Alexander Zverev wygrał US Open i zdobył drugi tytuł wielkoszlemowy w 2026 roku
Alexander Zverev wygrał US Open 2026 i w jednym sezonie zdobył drugi tytuł wielkoszlemowy w swojej karierze. Niemiecki tenisista 13 września pokonał w finale na stadionie Arthur Ashe w Nowym Jorku Amerykanina Bena Sheltona 6:3, 7:6(2), 5:7, 6:2. Był to pierwszy tytuł Zvereva w US Open, sześć lat po tym, jak w tym samym miejscu przegrał finał z Dominikiem Thiemem. Według oficjalnych danych turnieju 29-letni Niemiec potwierdził tym samym najlepszy sezon wielkoszlemowy w swojej karierze: po zdobyciu premierowego tytułu na Roland Garros w czerwcu zakończył sezon największych turniejów bilansem 25 zwycięstw i zaledwie dwóch porażek. Zverev został również pierwszym Niemcem, który zdobył tytuł w grze pojedynczej mężczyzn w Nowym Jorku od czasu Borisa Beckera w 1989 roku.
Dla Sheltona finał był największym dotychczasowym osiągnięciem w karierze, ale także kolejną niewykorzystaną szansą amerykańskiego męskiego tenisa na przerwanie długiej serii bez zwycięzcy turnieju wielkoszlemowego. Ostatnim Amerykaninem, który wygrał jeden z czterech największych turniejów, pozostał Andy Roddick, triumfator US Open 2003, więc oczekiwanie wydłużyło się do 23 lat. Shelton przyjechał do Nowego Jorku jako jedna z głównych nadziei gospodarzy, a podczas turnieju odniósł kilka zwycięstw pokazujących, jak bardzo zbliżył się do ścisłej czołówki. W finałowym pojedynku Zverev miał jednak więcej doświadczenia, stabilniejszy serwis i lepszą kontrolę nad kluczowymi punktami. Oficjalny raport US Open szczególnie podkreśla, że Niemiec wygrał 85 procent punktów po pierwszym serwisie, czyli 68 z 80, co przez większą część meczu bardzo utrudniało Sheltonowi grę przy returnie.
Zverev od początku narzucił rytm finału
Zverev przystąpił do finału jako najwyżej rozstawiony zawodnik turnieju, natomiast Shelton był rozstawiony z numerem ósmym i po raz pierwszy w karierze grał mecz o tytuł wielkoszlemowy. Różnica w doświadczeniu na największej scenie była widoczna już w pierwszym secie. Niemiec szybko znalazł sposób na zneutralizowanie potężnego serwisu i agresywnej gry Sheltona, a jednocześnie przy własnym podaniu pozostawiał bardzo niewiele miejsca na wywieranie presji. Według raportu organizatorów Shelton przez długi czas nie wygrał nawet punktu po pierwszym serwisie Zvereva, podczas gdy niemiecki tenisista wykorzystywał swoje szanse przy returnie i zakończył seta wynikiem 6:3. Głośne wsparcie z trybun stadionu Arthur Ashe zgodnie z oczekiwaniami było po stronie amerykańskiego finalisty, lecz Zverev pozostał spokojny i zdyscyplinowany.
Drugi set był znacznie bardziej wyrównany. Shelton podniósł poziom gry, lepiej pilnował swoich gemów serwisowych i zdołał powstrzymać Zvereva przed szybkim zbudowaniem przewagi. Rozstrzygnięcie nastąpiło w tie-breaku i właśnie w tej części meczu ujawniła się pewność Zvereva w najważniejszych momentach. Niemiec wygrał tie-break 7:2 i objął prowadzenie 2:0 w setach, stawiając Sheltona w sytuacji, w której musiał dokonać odwrócenia losów meczu, jakiego wcześniej nigdy nie zdołał osiągnąć przeciwko temu rywalowi. Przed finałem Zverev wygrał wszystkie pięć ich bezpośrednich spotkań, dlatego przewaga psychologiczna i wynikowa była w tym momencie wyraźna.
Shelton jednak się nie wycofał. W trzecim secie zaczął częściej wchodzić w dłuższe wymiany, stosować urozmaicenia i zmuszać Zvereva do dodatkowego uderzenia. Według oficjalnego opisu meczu dopiero w tej partii Amerykanin po raz pierwszy wywalczył break pointa, którego Zverev najpierw obronił. Kiedy wydawało się, że także trzeci set może zakończyć się tie-breakiem, przy stanie 6:5 Shelton zwiększył presję na serwis Zvereva i stworzył sobie kolejne okazje. Wykorzystał drugiego break pointa w tym gemie, wygrał seta 7:5 i na krótko otworzył możliwość pełnego powrotu do finału.
Czwarty set szybko przywrócił kontrolę Niemcowi
Na początku czwartego seta Zverev zareagował dokładnie tak, jak oczekuje się od zawodnika, który w ciągu roku zdobył duże doświadczenie w końcowych fazach turniejów wielkoszlemowych. Od razu przełamał serwis Sheltona i w ten sposób nie pozwolił, aby energia publiczności oraz wygrany trzeci set jeszcze bardziej podniosły poziom gry amerykańskiego tenisisty. Po wczesnym przełamaniu ponownie przejął kontrolę nad rytmem, a Shelton nie był już w stanie poważniej zagrozić jego serwisowi. Końcowe 6:2 przyniosło Zverevowi pierwszy tytuł w US Open i drugi wielkoszlemowy puchar w odstępie nieco ponad trzech miesięcy. Podczas ceremonii po finale podkreślił, jak wiele znaczy dla niego fakt, że po długim oczekiwaniu na pierwszy wielki tytuł zdobył teraz dwa w krótkim czasie.
Oficjalna strona US Open przytoczyła ocenę Zvereva, że jeszcze trzy miesiące wcześniej bez wahania zaakceptowałby możliwość zdobycia choćby jednego tytułu wielkoszlemowego w całej karierze, podczas gdy teraz trudno mu opisać uczucie po zdobyciu dwóch trofeów w tym samym sezonie. Takie stwierdzenie dobrze opisuje zmianę jego statusu w 2026 roku. Przez lata należał do najlepszych zawodników świata, wygrywał turnieje Masters, końcowy turniej ATP i olimpijskie złoto, ale brakowało mu zwycięstwa w jednym z czterech największych turniejów. W 2026 roku ta historia zmieniła się całkowicie. Zamiast pytania, kiedy wreszcie wygra pierwszy turniej wielkoszlemowy, po Nowym Jorku tematem stało się to, jak daleko może rozwinąć nowy etap swojej kariery.
Od porażek w wielkich finałach do dwóch trofeów w trzy miesiące
Droga Zvereva do tego sezonu była naznaczona licznymi sytuacjami, w których niewiele brakowało mu do największych tytułów. W finale US Open 2020 przeciwko Dominikowi Thiemowi miał wielką szansę na pierwszy wielkoszlemowy puchar, ale Austriak odwrócił losy spotkania i zwyciężył w pięciu setach. Niemiec później przegrywał również finały Roland Garros 2024 i Australian Open 2025, przez co coraz częściej wymieniano go wśród najlepszych tenisistów swojego pokolenia bez tytułu wielkoszlemowego. Punkt zwrotny nastąpił 7 czerwca 2026 roku w Paryżu. W finale Roland Garros pokonał Włocha Flavia Cobolliego 6:1, 4:6, 6:4, 6:7(5), 6:1 po czterech godzinach i 16 minutach gry i w swoim czwartym finale wielkoszlemowym wreszcie uniósł wielkie trofeum.
Ten paryski sukces nie pozostał odosobnionym wynikiem. Zverev następnie dotarł także do finału Wimbledonu, a w Nowym Jorku kontynuował serię dalekich występów. Oficjalne dane US Open pokazują, że w 2026 roku w czterech turniejach wielkoszlemowych odniósł łącznie 25 zwycięstw przy dwóch porażkach, co sprawiło, że był to zdecydowanie jego najlepszy sezon na największej scenie. W Nowym Jorku musiał jednak przebrnąć przez trudny początek turnieju. Po pierwszych rundach sam bardzo krytycznie opisywał swoją grę, a organizatorzy odnotowali, że do półfinału spędził na korcie aż 16 godzin i 40 minut, częściowo z powodu trudnych pięciosetowych meczów we wczesnej fazie turnieju.
Wraz z rozwojem rywalizacji poziom jego gry rósł. W półfinale przeciwko Karenowi Khachanovowi rozegrał znacznie bardziej przekonujący mecz i zwyciężył 6:2, 7:6(7), 7:6(6), awansując do trzeciego z rzędu finału wielkoszlemowego w 2026 roku. Taka regularność dodatkowo zwiększyła znaczenie tytułu w Nowym Jorku. Zverev nie docierał już do końcowej fazy turnieju wielkoszlemowego jako zawodnik, który dopiero szuka potwierdzenia swoich możliwości, lecz jako aktualny zwycięzca Roland Garros i tenisista, który już udowodnił, że potrafi wytrzymać największą presję. W finale przeciwko Sheltonowi właśnie ta umiejętność okazała się decydująca po przegranym trzecim secie.
Przełom Sheltona naznaczony zwycięstwami nad Alcarazem i Tiafoe
Choć nie zdobył trofeum, turniej Sheltona w Nowym Jorku był ważnym krokiem naprzód w jego karierze. 23-letni leworęczny zawodnik po raz pierwszy dotarł do finału turnieju wielkoszlemowego, a droga do decydującego meczu obejmowała jedno z największych zwycięstw w jego karierze. W ćwierćfinale pokonał Carlosa Alcaraza w pięciu setach 6:7(5), 6:1, 6:3, 1:6, 7:6(7). Mecz zakończył się o 3:33 nad ranem czasu lokalnego, co według danych US Open było najpóźniejszym zakończeniem meczu w historii turnieju. Tym zwycięstwem Shelton przerwał również serię 17 kolejnych porażek z zawodnikami ze światowej Top 3.
Zaledwie dwa dni później ponownie musiał wyjść na największy stadion, tym razem w amerykańskim półfinale przeciwko Francesowi Tiafoe. Po przegraniu pierwszego seta odpowiedział bardziej agresywnym serwisem i stabilniejszą grą, wygrywając 4:6, 6:3, 6:3, 7:5. Według statystyk US Open trafił 75 procent pierwszych serwisów, zaserwował 20 asów i zakończył mecz z 47 uderzeniami wygrywającymi, niemal dwukrotnie większą liczbą niż Tiafoe. Dzięki temu wynikowi został pierwszym czarnoskórym amerykańskim tenisistą w finale męskiego singla US Open od Arthura Ashea w 1972 roku. Jednocześnie otrzymał szansę, by przed własną publicznością przerwać najdłuższą posuchę amerykańskich mężczyzn w wielkoszlemowej erze profesjonalnego tenisa.
Porażka z Zverevem odroczyła tę szansę, ale nie przekreśliła postępu Sheltona. Po turnieju awansował na czwarte miejsce rankingu ATP, najwyższe w karierze, według zestawienia opublikowanego 14 września. On sam po finale powiedział, że doświadczenie gry o największy tytuł dodatkowo go motywuje. Oficjalna strona US Open przytoczyła jego ocenę, że nigdy wcześniej nie doświadczył atmosfery podobnej do tej, którą poczuł przy wyjściu na kort przed finałem, i że takie sytuacje stały się dla niego dodatkowym bodźcem. Dla amerykańskiego tenisa oznacza to, że poszukiwanie kolejnego mistrza wielkoszlemowego trwa, ale teraz z zawodnikiem znajdującym się wśród czterech najwyżej sklasyfikowanych na świecie.
Amerykańskie oczekiwanie trwa od tytułu Roddicka w 2003 roku
Awans Sheltona do finału ponownie skierował uwagę na statystykę, która towarzyszy każdemu nowemu pokoleniu amerykańskich tenisistów. Andy Roddick wygrał US Open w 2003 roku i został wtedy ostatnim Amerykaninem z męskim tytułem wielkoszlemowym. Od tego czasu na światowej scenie dominowały pokolenia prowadzone przez Rogera Federera, Rafaela Nadala i Novaka Đokovića, a w ostatnich latach największe turnieje w dużej mierze kształtowali Jannik Sinner i Carlos Alcaraz. Amerykańscy zawodnicy docierali daleko i występowali w finałach turniejów wielkoszlemowych, w tym Taylor Fritz w Nowym Jorku w 2024 roku, ale nikomu nie udało się zakończyć turnieju z trofeum.
Shelton w 2026 roku zbliżył się bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, ale Zverev powstrzymał historyczne przerwanie serii. Po finale US Open podał, że amerykańskie oczekiwanie osiągnęło 8.408 dni od triumfu Roddicka. Sama ta liczba mówi nie tylko o jednej reprezentacji czy jednym pokoleniu, ale także o tym, jak bardzo zmienił się męski tenis w ciągu ostatnich dwóch dekad. Liczba wysokiej klasy amerykańskich zawodników ponownie rośnie, ale tytuł wielkoszlemowy pozostaje miarą, której nikt z tej grupy jeszcze nie osiągnął. Awans Sheltona na czwarte miejsce w rankingu ATP i jego pierwszy wielki finał są więc ważne również poza samym wynikiem jednego meczu.
Zwycięstwo warte 5,5 miliona dolarów
Tytuł Zvereva miał również rekordowy wymiar finansowy. Amerykański związek tenisowy USTA przed turniejem ogłosił, że łączne wynagrodzenie dla zawodników podczas US Open 2026 wyniesie 108 milionów dolarów, o 20 procent więcej niż rok wcześniej. Zwycięzcy turniejów singlowych mężczyzn i kobiet otrzymali po 5,5 miliona dolarów, co według USTA stanowi najwyższą indywidualną nagrodę dla mistrza wielkoszlemowego w historii tenisa. Taką samą nagrodę jak Zverev otrzymała zwyciężczyni turnieju kobiet Elena Rybakina. Organizatorzy zwiększyli również wypłaty we wcześniejszych rundach, w tym do 140.000 dolarów za występ w pierwszej rundzie rywalizacji singlowej.
Dla Zvereva sportowa wartość trofeum jest jednak znacznie większa niż sama nagroda pieniężna. US Open było miejscem jednej z najboleśniejszych porażek w jego karierze w 2020 roku, a sześć lat później właśnie w Nowym Jorku potwierdził, że okres bez tytułu wielkoszlemowego ma już za sobą. Po paryskim tytule i zwycięstwie w Nowym Jorku zakończył ostatni turniej wielkoszlemowy sezonu jako dwukrotny wielki mistrz, drugi tenisista świata i najbardziej utytułowany zawodnik męski 2026 roku, jeśli uwzględnić wyniki w czterech największych turniejach. Według rankingu opublikowanego 14 września pozostał drugi za Jannikiem Sinnerem, ale zmniejszył stratę do 1.810 punktów, natomiast Shelton dzięki awansowi na czwarte miejsce jeszcze bardziej zbliżył się do ścisłej czołówki.
Zverev w ciągu trzech miesięcy zmienił więc sposób, w jaki postrzegana jest cała jego kariera. Pierwszy tytuł wielkoszlemowy w Paryżu zdjął z niego największy ciężar, który towarzyszył mu przez lata, a drugi w Nowym Jorku pokazał, że pierwszy nie był odosobnionym momentem. US Open 2026 zakończyło się zwycięstwem zawodnika, który długo znajdował się blisko szczytu, ale dopiero w tym roku przełożył regularność na największe trofea. Shelton z kolei opuścił Nowy Jork bez tytułu, ale z pierwszym finałem wielkoszlemowym i najlepszą pozycją w rankingu ATP w karierze. Ich pojedynek jednocześnie zamknął wyjątkowy sezon Zvereva w turniejach wielkoszlemowych i otworzył nowy rozdział w próbie amerykańskiego tenisa, by wreszcie przerwać oczekiwanie trwające od 2003 roku.
Źródła:
- US Open / USTA - oficjalny raport z finału Zverev - Shelton, wynik, przebieg meczu, statystyki pierwszego serwisu i wypowiedzi po finale (link)
- US Open / USTA - oficjalne potwierdzenie tytułu Zvereva, drugiego trofeum wielkoszlemowego w 2026 roku i historycznego kontekstu niemieckich zwycięzców w Nowym Jorku (link)
- US Open / USTA - wypowiedzi Sheltona po finale, dane dotyczące amerykańskiego oczekiwania na tytuł wielkoszlemowy i jego awansu na czwarte miejsce rankingu ATP (link)
- US Open / USTA - oficjalny raport z półfinału Shelton - Tiafoe i statystyki awansu Sheltona do pierwszego finału wielkoszlemowego (link)
- Roland-Garros - oficjalny raport z finału Roland Garros 2026, pierwszy tytuł wielkoszlemowy Zvereva i wynik meczu z Flaviem Cobollim (link)
- US Open / USTA - dane o rekordowej puli nagród wynoszącej 108 milionów dolarów i nagrodzie 5,5 miliona dolarów dla zwycięzców singla (link)
- AP - niezależne potwierdzenie wyniku finału i szerszego kontekstu drugiego tytułu wielkoszlemowego Zvereva w 2026 roku (link)
- MAP / SNRT News - ranking ATP z 14 września 2026 roku, drugie miejsce Zvereva, czwarte Sheltona oraz różnica punktowa na szczycie (link)