Narciarstwo alpejskie to zimowy sport wyczynowy, w którym zawodnicy pokonują oznaczoną trasę prowadzącą w dół górskiego stoku, a o kolejności najczęściej decyduje zmierzony czas. Konkurencje różnią się długością trasy, różnicą wysokości, rozstawieniem bramek i wymaganiami technicznymi: zjazd i supergigant kładą nacisk na prędkość, natomiast gigant i slalom wymagają częstszych zmian kierunku oraz precyzyjnego przejazdu między bramkami. Zawodnicy zazwyczaj startują pojedynczo w ustalonych odstępach. Publiczność na miejscu obserwuje wybrane fragmenty trasy albo strefę mety, gdzie widać ostatnie bramki, przekroczenie linii mety i bezpośrednią reakcję zawodnika po przejeździe.
Międzynarodowy sezon obejmuje pojedyncze zawody, imprezy wielodniowe, całosezonowe cykle oraz najważniejsze mistrzostwa. W części konkurencji zwycięzcę wyłania jeden przejazd, natomiast konkurencje techniczne często składają się z dwóch przejazdów, których czasy są sumowane. Podczas mistrzostw tytuł zdobywa zawodnik z najlepszym wynikiem w danym starcie, a w cyklach sezonowych punkty gromadzi się na wielu kolejnych przystankach. Jedne zawody mogą więc mieć znaczenie zarówno dla zwycięstwa danego dnia, jak i dla klasyfikacji całej konkurencji lub pełnego cyklu.
Narciarstwo alpejskie cieszy się szczególnie dużym zainteresowaniem w państwach o długiej tradycji narciarskiej i rozbudowanych ośrodkach górskich. Ważne zawody odbywają się w Austrii, Szwajcarii, Włoszech, Francji, Niemczech, Norwegii, Słowenii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, a znaczące imprezy organizują także inne ośrodki w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Niektóre trasy są znane z bardzo stromych odcinków, wysokich prędkości, trudnych technicznie kombinacji bramek albo rozbudowanych stref mety mieszczących dużą liczbę widzów.
Główna część sezonu przypada na miesiące zimowe, choć dokładny kalendarz zależy od wysokości nad poziomem morza, warunków śniegowych i lokalizacji zawodów. Pobyt na zawodach często trwa kilka godzin, a program może obejmować oglądanie trasy, rozgrzewkę, pierwszy i drugi przejazd albo jeden dłuższy start szybkościowy. Przy zakupie biletów warto sprawdzić, czy wejściówka obowiązuje na konkretny dzień, konkurencję i sektor. W zależności od organizacji wydarzenia dostępne mogą być trybuny przy mecie, sektory stojące lub wyznaczone miejsca wzdłuż trasy. Należy także sprawdzić zasady wejścia, dostęp do kolei górskich, możliwości transportu oraz warunki zwrotu lub zmiany terminu, gdy pogoda wpływa na program.
Narciarstwo alpejskie wyróżnia połączenie dużej prędkości, technicznej precyzji oraz bezpośredniego wpływu górskiego terenu i pogody na rywalizację. Najbardziej intensywna atmosfera panuje zwykle przy starcie, w kluczowych punktach trasy i w strefie mety, gdzie kibice pojawiają się z flagami narodowymi, dzwonkami i innymi tradycyjnymi akcesoriami. W przeciwieństwie do sportów rozgrywanych na zamkniętym i w pełni widocznym obiekcie widz często nie może obserwować całego przejazdu z jednego miejsca. Wybór sektora ma więc duży wpływ na odbiór zawodów: jedne miejsca pozwalają lepiej śledzić prędkość i technikę, inne finisz, pomiar czasu i reakcję publiczności.