej wychodzą poza ramy „promocji” i wchodzą w obszary polityk publicznych, rozwoju rynku pracy i zarządzania przestrzenią.
Z drugiej strony wzrost i odbudowa turystyki niosą również napięcia. UN Tourism (dawniej UNWTO) podaje, że turystyka międzynarodowa w 2024 r. praktycznie powróciła do poziomów sprzed pandemii, z szacunkiem około 1,4 mld międzynarodowych przyjazdów, czyli około 99% poziomu sprzed pandemii. Taki powrót popytu zwiększa presję na miasta i regiony zmagające się z infrastrukturą, mieszkalnictwem i zrównoważeniem, a w tej przestrzeni organizacje destynacyjne próbują równoważyć interesy odwiedzających, lokalnej gospodarki i mieszkańców.
DI właśnie w tym widzi argument za silniejszym uznaniem zawodu: jeśli turystyka wnosi istotny wkład w przychody i zatrudnienie, to zarządzanie jej skutkami – pozytywnymi i negatywnymi – jest kwestią zasobów, wiedzy i koordynacji. W tym sensie „Destination Professionals Day” służy też jako platforma do wyjaśniania złożoności pracy, która w opinii publicznej często sprowadza się do haseł i kampanii.
Przekaz DI: „profesjonaliści destynacji” jako infrastruktura rozwoju
Prezes i dyrektor generalny DI Don Welsh – według stowarzyszenia – opisał profesjonalistów destynacji jako „katalizatory” szans gospodarczych i zbieżności działań społeczności. W tym samym kontekście DI podkreśla, że oficjalne wyróżnienia ze strony przedstawicieli władz krajowych i stanowych potwierdzają tezę, iż organizacje destynacyjne stanowią ważną część „infrastruktury” rozwoju gospodarczego, przyciągania talentów i globalnej konkurencyjności.
Taki język nie jest przypadkowy: DI i podobne organizacje w ostatnich latach próbują redefiniować postrzeganie sektora DMO/CVB z „kosztu marketingu” na narzędzie generujące mierzalne efekty – od obłożenia bazy noclegowej i wydatków w gastronomii po wzrost turystyki kongresowo-spotkaniowej, która z reguły oznacza większe wydatki na jednego odwiedzającego i silniejszy wpływ na cały łańcuch wartości.
Siła robocza i walka o talenty: dlaczego obchody są także strategią rekrutacyjną
Jednym z wątków przewijających się przez materiały DI jest kwestia kadr. WTTC w swoich analizach ostrzega, że sektor podróży i turystyki w następnym dziesięcioleciu będzie potrzebował dużej liczby nowych pracowników, przy ryzyku poważnego niedoboru siły roboczej. W raportach i komunikatach WTTC przytaczana jest prognoza, że do 2035 r. sektor mógłby wspierać dziesiątki milionów nowych miejsc pracy, ale także że bez działań na rzecz przyciągania i utrzymania pracowników może pojawić się luka pomiędzy popytem a podażą pracy liczona w dziesiątkach milionów osób.
Dla DI to dodatkowy argument, by zawód uczynić bardziej widocznym. „Destination Professionals Day” staje się więc także narzędziem przyciągania nowych pokoleń: młodym osobom tłumaczy się, że kariery w organizacjach destynacyjnych obejmują analitykę danych, zrównoważenie, zarządzanie wydarzeniami, komunikację, public relations, pracę ze społecznością lokalną i polityki publiczne – a nie tylko „promocję turystyczną”.
Lokalny efekt: od wspólnych kampanii po zarządzanie presją
DI podkreśla, że obchody dnia mają sens tylko wtedy, gdy przeniosą się na poziom społeczności. Dlatego stowarzyszenie oferuje swoim członkom narzędzia komunikacyjne i szablony – od komunikatów do mediów społecznościowych po propozycje proklamacji – aby miasta i regiony mogły wyjaśniać mieszkańcom, co dokładnie dzieje się „za kulisami” sukcesu turystycznego.
W praktyce lokalny wpływ organizacji destynacyjnych często widać dopiero wtedy, gdy pojawia się problem: na przykład gdy trzeba rozproszyć wizyty z przeciążonych stref, gdy konieczne jest lepsze informowanie o zasadach zachowania w wrażliwych obszarach, albo gdy społeczność domaga się wyraźniejszej kontroli nad najmem krótkoterminowym i presją na mieszkalnictwo. W takich sytuacjach organizacje destynacyjne nierzadko stają się pośrednikami między gospodarką, która chce wzrostu, a mieszkańcami, którzy domagają się ochrony jakości życia.
DI w tym kontekście próbuje poszerzyć rozmowę: pytanie nie brzmi tylko, ilu odwiedzających przyjeżdża, lecz jak turystyka wpisuje się w rozwój społeczności i jak rozkładają się jej efekty. „Destination Professionals Day” wykorzystywany jest jako pretekst do publicznego prowadzenia tej rozmowy, z naciskiem na współpracę i przejrzystość.
Co dalej po drugich obchodach
Po drugiej edycji DI przekazuje, że będzie kontynuować poszerzanie międzynarodowej rozpoznawalności dnia oraz zachęcać członków do silniejszej współpracy z wybranymi przedstawicielami władz. Szczególny nacisk kładzie się na formalne wyróżnienia, ponieważ w wielu miejscach ułatwiają one zabieganie o środki budżetowe, partnerstwa i polityki, które traktują turystykę jako narzędzie rozwoju, a nie wyłącznie jako działalność sezonową.
Dla DI 19 lutego to nie tylko data w kalendarzu: ideą jest, by raz w roku publicznie pokazać, kim są ludzie organizujący kongresy, pozyskujący wydarzenia, analizujący dane, uzgadniający interesy i starający się uczynić turystykę zrównoważoną. W świecie, w którym podróże wracają do wysokich poziomów, a społeczności lokalne coraz otwarciej dyskutują o granicach wzrostu, rola tych profesjonalistów staje się bardziej widoczna – i bardziej politycznie istotna – niż jeszcze kilka lat temu.
Źródła:- Destinations International – oficjalna strona „Destination Professionals Day” z podstawowymi informacjami i datą obchodów (link)- Destinations International – „Destination Professionals Day Toolkit” oraz kontekst założenia pierwszej organizacji destynacyjnej 19 lutego 1896 r. (link)- Yahoo Finance – informacja o uczczeniu drugiej edycji Destination Professionals Day (19 lutego 2026 r.) i wzmianki o oficjalnych wyróżnieniach (link)- World Travel & Tourism Council (WTTC) – dane „Economic Impact Research” o wkładzie turystyki w globalny PKB i zatrudnienie (link)- UN Tourism – informacja o odbudowie turystyki międzynarodowej do poziomów sprzed pandemii w 2024 r. (link)
Czas utworzenia: 2 godzin temu