Elena Rybakina wygrała US Open: zwycięstwem nad Sabalenką przypieczętowała awans na pierwsze miejsce światowego rankingu
Elena Rybakina zdobyła swój pierwszy tytuł US Open po pokonaniu Aryny Sabalenki 6:4, 5:7, 6:2 w finale singla kobiet w Nowym Jorku. Kazachska tenisistka odniosła zwycięstwo w sobotę, 12 września, na stadionie Arthur Ashe w kompleksie Billie Jean King National Tennis Center na Flushing Meadows, zatrzymując dwukrotną obrończynię tytułu w próbie wygrania ostatniego turnieju wielkoszlemowego sezonu trzeci rok z rzędu. Według relacji Associated Press Rybakina tym zwycięstwem przerwała serię 19 kolejnych wygranych Sabalenki w US Open i zdobyła trzeci tytuł wielkoszlemowy w karierze. Jednocześnie potwierdziła znakomity sezon, w którym wcześniej wygrała Australian Open, również pokonując Sabalenkę w finale, dzięki czemu zakończyła 2026 rok z dwoma z czterech najważniejszych trofeów w kobiecym tenisie. Triumf w Nowym Jorku nastąpił zaledwie kilka dni po tym, jak Rybakina matematycznie zapewniła sobie także pierwsze miejsce w rankingu WTA, które oficjalnie obejmie po zakończeniu turnieju.
Finał rozstrzygnięty w trzecim secie
Pojedynek dwóch najwyżej sklasyfikowanych zawodniczek turnieju spełnił oczekiwania i przyniósł trzy sety tenisa, w których kluczowe były serwis, pierwszy strzał po serwisie oraz umiejętność przejęcia inicjatywy. Rybakina wygrała pierwszego seta 6:4, ale Sabalenka odpowiedziała w drugim i wynikiem 7:5 doprowadziła do wyrównania, przedłużając walkę o tytuł. W decydującym secie Kazaszka ponownie narzuciła bardziej agresywny rytm i wynikiem 6:2 zamknęła finał, nie pozwalając rywalce po powrocie do meczu przejąć pełnej kontroli. Associated Press podaje, że w końcówce Rybakina zachowała większy spokój i precyzję, podczas gdy Sabalenka pod presją wyniku okazywała coraz większą frustrację. Taki przebieg był szczególnie znaczący, ponieważ Białorusinka przyjechała do Nowego Jorku jako dwukrotna z rzędu mistrzyni oraz zawodniczka, która w ostatnich latach wyznaczyła wyjątkowo wysoki standard na twardych kortach turniejów wielkoszlemowych.
Według danych statystycznych przytoczonych przez Wall Street Journal Rybakina zanotowała w finale 36 uderzeń wygrywających i popełniła o 11 niewymuszonych błędów mniej od Sabalenki. Jej gra ponownie opierała się na potężnym serwisie oraz płaskich, głębokich uderzeniach z linii końcowej, ale istotną różnicą była umiejętność ograniczenia liczby błędów w najważniejszych momentach. Sabalenka zdołała znaleźć odpowiedź w drugim secie i pokazała, dlaczego w dwóch poprzednich latach zdobywała tytuł w Nowym Jorku, lecz w trzecim secie nie potrafiła utrzymać tej samej intensywności. Rybakina szybko wypracowała wtedy przewagę i już jej nie oddała. Finał zakończył się więc jako kolejny wielki rozdział rywalizacji dwóch zawodniczek, których style bazują na sile, lecz których największe mecze coraz częściej rozstrzygają niuanse w kontroli rytmu i emocji.
Trzeci tytuł wielkoszlemowy i drugi w 2026 roku
Dla 27-letniej Rybakiny tytuł w Nowym Jorku jest trzecim trofeum wielkoszlemowym w karierze. Pierwsze zdobyła na Wimbledonie w 2022 roku, drugie podczas Australian Open na początku 2026 roku, a teraz do kolekcji dołączyła również US Open. Spośród czterech największych turniejów brakuje jej już tylko Roland Garros, aby skompletować tak zwany Wielki Szlem kariery, czyli zdobyć przynajmniej jeden tytuł w każdym z czterech najważniejszych turniejów. Według Associated Press tegoroczne zwycięstwo w Nowym Jorku dodatkowo podkreśliło jej awans, ponieważ oba tytuły wielkoszlemowe w 2026 roku zdobyła na twardej nawierzchni i za każdym razem pokonywała Sabalenkę w finale. Jeszcze bardziej umocniło to ich bezpośrednią rywalizację jako jedną z centralnych rywalizacji współczesnego kobiecego tenisa.
Przed finałem US Open informowało, że Sabalenka prowadziła w bezpośrednich spotkaniach 10:7, natomiast na twardej nawierzchni bilans wynosił 7:7. Finał w Nowym Jorku nie był więc tylko walką o trofeum, lecz także kontynuacją serii meczów, w których regularnie spotykają się w końcowych fazach największych turniejów. Ich pierwszy wspólny finał wielkoszlemowy wygrała Sabalenka podczas Australian Open 2023, natomiast Rybakina zrewanżowała się w Melbourne w 2026 roku. Trzeci wspólny finał wielkoszlemowy przypadł teraz Kazaszce, dzięki czemu ogólny bilans po Nowym Jorku zmniejszył się do 10:8 na korzyść Sabalenki. Seria wyników pokazuje, jak mało miejsca na błąd pozostaje, gdy spotykają się dwie zawodniczki dysponujące jednymi z najmocniejszych serwisów i najbardziej agresywnych pierwszych uderzeń na WTA Tour.
Pierwsze miejsce zapewnione jeszcze przed walką o trofeum
Rybakina osiągnęła w Nowym Jorku jeszcze jeden historyczny rezultat, zanim w ogóle awansowała do finału. Zwycięstwem nad Zheng Qinwen w ćwierćfinale, 3:6, 6:1, 6:4, zapewniła sobie, że po US Open po raz pierwszy w karierze zostanie liderką światowego rankingu. Oficjalna strona US Open poinformowała, że zakończyło to serię 99 kolejnych tygodni Sabalenki na szczycie rankingu WTA. Według tego samego źródła Rybakina zostanie 30. zawodniczką, która osiągnęła pierwsze miejsce od czasu wprowadzenia przez WTA komputerowego rankingu. Oficjalna strona Roland-Garros dodatkowo podkreśliła, że zostanie pierwszą tenisistką lub tenisistą z Kazachstanu, którzy osiągną pierwsze miejsce światowego rankingu.
Co ważne, pierwsze miejsce zapewniła sobie niezależnie od wyniku finału. Przed turniejem, aby objąć prowadzenie, musiała dotrzeć co najmniej do półfinału, co osiągnęła po trudnym zwycięstwie nad Zheng w ćwierćfinale. Po przegranym pierwszym secie odwróciła losy meczu, a w decydującej partii przetrwała także moment, w którym rywalka miała szansę uzyskać przewagę przybliżającą ją do zwycięstwa. Po tym spotkaniu WTA potwierdziło, że Rybakina w kolejnym wydaniu rankingu zostanie 30. światowym numerem 1. Zdobycie US Open nie było więc warunkiem zmiany na szczycie, ale dało nowej liderce najmocniejsze możliwe potwierdzenie formy dokładnie w momencie obejmowania pierwszej pozycji.
Droga do tytułu prowadziła przez byłe mistrzynie i faworytkę gospodarzy
Droga Rybakiny przez turniej była szczególnie przekonująca, ponieważ w końcowych rundach pokonała kilka zawodniczek z ogromnym doświadczeniem na największej scenie. W czwartej rundzie wygrała z Naomi Osaką 6:1, 6:4, po raz pierwszy w karierze awansując do ćwierćfinału US Open. Oficjalna strona WTA podkreśliła wówczas, że przeciwko czterokrotnej mistrzyni turniejów wielkoszlemowych rozegrała jeden ze swoich najbardziej przekonujących meczów turnieju, notując 29 uderzeń wygrywających i siedem asów. Następnie przeciwko Zheng Qinwen musiała odwracać losy spotkania, a zwycięstwo dało jej, oprócz półfinału, także zapewnione pierwsze miejsce w światowym rankingu. W półfinale czekała Coco Gauff, mistrzyni US Open z 2023 roku i jedna z głównych faworytek gospodarzy.
Przeciwko Gauff Rybakina ponownie przegrała pierwszego seta, ale zwyciężyła 3:6, 6:4, 6:4. Według oficjalnej relacji US Open Kazaszka w trzecim secie szczególnie skutecznie wykorzystywała pierwszy serwis i przez długi czas nie traciła punktu po trafionym pierwszym podaniu. Gauff zdołała wrócić do gry, kiedy Rybakina po raz pierwszy serwowała na mecz, lecz rozstawiona z numerem drugim zawodniczka natychmiast odpowiedziała przełamaniem i zakończyła spotkanie. Był to jej pierwszy awans do finału US Open, dzięki czemu poprawiła swój dotychczasowy najlepszy wynik w Nowym Jorku, którym była czwarta runda w 2025 roku. Postęp ten był tym ważniejszy, że przed tym turniejem US Open było jedynym Wielkim Szlemem, w którym nigdy nie zagrała przynajmniej w ćwierćfinale.
Od problemów z kontuzją do najlepszego wyniku w Nowym Jorku
Początek turnieju nie przypadał na idealny moment. Przed pierwszą rundą WTA przypomniało, że Rybakina wcześniej poddała ćwierćfinał w Cincinnati z powodu kontuzji lewego stawu skokowego, co wywoływało niepewność dotyczącą jej stanu fizycznego przed US Open. Mimo to rozpoczęła turniej od pewnego zwycięstwa nad 17-letnią Theą Frodin, a w pierwszych rundach stopniowo podnosiła poziom swojej gry. Do ćwierćfinału nie straciła seta, a następnie w trzech kolejnych wielkich meczach przeciwko Zheng, Gauff i Sabalence pokazała, że potrafi wygrywać również wtedy, gdy nie dominuje od pierwszego punktu. Ten aspekt jej występu w Nowym Jorku jest prawdopodobnie równie istotny jak sama siła serwisu, z którego od lat jest znana.
Oficjalna zapowiedź finału US Open podkreślała również, jak wymagającym turniejem był wcześniej Nowy Jork dla Rybakiny. W pierwszych sześciu występach nie przechodziła dalej niż do trzeciej rundy, a dopiero w 2025 roku dotarła do czwartej rundy. Rok później zdobyła tytuł, pokonując po drodze dwie byłe mistrzynie US Open, Osakę i Gauff, oraz aktualną dwukrotną obrończynię tytułu Sabalenkę. Ten skok od wcześniejszych rozczarowań do trofeum jest jednym z najwyraźniejszych dowodów wszechstronności jej gry w 2026 roku. Rybakina nie jest już zawodniczką, której wyniki na twardej nawierzchni zależą wyłącznie od dyspozycji serwisowej danego dnia, ponieważ stabilność w wymianach, return i zdolność do dostosowania się w trakcie meczu stały się równie ważnymi elementami jej gry.
Seria Sabalenki w Nowym Jorku zatrzymana po dwóch tytułach
Dla Sabalenki porażka oznaczała koniec próby zdobycia trzeciego z rzędu tytułu US Open. Białorusinka triumfowała w Nowym Jorku w 2024 i 2025 roku, a do finału w 2026 roku awansowała czwarty rok z rzędu. US Open przed decydującym meczem informowało, że jest pierwszą zawodniczką, która osiągnęła cztery kolejne finały singla kobiet w tym turnieju od czasu Sereny Williams w latach 2011-2014. Zwycięstwo umieściłoby ją w gronie nielicznych tenisistek ery Open z co najmniej trzema kolejnymi tytułami w Nowym Jorku, lecz Rybakina zatrzymała tę próbę. Associated Press podaje, że porażka jednocześnie przerwała serię 19 kolejnych zwycięstw Sabalenki w US Open.
Pomimo porażki regularność Sabalenki w największych turniejach pozostaje wyjątkowa. W Nowym Jorku ponownie dotarła do decydującego meczu, a w półfinale pokonała Jessicę Pegulę. Jednak 2026 rok kończy bez tytułu wielkoszlemowego, mimo że w trakcie sezonu wygrała duże turnieje w Brisbane, Indian Wells i Miami oraz zagrała w finale Australian Open. To właśnie Rybakina zadała Sabalence w Melbourne i Nowym Jorku dwie najboleśniejsze porażki roku, obie w finałach turniejów wielkoszlemowych. Zmieniło to również szerszy układ sił na szczycie WTA Tour: Sabalenka nie jest już tylko zawodniczką prowadzącą w rankingu, lecz wchodzi teraz w okres, w którym będzie próbowała odzyskać pierwsze miejsce od rywalki, która pokonała ją dwukrotnie w największych finałach sezonu.
Rekordowa nagroda i historyczna pula US Open
Tytuł w Nowym Jorku przyniósł Rybakinie również 5,5 miliona dolarów amerykańskich, największą indywidualną nagrodę dla zwycięzcy singla w historii US Open. Przed turniejem USTA ogłosiła, że całkowite wynagrodzenie dla zawodników podczas edycji 2026 wyniesie 108 milionów dolarów, czyli o 20 procent więcej niż rekordowe wówczas 90 milionów dolarów z 2025 roku. Organizatorzy poinformowali również, że nagrodę dla mistrzów singla zwiększono do 5,5 miliona dolarów, natomiast wynagrodzenie za udział w pierwszej rundzie głównej drabinki wzrosło do 140.000 dolarów. Finansowy rozwój turnieju szedł więc w parze ze sportowym znaczeniem finału między pierwszą i drugą rozstawioną zawodniczką, pierwszego takiego finału kobiet w US Open od 2013 roku.
Dla Rybakiny ważniejsze jest jednak znaczenie sportowe. Tytuł w Nowym Jorku połączył trzy wielkie osiągnięcia: pierwsze trofeum US Open, trzeci tytuł wielkoszlemowy w karierze oraz awans na pierwsze miejsce rankingu WTA. Sezon wielkoszlemowy rozpoczęła od zwycięstwa w Australian Open, a zakończyła triumfem w US Open, za każdym razem przeciwko tej samej rywalce i za każdym razem po trzech setach. Pomiędzy tymi wynikami nie zanotowała równie udanych występów w europejskich turniejach wielkoszlemowych, ale końcówka roku potwierdziła, że na twardej nawierzchni wyznaczyła poziom, za którym reszta czołówki będzie musiała podążyć. Kiedy zostanie opublikowany nowy ranking WTA, Rybakina do tytułu z Nowego Jorku doda również oficjalny status najwyżej sklasyfikowanej tenisistki świata.
Rywalizacja, która coraz mocniej definiuje szczyt kobiecego tenisa
Finał US Open 2026 dodatkowo umocnił wrażenie, że największe mecze Rybakiny i Sabalenki nie sprowadzają się wyłącznie do surowej siły. Obie mogą bardzo szybko wygrywać własne gemy serwisowe, skracać wymiany i uderzeniem bezpośrednio po serwisie przejmować kontrolę, lecz ich wielkoszlemowe starcia coraz częściej rozstrzyga to, która z nich lepiej dostosuje się, gdy początkowy plan przestaje działać. Rybakina na początku roku w Melbourne odwróciła końcówkę przeciwko Sabalence, a w Nowym Jorku po przegranym drugim secie ponownie odnalazła najwyższy poziom w decydującej części meczu. Sabalenka z kolei pokazała, że nadal dysponuje grą potrzebną do regularnego docierania do końcowych faz największych turniejów, lecz w tym sezonie w dwóch najważniejszych bezpośrednich finałach pozostała bez trofeum.
W tym kontekście US Open nie tylko przyniosło nową mistrzynię, lecz również symboliczną zmianę na szczycie. Podczas tego samego turnieju Rybakina najpierw zapewniła sobie objęcie pierwszego miejsca, następnie po raz pierwszy awansowała do finału na Flushing Meadows, a na końcu pokonała zawodniczkę, której pozycję przejmuje. Nie potrzebowała zwycięstwa w finale, aby zostać liderką rankingu, ale sposób, w jaki zdobyła tytuł, rozwiał wszelkie wątpliwości co do wagi jej wyniku w Nowym Jorku. Z trzema różnymi trofeami wielkoszlemowymi w kolekcji i dwoma zdobytymi w tym samym sezonie jej kolejny wielki cel w naturalny sposób przesuwa się w stronę kortów ziemnych i Roland Garros. Dla Sabalenki rozpoczyna się natomiast pogoń za powrotem na szczyt, w rywalizacji, która w 2026 roku przyniosła dwa finały wielkoszlemowe i nową liderkę światowego tenisa.
Źródła:
- Associated Press – relacja z finału, wynik, przerwanie zwycięskiej serii Sabalenki, trzeci tytuł wielkoszlemowy Rybakiny i nagroda dla zwyciężczyni (link)
- US Open / USTA – potwierdzenie, że Rybakina zwycięstwem nad Zheng Qinwen zapewniła sobie pierwsze miejsce w rankingu WTA i status 30. światowego numeru 1 (link)
- US Open / USTA – relacja z półfinałowego zwycięstwa Rybakiny nad Coco Gauff i dane dotyczące ich drogi do finału (link)
- US Open / USTA – zapowiedź finału z bilansem bezpośrednich spotkań, wcześniejszymi wynikami w Nowym Jorku i historycznym kontekstem pojedynku dwóch najwyżej rozstawionych zawodniczek (link)
- WTA – informacje o drodze Rybakiny na pierwsze miejsce, kontuzji przed turniejem oraz wynikach przeciwko Osace, Zheng i Gauff (link)
- Roland-Garros – potwierdzenie, że Rybakina jest pierwszą reprezentantką Kazachstanu, w rywalizacji mężczyzn lub kobiet, która osiągnie pierwsze miejsce światowego rankingu tenisowego (link)
- USTA – oficjalne dane o rekordowej puli 108 milionów dolarów i nagrodzie 5,5 miliona dolarów dla zwycięzców singla (link)
- Wall Street Journal – dane statystyczne dotyczące 36 uderzeń wygrywających Rybakiny i różnicy w liczbie niewymuszonych błędów w finale (link)